راستش‌را بخواهید چون ممبرهای ایتا را دوست میدارم، محتوایی که تلگرام میگذارم رو هم اینجا میگذارم. لطفا مرا دوست بدارید.

داشتم میگفتم، در روز ۳۸۴۹۵۳۹۳ دلیل پیدا میشه تا تو با خودت بگی بله. واقعا هم آدم ذره‌ذره به بی‌آبرویی عادت میکنه.

میشه نخوابید؟ چون امروز نمیتونم بخوابم. امیدوارم هرکس خواست بخوابه از گرما بیدار بشه. یا گوشیش زنگ بخوره رفیقش بگه هیچی میخواستم حالتو بپرسم. یا که مامانتون بیاد صداتون بزنه "عزیزم، خوابی؟" و بیدار بشید. ماشاء‌الله روش های زیادی هست. بدترین‌ش قسمت اونی که بخوابه. ان‌شاء‌الله.

از موقعی که چشمامو باز کردم یک هدف کلی داشتم و صفر هدف جزئی. صد هدف جزئی تیک خورد ولی قربون یه هدف کلی. خون به جگرم کردی.

طره‌ی موهای‌طلایی‌اش نرم بود، مثلِ نگاهش.

بیا که تجربه کردیم و غیرِ دیدنِ تو جراحتِ دلِ ما را نبود مرهم هیچ...

دیدید میگن خواب، خواب میاره؟ من واقعا ۱۲ ساعت خوابیدم‌. ۱۱ شب تا ۱۱ صبح. یکی نیست بگه چخبره تن‌لش پاشو به زندگیت برس.

باید یک پوشه توی گالری درست کنم به نام "عکس‌های آسانسوری". تقریبا نصف گالری توی انواع و اقسام آسانسور های شهر و استان های مختلف گرفته شده و هرکدوم یادآور یه خاطره، یه روز، یه آدم‌ه. دلم نمیاد پاکشون کنم. تو بعضی هاشون غمگین و دل‌زده‌ام و توی بعضی هاشون مثل امروز فاطمه بهم میگه "انسیه چقدر خوشحال و شادابی، چه انرژی زنانه‌ای!" اینا همشون خاطره ان. و من عاشق‌شونم.