سالها دل طلبِ جامِ جم از ما میکرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا میکرد
گوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگانِ لبِ دریا میکرد
مشکلِ خویش بَرِ پیرِ مُغان بُردم دوش
کاو به تأییدِ نظر حلِّ معمّا میکرد
دیدمش خُرَّم و خندان قدحِ باده به دست
واندر آن آینه صد گونه تماشا میکرد
گفتم این جامِ جهانبین به تو کِی داد حکیم؟
گفت آن روز که این گنبدِ مینا میکرد
بیدلی در همهاحوال خدا با او بود
او نمیدیدش و از دور خدا را میکرد
اینهمه شعبدهٔ خویش که میکرد اینجا
سامری پیشِ عصا و یدِ بیضا میکرد
گفت آن یار کز او گشت سرِ دار بلند
جُرمش این بود که اسرار هویدا میکرد
فیضِ روحُالقُدُس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آنچه مسیحا میکرد
گفتمش سلسلهٔ زلفِ بُتان از پیِ چیست
گفت حافظ گلهای از دلِ شیدا میکرد . .
هدایت شده از |طریقِطلب🇮🇷|
ما در پیاله عکس رخ یار دیدهایم
ای بیخبر ز لذت شرب مدام ما . .
چه بگویم که خداوند روایتگر توست
تاروپود همه افلاک، نخ معجر توست!
_ دخت امیرالمؤمنین ✨
روز گذشته کتاب شهید علم را میخواندم درباره شهید داریوش رضایینژاد؛ نوشته بود شهید رضایینژاد، شهید شهریاری را خیلی دوست داشتند و میگفتند:«قدر دکتر شهریاری را بدانید. ایشان پنجاه کیلو بیشتر وزنشان نیست، اما پنجاه تُن معرفت دارد.»
صلواتی هدیه کنیم، سالروز شهادت این شهید بامعرفت هست :)🌱 . .
هدایت شده از ‹مـٰاهِ مَـڹ›
فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق مرا، خوبترینم! کافیست