احساس دیدن این سکانس برام مثل داشتن همه چیز بود انگار اون لحظه ای بود که قلبت ، گرمای خونه و محبت و خانواده رو حس میکنی . همشون رو از نوع واقعیش
فکر کنم واقعا هیچوقت متوجه نمیشی اتاقی که توشی چقدر تاریکه تا وقتی که ازش بیرون بیای