-

- یه روزِ معمولی

عید تموم شد ولی مهمونی های ما هنوز تموم نشده .

[ سیزده رو بِدَر کردیم

من زدم قید تو را تا بروی سوی دلت . . . آخر قصه‌ی ما خوب به پایان نرسید !

چرا غروب سیزده بدر همیشه برام دلگیر بوده .

ای کاش همین قدر که به قم نزدیکیم و دو ساعته میرسیم به مشهدم همینقدر نزدیک بودیم .

یه خانومه بود تو حرم عرب بود ولی فارسی بلد بود و پشت من نشسته بود و یهو زد زیر آواز کلی شعر های قشنگ خوند و تهش گفت مداحه توی بغداد 😭✨.

بچها بوستانم رو پیدا کردم 😂😞

معلومه ما وقتی میریم رستوران از کارکنانش صد بار تشکر نمی‌کنیم و بهشون لبخند نمی‌زنیم چون فقط برا بابابزرگم آشناست قیافشون و اصلا ازشون نمی‌خوایم که مرغ های ادویه دار شدشون رو بشورن چون بابای من حساسیت داره و مامان بزرگم هیچ وقت امکان نداره که با باقی‌مونده ی لیموناد یخ در بهشت درست کنه و مامانم اصلا چنگال های اضافه رو بهشون نمی‌ده و اصرار نمیکنه که اینا تمیزن و اصراف نکنیم و پسره هم جلوی چشم ما چنگال ها رو نمیریزه توی آشغالی ، معلومه که ما یه خانواده ی شیک و نرمالی هستیم .

از رستوران تا هتل ده دقیقه راه بود اما ما چون خیلی راه بلد هستیم یه بار تا جمکران رفتیم و برگشتیم و کم مونده بود خفت گیرا بیان سراغمون که خدا مارو نجات داد .