تمام احساسات مضخرف و منفی به سمتم هجوم میارن ، خستم از اینکه هم باید با بچهای دانشگاه ارتباط داشت هم من انقد دوست‌‌داشتنی‌ اجتماعی نیستم که بتونم ارتباطمو حفظ کنم و آخر مجبور میشم ترم بعدی تنهایی انتخاب واحد کنم . خستم از این که کارای ژوژمانم هزار سال مونده ، و کارام شبیه داشاقه و آخرین کلاس طراحی کاراکترمم از دست دادم چون تمرینشو انجام نداده بودم و نتونستم خداحافظی کنمم. نمیتونم برای طنز مطبوعاتی کوفتی یه طرحه مسخره بزنم چون چیزی از کاریکاتور سردر نمیارم. فیلم هایی که باید برای کلاس فیلم نامه نویسی ببینم رو هیچ وقت نگاه نمیکنم و هر جلسه پخمه تر از جلسه قبل میرم سر کلاس . واقعا از خودم متنفرم و ممنونم از پی‌ام‌اس فا....

ای کاش همه چی تموم بشه تا من بتونم تابستونم رو شروع کنم.

وای خدایا روز اول تابستون که انقد گرم بود بقیش میخواد چطور باشههه😭😭.