🌹 آقاجان... 💻 پویانمایی ویژه ریحانه؛ روایتی از دلتنگی تا امید کودکان ایران 🔹 مردم، در همه‌جای دنیا بزرگ‌تر کشورشان را چه صدا می‌کنند؟ رئیس‌جمهور؟ ملکه؟ امپراطور؟ حتما کلی پسوند و پیشوند می‌چسبانند به اول و آخر اسم نفر اول کشورشان. ما در ایران، شما را «آقا» صدا می‌زدیم. بچه‌هایمان یک «جان» هم به آخر اسمتان می‌چسباندند. نه اینکه از ما یاد گرفته باشند، شما همانقدر که در چشم‌ ما بزرگ و محترم و دلسوز بودید، در نگاه آن‌ها هم مثل یک پدربزرگ مهربان بودید، پدربزرگی که حواسش به همه هست، هوای همه را دارد و همه‌ی اعضای خانواده، از هر سن و با هر فکری می‌توانند با او گپ بزنند و یقین بدانند لبخند و مهربانی‌اش را دریغ نمی‌کند. 🧡 آقاجان! ما چه در کلان‌شهرهای بزرگ، چه در روستاهای کوچک دور، در کنج سینه‌هایمان یک آرزو داشتیم. آرزویی که برای بعضی‌ها به رؤیایی شیرین بدل شد و برای بعضی‌های دیگر حسرت شد. دوست داشتیم، شما را از نزدیک ببینیم. ملاقات شما به شکل زنده و مستقیم، شنیدن صدای گرم شما از نزدیک و بی‌واسطه آرزوی همه‌مان بود. اگر کسی به حسینیه‌ی شما دعوت می‌شد، به او غبطه می‌خوردیم، پرس‌وجو می‌کردیم ببینیم چطور می‌توانیم به خیابان کشوردوست برسیم. بچه‌‌هایمان هم از وقتی شما در جشن فرشته‌ها، زانو به زانوی فرشته‌های چادرپوش ایران نشستید، شوق دیدارتان به دلشان افتاد. با چه زبانی می‌گفتیم دیدار با آقای خندانی که چشم‌هایش چشمه‌ی زلال مهر است و با همه‌ی مسئولیت‌های کشوری و لشکری برای دخترکان ایران وقت می‌گذارد، آسان نیست؟ بارها چسبیدند به تلویزیون و تماشایتان کردند و همین شد که وقتی خبر شهادتتان خانه‌به‌خانه پیچید گریه‌شان بند نیامد. 🌷 درکی از رفتن شما نداشتند، درکی از معنای شهادت. اما مانند ما نمی‌توانستند باور کنند آقاجان دیگر نباشد. نفس نکشد، هر چند وقت یکبار صدایش فضای خانه را معطر نکند، سخت بود روی آرزوی دیدار با شما خاک بریزند، آخر اقتدا کردن به شما با چادرگلگلی دیگر محال شده بود. 👈در میان این بهت و دلتنگی، کنار قاب عکس روبان مشکی خورده‌ی شما، قاب عکس دیگری نشست. انگار جوان شده بودید، نگاه مرد میان قاب نگاه شما بود، لبخندش، لبخند شما. نام «آقاسید مجتبی» مژده‌ی بهار بود در دل زمستان نبودنتان. مشت‌هایمان را گره کردیم و در خیابان فریاد زدیم: «دست خدا عیان شد، خامنه‌ای جوان شد!» 🔹 ما زنده شدیم، هم خودمان، هم بچه‌هایمان. و حالا می‌خواهیم به رهبری آقاسیدمجتبی پرچم ایران را به قله برسانیم، قله‌ای که شما مسیرش را ساختید و نقشه‌ی رسیدنش را بهمان دادید. 💻 رسانه ریحانه KHAMENEI.IR این پویانمایی را به همه مادران و کودکان داغدار اما امیدوار ایران تقدیم می‌کند. رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

📢 #سخنی_با_رهبر_شهیدم 🗞 آخرین پیام یک هموطن خطاب به رهبر شهید انقلاب اسلامی در فراخوان رسانه KHAMENEI.IR: ✍️ رهبر شهیدم، ای عزیزتر از جانم، خیلی برای ما پدری کردید. واژه‌ها نمی‌توانند از وصف دل ما حرف بزنند، فقط می‌توانم بگویم خیلی دوستت دارم. دلتنگ روی ماه و صدای دلنشین شما هستم. تاریخ خواهد نوشت که این کشور و جمهوری اسلامی چه رهبرانی داشت و شما با آن شهادت جان‌سوز، هرچند دل همه‌ ما را تا ابد داغ کردید، اما ثابت کردید تا آخرین نفس، تا پای جان، پای ایران هستید. به امید پیروزی حق بر باطل. ای رهبر شهیدم، راهت ادامه دارد. 📩 ستون #سخنی_با_رهبر_شهیدم روزنامه #صدای_ایران 📥 نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید. 🖼روزنامه #صدای_ایران 📲 @sedaye_iran_newspaper

✍️ «در کنار تو رها بودیم از اندوه و درد!» #روز_دهم؛ اندوهنامۀ شاعران برای وداع با رهبر شهید انقلاب رضوان‌الله‌علیه. ای یگانه پاسدار سرزمین شاعران در میان حلقۀ شعری نگین شاعران لحظه لحظه شعر بود و لحظه لحظه نور بود لحظه‌هایی که تو بودی همنشنین شاعران در کنار تو رها بودیم از اندوه و درد بود آغوشت پدر حصن حصین شاعران حرفهایت شعر بود و شعرهایت حرف داشت حرفی از جنس نگاه ریزبین شاعران آفرین بر هر کسی که آنِ چشمت را سرود آفرین بر طبع مضمون‌آفرینِ شاعران در خیالاتم برایت شعرخوانی می‌کنم طیب‌اللهی نصیبم کن امین شاعران شاعر: «آقای عباس جواهری رفیع» @khamenei_poems

📣 لبیک به فراخوان رهبر معظم انقلاب و به نیابت از رهبر عظیم‌الشان شهیدمان؛ ❤️از کمک و یاری به یکدیگر فروگذار نکنید ✍️ حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی در بخشی از اولین پیام خود خطاب به ملّت ایران فرمودند: ✏️ «از کمک و یاری به یکدیگر فروگذار نکنید. بحمداللّه خصلت همیشگی بیشتر ایرانیان جز این نبوده و انتظار میرود که در این روزهای خاص که طبعاً بر بعضی از آحاد ملّت سخت‌تر از بقیّه میگذرد، این مطلب جلوه‌ی بیشتری داشته باشد. 👈 در همین مجال از دستگاه‌های خدماتی میخواهم که در این جهت از هر گونه یاری و اعانت به آن آحاد عزیز ملّت و به ساختارهای مردمی امدادی دریغ ننمایند. ✏️ اگر این جهات مراعات شود، راه وصول شما ملّت عزیز به روزهای عظمت و شکوه هموار خواهد بود. نزدیک‌ترین مصداق آن میتواند باذن‌اللّه ظفر بر دشمن در جنگ فعلی باشد.» ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ 🔹 به همین مناسبت، ایران همدل، در دل روزهای سخت جنگ تحمیلی علیه کشورمان از آحاد مردم عزیز، فعالان اجتماعی و گروه‌های جهادی دعوت میکند تا در لبیک به این فراخوان و «به نیابت از رهبر شهیدمان» ضمن گره‌گشایی از هم‌وطنان رنج‌دیده، این حرکت همدلانه را با انتشار فیلم و عکس ترویج کنند. 📲 رسانه ایران همدل نیز منعکس کننده‌ی این جلوه‌های بدیع خواهد بود. 📸 تصاویر خود را به آدرس @khamenei_Contact_ir ارسال کنید. 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

❤️ «بعثت مردم» 💬 رهبر شهید انقلاب رضوان‌الله‌علیه: ✏️ «ملتی که بصیرت دارد، مجموعه‌ی جوانان یک کشور وقتی بصیرت دارند، آگاهانه حرکت میکنند و قدم برمیدارند، همه‌ی تیغهای دشمن در مقابل آنها کند میشود.» ۱۳۸۸/۰۷/۱۵ 📥 نسخه قابل چاپ 💻 Farsi.Khamenei.ir

🗞 عیادت جناب‌خان از کودکان مجروح جنگ 🌷 هومن حاجی‌عبداللهی و محمد بحرانی به همراه جناب‌خان به بیمارستان کودکان مفید تهران رفتند و ساعاتی را در کنار کودکان مجروح انفجارهای تلخ روزهای اخیر، سپری کردند. 📸 ستون #قاب روزنامه #صدای_ایران 📥 نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید. 📩 روزنامه #صدای_ایران 📲 @sedaye_iran_newspaper

🇮🇷 ارث مادری 🌷 یادواره‌ی «زهره شهریاری»، که در حمله آمریکایی_اسرائیلی به مدرسه شجره طیبه در میناب به شهادت رسید. 🔹 دختر اولم که به دنیا آمد لنگه‌ی پدرش بود. همان غذایی را دوست نداشت که پدرش نمی‌خورد. هر جا می‌رفتیم، همه می‌گفتند: «انگار بابا‌ش رو کوچولو کردن» و همسرم با هر بار شنیدن این جمله یک جان به جان‌هایش اضافه می‌شد. می‌دانستم دخترها بابایی‌اند؛ ولی نه در این حد. 🔸 وقتی دختر دومم را باردار شدم، خیالبافی‌هایم شروع شد. نوبتی هم که باشد نوبت من بود. عدالت خدا را در این می‌دیدم که فرزندم نسخه‌ی دوم خودم باشد. دست می‌کشیدم روی شکمم. تصور می‌کردم زیر پوستم ناخن‌هایش مثل ناخن‌های خودم کشیده است. یا موقع دیدن باقالی پخته دست‌وپایش را گم می‌کند. 🔹 نمی‌دانم خانم شهریاری، معلم مینابی، چندمین فرزندش را باردار بود؛ اما شک ندارم او هم مثل من و خیلی از زنان دیگر برای خودش خیالبافی می‌کرده. شاید دوست داشته فرزندش مثل خودش معلم شود یا شاید می‌خواسته او هم بین همه‌ی رنگ‌ها رنگ سبز را از بقیه بیشتر دوست داشته باشد. وقتی شاگردانش ریزریز می‌خندیدند و با خجالت ازش می‌پرسیدند: «خانوم اجازه! نی‌نی‌تون دختره یا پسر؟» لابد می‌خندیده، دست می‌گذاشته روی دکمه مانتواش و از آنها می‌خواسته به جای این حرف‌ها به درس گوش کنند. بعد پول‌های تو‌ی کیفش را جابه‌جا می‌کرده و با خودش می‌گفته: «تا جنسیتش معلوم شه، باید لباس‌هایی بخرم که هم دخترونه باش و هم پسرونه.» 🔸 وقتی بمب روی ساختمان مدرسه شجره طیبه فرود آمد، زهره شهریاری با فرزندش یکی شد. حالا آنها کاملاً شبیه هم‌اند. تا همیشه پیکرهایشان در هم تنیده شده آن هم با پارچه‌ی سبز مانتوی مادر. آخر سبز هم به دخترها می‌آید و هم به پسرها. ✍🏻 فاطمه‌السادات شه‌روش رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

🌷گزارش تصویری؛ حضور و تجمع مردم سراسر کشور در پی شهادت حضرت آیت‌الله العظمی سیّدعلی حسینی خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه و در بیعت با رهبر انقلاب اسلامی و دفاع از ایران عزیز. ۱۴۰۵/۱/۱۰ 💻 Farsi.Khamenei.ir