🌻مرحوم آیت الله شاه آبادی رضوان الله علیه: 🔻(شخصی به نزد آیت الله شاه آبادی استاد حضرت امام آمد و گفت: 🌾من از نماز خواندن لذّت نمی‌برم، به برخی از گناهان هم علاقه دارم، ذکری هست که باعث شود حال معنوی من خوب شود؟ 🎄آیت الله شاه آبادی بلافاصله فرمودند: شما موسیقی حرام گوش میکنی؟ 🔻طرف به یکباره جا خورد و حرف ایشان را تایید کرد. 🎄آیت الله شاه آبادی فرمودند: 🌾ذکر لازم نیست، موسیقی حرام را ترک کنید؛ 🔻صدای حرام، انسان را به گناه علاقه‌مند و در نتیجه از نماز دور و بی‌ علاقه کرده و راه حضور شیطان را فراهم میکند. 📚 کتاب نسیمی از ملکوت .

💢 مادر شهید: 🔴 صدای من در رابطه با وضعیت حجاب به مقامات بالا نمیرسد!!! می‌آیم با شهدا حرف میزنم😔 ❗️ آنقدر منتشر کنید تا صداش به گوش همه برسد اگر این جوان های شهید نبودند خدا شاهده از فلسطین بدتر بودیم. ولی یه وجب از خاکمونم ندادیم. جوان‌های امروز ما رو درست کنند که آینده ساز فردا هستند. جوان‌های مردم رو نگذارند پایمال بشوند. این چه وضعیه در برخی جاها درست کردند. دعای کمیل و زیارت عاشورایش فراموش نمی شد. همیشه با آدمای خوب گشت خوب هم شد. @Raheshahid133 @velayateakharazaman

👌حرف حساب توسط حسام 🔴 حسام الدین آشنا: رئیس جمهور شخصیت رسمی دوم کشور است و باید به با دقتی در حد شخص دوم سخن بگوید یا سخنانش زنده منتشر نشود. #مجلس #اطرافیان

یک ایرانی ساکن هلند در توئیتی که چندصد هزار بازدید داشت، نوشت: اگر بچه دارید از بودنش لذت ببرید، وگرنه بدانید بچه زندگی را نابود می‌کند. این توئیت، تصویری فشرده از تجربه‌ای فراگیر است: در جهان سرمایه‌دارانه، فرزند و خانواده نه «رحمت»، که اغلب «زحمت» و «هزینه» به نظر می‌رسند. ریشه‌اش در دگرگونی‌ای است که اقتصاد را از روابط اجتماعی بیرون کشید؛ کار از خانه و ده و محله جدا و در کارخانه‌ها و دفاتر متمرکز شد، و زیست‌بوم «مراقبت، تربیت و خویشاوندی» به بازار و دولت واگذار گشت. پیش‌تر، واحد کار و زندگی یکی بود: خانه–کارگاه–مزرعه. در چنین نظمی، «خانواده گسترده» ستون فقرات تولید بود؛ خویشاوندانی که با تقسیم‌کار نسلی و همیاری روزمره، هم کالا می‌ساختند و هم انسان. فرزند نه مصرف‌کننده‌ای هزینه‌زا که سرمایه‌ای عاطفی-تولیدی بود. با گذار از اجتماع گرم به جامعه سرد، پیوندهای یاریگر خویشاوندی فروپاشید و «فردِ تک‌افتاده» مجبور شد همه‌چیز را از بازار بخرد. سرمایه‌داری این پیوند را از دو سو برید: نخست با تبدیل کار خانوادگی به کارمزدی بیرون از خانه، والدین را از کودک جدا و مراقبت را کالایی کمیاب کرد؛ دوم با الگوی زیست آپارتمانی و شهرهای متراکم، خانواده را از شبکه‌های خویشاوندی و همسایگی منفصل ساخت. شهر مدرن وقتی با منطق کارایی، ترافیک و برج اداره می‌شود، «فضای میان‌نسلی مراقبت» را خرد و انسان را در واحدهای کوچک محصور می‌کند؛ در نتیجه، هزینه بچه‌داری مستقیم (مسکن، مهدکودک، آموزش) و غیرمستقیم (زمانِ ازدست‌رفته، فرسودگی روانی) جهش می‌کند. وقتی تولید از خانه جدا شد، نقش اقتصادی کودک و سالمند محو و کفاف زندگی یک نسل تنها با فروش زمان نسل دیگر ممکن گشت. نتیجه برای فرهنگ خانواده روشن است: وقتی زمان والدین «کالا» و شبکه‌های حمایتی خویشاوندی «ناموجود» می‌شود، فرزند به «ریسک مالی» بدل می‌گردد. مدرسه، درمان، تفریح و تردد پولی‌اند، مسکن تنگ و گران است، همسایگی قابل‌اعتماد نایاب. هرچه خصوصی و منفردتر می‌شویم، ظرفیت کنش جمعی و مراقبت اشتراکی را بیشتر از دست می‌دهیم. در این نظم، توصیه‌های اخلاقی-عاطفی درباره فرزندآوری، هرقدر صادقانه، در برابر محاسبه‌ سرد بودجه و زمان رنگ می‌بازد. سرمایه‌داری نه از «نفرت از خانواده»، بلکه بر اثر منطق انباشت و کالایی‌سازی، شبکه‌های خانوادگی را که زمانی هزینه مراقبت را اجتماعی می‌کرد، شخم زده است؛ انتقال کار به بازار، همان‌قدر که GDP را می‌افزاید، معنا و فراغت و فرزند را «گران» می‌کند. برای رهایی از این وضع، باید تولید را در جغرافیای مشترک احیا کرد. اگر خانه، کارگاه و مزرعه در یک پهنه باشند، سه اتفاق می‌افتد: حذف زمان رفت‌وآمد و حضور والدین در کنار فرزند؛ احیای تقسیم‌کار نسلی و نقش پدربزرگ‌ها و خاله‌ها؛ قرار گرفتن کودک در معرض «یادگیری مشارکتی» و حضور در تولید متناسب با سن. این یعنی بازگرداندن تولید به بستر روابط واقعی، نه مصرف صرف. چنین الگویی اگر با حقوق عرفی زمین، دسترسی به منابع مشترک، اعتبار تعاونی و فناوری‌های سبک ترکیب شود، می‌تواند درآمد چندشاخه بسازد و ریسک معیشت را کاهش دهد؛ همان سازوکاری که در «خانه–کارگاه»‌های پیشاصنعتی کار می‌کرد، اما این‌بار با تکنولوژی امروز. چنین چرخشی صرفاً اخلاقی یا فرهنگی نیست و بدون دگرگونی نهادی پیش نمی‌رود. مالکیت خرد اما پایدار زمین، حقوق جمعی بهره‌برداری از انفال، رژیم‌های حمایتی بیمه و آموزش روستایی–کارگاهی، و به رسمیت شناختن «تعاونِ خویشاوندی» در نظام حقوقی، پیش‌شرط‌های آن است. نقد سرمایه‌داری نئولیبرال اگر به نسخه‌ای عملی نینجامد، حسرتی رمانتیک می‌شود. اما تجربه‌های کوچک زراعی–کارگاهی امروز نشان می‌دهد می‌توان با ترکیب ابزار سبک، انرژی پراکنده و دانش بومی، تولید را از اسارت کارخانه‌های عظیم آزاد و دوباره در شعاع خانه نشاند؛ جایی که فرزند «رحمت» است، چون حضورش «بهزیستی عاطفی» و «بهره‌وری خانواده» را هم‌زمان می‌افزاید. در این افق، ازدواج و فرزندآوری نه سلب آسایش فرد، که بازآفرینی آسایش جمع است؛ آسایشی که از هم‌افزایی کار و زندگی و محبت می‌روید، نه از جدایی آنها. کربلای معلی- ۱۸ مرداد ۱۴۰۴ @syjebraily

.بسمه تعالی #شرح_حکمت ۲۰۵ ❣امیرالمومنین علیه‌السلام مى فرماید: ✨كُلُّ وِعَاء يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلاَّ وِعَاءَ الْعِلْمِ، فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ بِهِ 💠هر ظرفى بر اثر قرار دادن چيزى در آن از وسعتش كاسته مى شود مگر پيمانه علم كه هرقدر از دانش در آن جاى گيرد وسعتش افزون مى گردد! ✍ حقيقت اين است كه در «وعاء» (ظرف) ، گنجايش محدودى وجود دارد كه اگر چيزى در آن قرار دهند تدريجاً محدود و سرانجام پر مى شود به گونه اى كه قابل قرار دادن چيز ديگرى در آن نيست; ولى روح و فكر و قوه عاقله انسان كاملاً با آن متفاوت است; هرقدر علوم تازه در آن قرار دهند گويى گنجايش بيشترى پيدا مى كند هر علمى سرچشمه علم ديگرى مى شود و هر تجربه اى تجربه ديگرى با خود مى آورد وبه يك معنا تا بى نهايت پيش مى رود و اين دليل اهميت فوق العاده آن و اشاره است به اين كه ما از فراگيرى علوم هرگز خسته نشويم كه واقعاً خسته كننده نيست، بلكه نشاط آور و روح پرور است. ✔️این کلام حکیمانه پیام هاى متعددى دارد از جمله این که انسان هرگز نباید از فراگیرى علم و دانش خسته شود یا گمان کند به مرحله نهایى علم و دانش رسیده است. بداند به سمتى حرکت مى کند که هر قدر جلوتر مى رود وسیع تر مى شود. 📘#حکمت_205

با مردم مدارا کن! #نهج_البلاغه ▫️وَارْفُقْ مَا کَانَ الرِّفْقُ أَرْفَقَ، وَاعْتَزِمْ بِالشِّدَّةِ حِينَ لاَ تُغْنِي عَنْکَ إِلاَّ الشِّدَّةُ 🟠در آنجا كه مدارا كردن بهتر است مدارا كن، و در جايى كه جز با درشتى كار انجام نگيرد، درشتى كن ✍به اين ترتيب اصل و اساس در مناسبات ميان حاکميّت و مردم، بلکه در تمام مديريت ها رفق و مداراست; ولى اگر کسانى از مدارا کردن مدير خواستند سوء استفاده کنند، جز برخورد شديد چيز ديگرى کارساز نيست. 📘#نامه_46

تخت‌روانچی: در صورت لغو تحریم‌ها، محدودیت‌های هسته‌ای را می‌پذیریم! 🔹معاون سیاسی وزیر خارجه: ایران در ازای لغو تحریم‌های آمریکا علیه ایران، محدودیت‌هایی بر توسعه هسته‌ای را برای مدت معینی می‌پذیرد. 🔹تهران از طریق یک کشور واسطه به ارتباط با ایالات متحده ادامه می‌دهد. 🔹ما کاملاً حق داریم که درخواست غرامت کنیم. 🔹برای ادامه مذاکرات، واشنگتن باید تضمین کند که در صورت از سرگیری مذاکرات، دوباره به ایران حمله نخواهد کرد. @jahaannews jahannews.com

سخنگوی وزارت خارجه: به زودی ما به عضویت کنوانسیون FATF در خواهیم آمد @Afsaran_ir

سخنگوی وزارت خارجه: ایران از ۱۵ تیر رسما به عضویت کنوانسیون پالرمو درآمده است @Afsaran_ir

❇️ مشفقانه ای دیگر با رئیس‌جمهور محترم 👈مصاحبه دکتر پزشکیان درباره مذاکرات: حرف نمی‌زنی؟ خب می‌خواهی چکار کنی؟ می‌خواهی بجنگی؟! خب آمد و زد؛ الان برویم درست کنیم دوباره می‌آید می‌زند ▪️▪️▪️ ✅ جناب آقای رئیس‌جمهور؛ در صداقت شما در دلسوزی به نظام و جمهوری اسلامی سوءظنی نیست. اما هر کلمه از حرف شما در مصاحبه ها با تیزبینی دشمنان داخلی و خارجی، خصوصا سران جنایتکار رژیم صهیونیستی و آمریکایی مورد تحلیل و تفسیر به رأی و در راستای اهداف نامقدس شان قرار می گیرد و بدین جهت دشمن را در تضعیف جلوه دادن نظام جمهوری اسلامی و طمع حمله و تجاوز نظامی به کشور ترغیب می کند. انتظار است مواظب استخدام کلمات، جملات و نظرات تبیینی در حوزه‌های داخلی و بین‌المللی باشید تا مورد سوءاستفاده دشمنان ملت ایران قرار نگیرد. ✍محمدعلی برزگر #بسیج_اساتید #قم #حب_الحسین_یجمعنا #ملت_ایثار #یادداشت_تحلیلی #مردادماه۱۴۰۴ سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk