[شرف داری اینجا بمونی؟]... #روایت‌یک‌رویش

[شهیدِ آدم‌های طردشده] [شهیدِ آدم‌هایی که تغییر می‌کنن] ....

+ یه کیسه لوکیشن سکانس😔✨

"روایت" چیزیه که میشه زندگی رو توش "وقف" کرد؛ روایت تو همه ابعادش، فردی، اجتماعی، دینی، فرهنگی، سیاسی، خانوادگی، عشق، کینه، دشمنی.... حلقه‌ی مفقوده‌ی روایت‌های امروز که نمی‌رسوندشون به پای روایتای خاص و نابی که تو ذهن همه‌ی طیف‌ها موندن، چیزیه که باید دنبالش گشت. پیدا شدنیه. بازتولید شدنیه... حفره‌های فراوون بین روایت‌ها و دغدغه‌هاشون، چیزیه که هرلحظه که پر شدنش بیشتر معطل بمونه، حیف‌تر و خسارت‌زننده‌تره...هرچقدرم ازش گذشته باشه میشه برگشت دنبالش، میشه واسه جبرانِ روایت نشدنش تلاش کرد... اینا چیزایی‌ان که باید سر صبر و حوصله و دقت و تمرکز، و البته سرعت! رفت سراغشون...و عقب انداحتنشون به بهانه‌ی "برهه‌های حساس کنونی" که هیچوقت تموم نمی‌شن، باعث میشه تو همین برهه‌ها هم حرف عمیق و فراگیری برای گفتن نتونیم بزنیم. چون حفره هست، حلقه مفقوده هست، و یه جای این دومینو گپ داره...جور نمیشه... این توجیه نیست برای کار نکردن واسه برهه‌های حساس، توجهه به اینکه لازمه تمرکز و دغدغه‌ی یه عده، در حین کار روی اینا، جای دیگه باشه... و این میدون، آدمی میخواد که خودشو اسیر دام‌های فضای زیستش نکرده باشه...آدمی میخواد که از بندا، از امتحانا، از با صورت زمین خوردنا، درست و خوب رد شده باشه...آدمِ "آزاده" می‌خواد...آزاده، آزاده، آزاده...مثل آوینی...که یه حرفایی می‌زد و یه افقی داشت و یه دغدغه‌هایی که دیگران نمی‌تونستنش و می‌گفتن اوه! بابا بیخیال! کی می‌ره این همه راهو! کفِ روی آبو بچسب داداش! اون پایینا چیکار می‌کنی؟.... و آزاده بودن و موندن سخته...سختش کرده‌ن و سخت‌ترشم می‌کنن... غرض اینکه، خدایا به حق امشب، ما رو تو آزادگی، تو شکستن زنجیرا، تو موندن پات، رهرو علی قرار بده...همین.

تویی فانوسِ روشن تو شبِ تار واسه این دلِ سرگشنه‌ی بی‌یار(:

کاش می‌شد همه‌ی گریه‌های این روزا رو وصله زد به اون شبای ماه رمضون...

برکه چه فرقی می‌کنه با دریا؟ زلال که باشیم آسمونو داریم(:

بفرما! بیشترین اثر این گزاره روی خود استاده اصلا... بنده خدا بیشتر از خودم استرسِ دیر رسیدنمو گرفته بود😭😂 حالا مشتی دمت گرم که کمک می‌کنی ولی دیگه صورت سوالو می‌فهمم که🥲 نمیدونم بچه‌ها قبلش چه سوالایی پرسیده بودن ولی تصورش از سختی امتحان اینجوری بود که دیگه کم مونده بود پیشاپیش از اینکه خودم بتونم چیزی بنویسم ناامید بشه و بیاد بشینه برام حل کنه سوالا رو😭😭😭 حالا سوالا که نه ماشین حساب می‌خواست نه هیچی: من که انقد استاد اومد بالا سرم و پرسید تونستی حل کنی؟، همه‌ش دنبال ایراد تو کارِ خودم یا یه بخش اضافه تو سوالا که ندیده باشم می‌گشتم و چیزی نمی‌دیدم: و سپس نمره‌م که یهو سر شوخی رو باهام باز می‌کنه و تک میشه:😔 الغرض، آمار این ترم عجیب گذشت...شاید به سبکِ چرخاندنِ لقمه دور سر👀 الحمدلله علی کل حال🤝✨

-من خیلی دوست دارم مثل شما باشم -...خدا نکنه🧡

همه‌ی آدما آرزوهایی دارن که واسه بقیه کوجیکه؛ ولی واسه‌ی خودشون بزرگ...خیلی بزرگ! همه‌ی ما توی زندان دنبال آرزوهایی رفته بودیم که برای دیگران بزرگ بود؛ ولی برای خودمون کوچیک... #دیالوگ | هفت معکوس

نزدیک انتخابات اثاث‌کشی نکنید دوستان شناسنامه‌تون گم میشه می‌رید تو آنپاس🦦