حالِ بیدار شدن نیست    با خیالِ تو باید    خوابید؛    رویا دید؛    صبح ارزانی مردم    دلِ من خوابِ تو را میخواهد" 

تا سرِ زلفِ تو در دست نسیم افتادست دلِ سودازده از غصه دو نیم افتادست"

تن من قایق لنگر زده در طوفان است خودم اینجا، دل من پیش تو سرگردان است"

تو آن بُتی که پرستیدنت خطایی نیست و گر خطاست! مرا از خطا ابایی نیست"

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟ من هیچ نمی‌گویم، آخر تو روا داری؟ صحرا همه دریا شد از آب عقیقِ تو این سوخته را آخر لب تشنه چرا داری؟ "

رهرو عشق محال است که افسرده شود" عرق سرد ندارد تب سوزانِ طلب"

نه قدر وصال تو هر مختصری داند" نه قیمت عشق تو هر بی خبری داند"

کردم از دین و دل و هوش و خرد، قطع نظر" من همان روزی که دیدم چشم عیار تو را"

؛سراسر نام ها را گشته ام! و نام تو را پنهان کرده ام.. میدانم شبی تاریک در پی است.. و من به چراغ نامت محتاجم.."

سال ها رفت و هنوز" یک نفر نیست بپرسد از من" که تو از پنجره ی عشق چه ها میخواهی؟ "

تا زمانی که تو هستی غزلم جان دارد" شعر من با تو فقط شور فراوان دارد"