خب من اصلا دچار فروپاشی روانی نشدمم . *سیل داره خونمون رو میبره.

من واقعا در برابر کسی که یکی از آدمای زندگیش رو از دست داده ناتوانم جدی فقط میتونم وقتی دیدمش بشینم باهاش گریه کنم اصن نمی‌دونم چه برخوردی باهاش داشته باشم چی باید بگم بهشش😭😭.

جدی ناراحتم وقتی که من توی این شرایط بودم همش بهم پیام میداد باهام حرف میزد ولی من حتی نمیدونمم بهش چی بگمم ، خدایا منو خیار کنن.

اصن امشب دلیل برا گریه بسیار🤌

در این قاب همتا و بلقیسی رو می‌بینید که همزمان دارن از ابرها عکس میگیرن😂😞

:))))

-وقتی بعضی از اوقات میرم چت هایی که برای ۳ و ۴ سال پیش با دوستام رو داشتم میخونم انگار یه ماشین زمان سوار شدم تا برم‌ پیش حس و حالات و اتفاق هایی که برای کوکبِ اون زمان افتاده و من واقعا توی احساسات اون دخترِ کوچک غرق میشم و انگار از اول دارم همه چیو باهاش تجربه میکنم و تموم اتفاقات دردناکی که براش توی اون سنین افتاده رو دوباره تجربه و حس میکنم و بعضی اوقات انقد این احساسات واقعی هستن که باعث میشه یه دور دیگه بشینم اشک بریزم .