این همه شهد و شکر کز دهنم می‌ریز اجر صبری‌ست کز آن شاخ نباتم دادند این قسمت زمانِ نه شنیدن‌های کور و بی‌دلیل و زجردهنده بود. آخرین دیوار قبل از رسیدنِ قصه و بهارِ قصه به رویان و دکتر کاظمی(:✨✨✨✨

-سلام آقای دکتر! +سلامکلم! -حسین بهاروند هستم +به‌به آقای بهاروند!...چه بهاری!(:...بیا..بیا باید این پارتیشنا رو جمع کنیم. خوب موقعی اومدی😔✨ "تو زندگی هر آدمی یه کسی میاد که قراره همه چی رو عوض کنه. زندگی تو به قبل و بعد از اون آدم تقسیم میشه. دکتر کاظمی یکی از اون آدما بود؛ کسی که حرف زدنش، افکارش و هر جزئی از وجودش، امضای خاص خودشو داشت. -مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم هوادارانِ کویش را چو جانِ خويشتن دارم- اما اگر الان بخوام کاظمی رو فقط با یک ویژگی به یاد بیارم، اینه که سال‌ها جلوتر از زمان خودش بود. کاظمی موسس رویان بود." #دیالوگ | ذهن زیبا

خدایا پناه بردن به خودت رو سر بزنگاه‌های کوچیک و بزرگ بهمون یاد بده -به جای همه‌ی مُسکن‌ها و چیزایی که ادای راه حل بودن در میارن

منو برسونم یه جای دوردست جوونه بزنم یه جا که نور هست شایدم بتونم روحمو به زور پس بگیرم از دنیا...

ترس نعمت خداست(: #دیالوگ | ذهن زیبا

...اینکه یه آدم چجوری می‌تونه عین اثرش بشه واسه‌م خیلی جذابه! اینکه چجوری میشه به یه جایی برسی که فقط خودت باشی و دنیات و اثرت....! بنظرم هیچ راه دیگه‌ای نیست! یا باید همه‌ی دنیات اثرت بشه، یا هیچ. هیچ راه وسطی وجود نداره. #دیالوگ | تارا

-من اینجوری‌ام که نمی‌تونم هیچ چیزی رو، هیچ کاری رو تا آخرش تموم کنم! +ولی قهوه‌ت رو که تموم کردی! #دیالوگ | تارا

مشکل از اونجا شروع شد که خواستیم تنهایی جلوی ترسمون وایستیم بدون خدا

ولی هیچکی اندازه‌ی خود آدم به خودش ضربه نمی‌زنه خواسته / ناخواسته

تو توو صدای بارونی(:

واژه‌ی "رزق" درواقع همون "رفیق" بوده که در طول زمان تلفظش به این شکل دراومده😌 خدایا رفیق‌ها=رزق‌های زندگیمونو برامون حفظ کن(: