ولی من اگه نبودم عمود

۱۲۸

یادم کنید.

گوش بدین به یاد منم باشین..

تیرماه و آخرین دیدار /

١٤٠۵

🤍

هرچقدر بیام بازم، آرزومه کربلاء..

گفت : کم‌طاقت و حساس و بی‌حوصله شدی .. گفتم : آره ؛ آدم ِدور از کربلا ، همین می‌شه. من آدم ِبدخلقی نبودم... این دوری ، این نرسیدن ، از من یه آدم ِدیگه ساخته. یه آدم ِبدخلق که حوصله‌ی هیچ‌کس رو نداره. یه آدمی که زود می‌شکنه ، زود اشکش درمیاد ، زود خسته می‌شه. آخه آدم وقتی دلش یه جا جا بمونه ، خودش مگه چقدر می‌تونه ادامه بده ؟ انگار تمام توان ِادامه دادن ِزندگیم رو بین‌الحرمین جا گذاشتم. هر روزی که از کربلا دورتر می‌شم ، انگار یه تکه از جونمم کم می‌شه. من از زندگی خسته نیستم ، از دوری ِکربلا خسته‌ام. یه جایی می‌رسه که آدم فقط نفس می‌کشه ، اما دیگه زندگی نمی‌کنه و من می‌ترسم ، خیلی می‌ترسم ، که همون‌جا ایستاده باشم.

امتحان مهم نیست. ان‌شاءالله از چشم امام‌زمان نیوفتیم.🥰

اون که فقط یه سوال امتحان بود، چرا گریه میکنی؟

اون سوال: