:)

آینده نامحدوده

من در رویای گُلستان‌های سرد و بارانی شمال قاره که با زره و کلاه‌خود الهی پوشیده شده‌ام، و شمشیر نکشیدم، روزی در خاک افتاده و می‌میرم، اگرچه خواهم شمشیری بُرنده بر گلوی انسان خبیث، کشید.

برام لطفاً صلوات بفرستید، تشکر.

خاک بر سرم نه... من جدی وقتی جواب نمی‌دم چون قراره براتون وقت بذارم و سرسري جواب ندم دیر میشه و یادم می‌ره این نشون از اینکه برام محترمید :)

اگر باز اومدی و اینجا رو می‌بینی بیا پی ویم

جیگرم سوخت

میدونم آره بچه‌ها تا تهش گوش دادم :)

یه توضیحی همین اول کار راجب این جمله why am I me بدم - این کلا یه سواله که حتی توی ۴ سالگیم توی ذهنم بوده چرا من، منم؟ این سوال خودش شامل چندین بخشه چرا من توی این بدنم؟ چرا خاطراتم مال خودمه؟ وقتی بمیرم بازم جهان عین همین الانه که دارم با دوتا چشم از توی بدن خودم نگاه میکنم؟ چرا جای فلانی به دنیا نیومدم چرا نمیتونم خارج از خودم باشم یعنی توی یه بدن با گوشت و خون نباشم با چشم جهانو نگاه نکنم. جوری جهانو نگاه کنم که خودمم ببینم و این کسی که داره نگاه میکنه، خودم نیستم. کلمه خودم یعنی من، این دیدگاه ها این خون این خاطرات این درد جسمی این روان این اخلاق ولی زمانی که خودت نباشی یعنی اینا نیستی. و چون تو هیچ وقت اینو درک نکردی پس در نتیجه فکر کردن بهش هیچ تصویری از اون لحظه پایان سوال چرا من منم پیدا نمیکنی