شماهارو نمیدونم ولی ذهنِ من هنوز تو مرحلهٔ انکارِ بعد از، از دست دادنه...هنوز فکرمیکنم اتفاقی نیوفتاده و همه چیز عادیه، دیدنِ تابوت انکارمو میشکنه و نابودم میکنه :) 🆔@BarayeAgaahi

صبح تاظهر میخوابم گاها عصر تا شب میخوابم و شبم میخوابم:/ اما همچنان انقد خوابم میاد که انگار یه هفتس نخوابیدم🚶‍♂

بچه تر که بودم همیشه وقتی مقابل بدرفتاری هاش تو خونه اعتراض و گلایه میکردم، میگفت باید عادت کنی اگر اینهارو نتونی تحمل کنی تو جامعه دووم نمیاری و از پا درمیای... اره اون راست میگفت، من الانم با این قلب شیشه ای درجهٔ سه بزور دووم میارم... اما دیگه تو خونه هم بزور دارم دووم میارم!

خب دیگه من برم روتین قبل خوابمو انجام بدم(گریه) و بخوابم

خب همسایمونم داره با صدای بلند جیغ میزنه و گریه میکنه:))) نور علی نور🚶‍♂

دیگه اورثینک کردنمم فقط به قبل خواب اختصاص نداره چشمامو که باز میکنم نگرانی و استرس سمتم سرازیر میشه و سرجام میخکوبم میکنه... انگار من میخوابم اما افکار و نگرانی هام کاملا بیدار و هوشیارن و حضورشون توی هر لحظه حس میشه...

افسردگیم عجیبه انگار یه وزنه بهت وصله و توانتو گرفته و دلت میخواد فقط یه گوشه بمونی به سقف زل بزنی و در عین حال هم باید کاراتو انجام بدی و فعال باشی... چرا؟ چون اگر کاری نکنی افسرده تر میشی!

گیاه موزم یهو تصمیم گرفته سیاه و خشک بشه:( اب و جاش هم مثل همیشه بوده کسی میتونه کمک کنه چجوری میتونم نجاتش بدم؟

من هنوز در ارزوی دیدار اول بودم...

.