🎤 حضرت علی اکبر(ع)؛ اعجاز مدرسه حسینی 🖼 رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت سالروز ولادت حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام و #روز_جوان متن گفتار حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌علی‌اکبری درباره ابعاد شخصیتی حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام به‌عنوان الگوی تربیتی تراز اسلامی برای جوانان را منتشر می‌کند.👇 🔹 در جمهوری اسلامی بین جوانان و حضرت علی اکبر (علیه السلام) یک نسبت خاصی برقرار است. روز ولادت آن حضرت در کشور عزیز ما روز جوان است. جامعه‌ی جوان ما با حضرت علی اکبر (علیه السلام) یک چنین نسبتی دارند و این شرف بسیار بزرگی است. 🔹 امام حسین (علیه الصلوة والسلام) نظریه‌ی تربیتی خودش را غیر از آنچه که در کلام و سخن ارائه فرمودند در قالب یک حقیقت روشن و درخشان و در یک نمونه‌ی عینیت‌یافته، در صحنه‌ی کربلا ارائه کردند؛ اینها نشانه‌های مکتب حسینی است. و در این میان شاگرد اول مکتب حسینی و مدرسه‌ی حسینی حضرت علی اکبر (علیه السلام) است. 🔹 من تعبیر کردم به اعجاز مدرسه‌ی حسینی که می‌تواند چنین کسی را تربیت کند. معلوم می‌شود سیّدالشهدا (علیه الصلوة والسلام) برای تربیت این جوان ممتاز و نمونه و الگو سرمایه گذاری ویژه‌ای کرده. و طبق حالا این نقل‌هایی که مشهورتر است ۲۶ سال ۲۷ سال جلوی چشمان پدر رشد پیدا کرده، قدم به قدم با برنامه، با طراحی با هدایت سیّدالشهدا (علیه الصلوة والسلام) و البته با تصمیم خودش با همتی که داشته، با انتخابی که داشته، با مجاهدت بزرگی که داشته و در نتیجه رسیده به آن منزلتی که سیّدالشهدا (علیه الصلوة والسلام) وقتی خواست او را معرفی کند فرمود شبیه‌ترین به پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله وسلّم). امام حسین (علیه الصلوة والسلام) به این ترتیب همه‌ی آرزوی خودش را برای تربیت انسان‌ها در چهره‌ی حضرت علی اکبر (علیه السلام) به عنوان آن نمونه‌ی اعلی معرفی کرده. 🔹 با نگاه به شخصیت حضرت علی اکبر می‌توانیم بگوییم که امروز ما نسخه‌ای در اختیار داریم که علاوه بر اینکه هزاران متخصص علوم تربیتی و کسانی که در کار رشد شخصیت انسان‌ها ورود دارند، میلیون‌ها جوان تا دامنه‌ی روز قیامت می‌توانند نقشه‌ی خودسازی خودشان را از سیمای پرفروغ و شیوه‌ی زندگی ایشان استخراج کنند؛ آن چهره‌ای که در قله جوانی با شهادت جاودانه شد. 🔍 متن کامل را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=53436

📣 روزهای استقبال ⌛️ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و فرا رسیدن ایام‌الله دهه فجر به ماجرای تأسیس کمیته استقبال از حضرت امام و نقش رهبر انقلاب در این کمیته پرداخته است. 👇 🔹 بعد از قطعی شدن تصمیم امام برای بازگشت به کشور، یاران امام و در صدر آنها شورای انقلاب اسلامی درصدد تدارک برگزاری هر چه باشکوه‌تر مراسم استقبال از امام برآمدند. راه اندازی ساختاری مرکزی برای هماهنگی در این زمینه، ضروری بود تا از ناهماهنگی و ناامنی جلوگیری به عمل آید. 🔹 امام پیام داده بودند که می‌خواهند؛ محل استقرار ساده باشد، در جایی باشد که مرکز شهر و به طرف پایین شهر و به اصطلاح مردمی باشد و برای من تشریفات فراهم نشود دوستان پیشنهاد دادند که مدرسه رفاه، باشد چون مربوط به مبارزین بود و در مرکز شهر بود و امکان جلسات در آنجا بود. 🔹 در این کمیته مسئول انتظامات و بسیج نیروها محمدصادق اسلامی و معاونش محمد کچویی بود. مسئول تدارکات علی درخشان و حبیب‌الله شفیق. حفاظت از امام و امور حفاظتی و مسلحانه به عهده محسن رفیق‌دوست گذاشته شده بود... حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رئیس کمیته تبلیغات بودند که اسدالله بادامچیان و مهدی سعیدمحمدی هم همکارشان شدند. 🔹 صباغیان درباره تشکیلات کمیته می‌گوید: «این کمیته به زودی زیر مجموعه‌های خود را تعیین کرد. اول کمیته‌ی تبلیغاتی بود که از دو بخش تشکیل می‌شد: یکی رسانه‌های گروهی و تبلیغات داخلی و یکی هم بخش خبرنگاران خارجی...» 🔹 انجام مصاحبه و پخش آن از رسانه‌های صوتی و تصویری و همچنین انتشار نشریه‌ی کمیته‌ی استقبال از مهم‌ترین فعالیت‌های تبلیغی کمیته‌ی استقبال به شمار می‌آمد. در مورد انتشار نشریه از سوی کمیته، مهدی سعید محمدی نقل می‌کند: «یک نشریه‌ای را هم به دستور آقا [آیت‌الله خامنه‌ای] چاپ می‌کردیم که افکار روز را مرتباً در آن بیان می‌کردیم. نشریه به نظرم هفتگی بود. آقا مسئولیت آن نشریه را به آقایان بادامچیان، آقای کرباسچی و معادیخواه که در قسمت سیاسی بودند واگذار کرده بودند. تکثیر نشریه نیز با ما بود که پس از تأیید نهایی توسط ایشان پخش می‌شد. قبل از ورود امام به ایران نیز تکثیر و پخش می‌کردیم. هسته‌ی اصلی این جمع آقای عسگراولادی و دوستان مؤتلفه بودند.» 🔹 کمیته استقبال، درگیر کار بزرگی شده بود؛ کاری بزرگ در روزی بزرگ. هر چند تلاش می‌کرد بر امور جاری مسلط شود، اما حادثه پیش رو بزرگتر از آن بود که بتوان کاملاً آن را در دست گرفت. بیشتر فعالیت‌های کمیته غیر متمرکز بود و هر کس مأموریتی که مناسب‌تر میدید، همان را به عهده می‌گرفت. 🔹 امام خمینی در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۵۷ در دیدار با اعضای کمیته استقبال فرمودند: «من نمی‌دانم چطور از عهده این مراتب این، زحمات برآیم. من خدمتی که مورد پسند باشد نکردم و من از خدا می‌خواهم که توفیق بدهد که همه ما خدمت بکنیم به این کشور، خدمت بکنیم به احکام اسلام... ما از همه شما جوان‌ها تشکر می‌کنیم که در این موقع همه با قدرت، همه با اراده، همه با خواستهای الهی بپا خاستید و کارهای خودتان را زمین گذاشتید و این کار بزرگی که به عهده همه ماست دنبال کردید و رمز پیروزی شما وحدت کلمه و اینکه همه‌تان یک مطلب را می‌خواهید... من از همه شما آقایان تشکر می‌کنم که در این مورد‌ها زحمت کشیدید لکن زحمتی بوده است که برای خادم خودتان کشیدید، زحمتی بوده است که برای خدمتگزار خودتان کشیدید. من خدمتگزار شما هستم. من می‌خواهم که شما عزیز باشید. من خدمتگزار ملت هستم.» 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62511

📣 بهار در زمستان ۵۷ ✏️ رهبر انقلاب امروز در دیدار اقشار مختلف مردم به مناسبت دهه فجر: ۲۲ بهمن به آن عظمت را ۱۲ بهمن به وجود آورد. اگر ۱۲ بهمن نبود، اگر آمدن امام نبود، اگر آن استقبال عظیم مردمی نبود، ۲۲ بهمن اتّفاق نمی‌افتاد. روز جمهوری اسلامی را، که دوازده فروردین است، ۱۲بهمن به وجود آورد. پیشرفتهای این کشور را ۱۲ بهمن به وجود آورد، روز مهمّی است، تاریخ‌ساز است روز ۱۲ بهمن که امروز باشد، حقیقتاً یک روز تاریخ‌سازی است. این را فراموش نکنیم. ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ ⌛️ «تورق» گزارش بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به همین مناسبت به بخش‌هایی از خاطرات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از روز ورود امام خمینی(ره) به میهن در دوازدهم بهمن‌ماه ۱۳۵۷ اشاره می‌کند. نوشتار پیش‌رو برشی از صفحات ۶۴۸ تا ۶۶۵ از کتاب «شرح اسم» است. 👇 🔹 از ابتدای بهمن‌ماه، خبر بازگشت امام خمینی(ره) به وطن بر سر زبان‌ها افتاد. هیچ خبری برای مردم ایران نمی‌توانست تا این حد جذاب و قابل پیگیری باشد. پس از خروج محمدرضا پهلوی از کشور، چه رخدادی می‌توانست توده‌ها را به آن اندازه، بلکه بیشتر، خشنود سازد؟ 🔹 امام بازگشت خود را روز جمعه، ششم بهمن تعیین کرده بود. مردم تهران و دیگر شهرها، در حال پرواز بودند؛ حساب تازه‌ای برای جمعه پیش‌روی خود باز کردند. 🔹 اما اوضاع با اشغال نظامی فرودگاه مهرآباد دیگرگون شد. در میان خبرهای ضد و نقیض درباره قطعی بودن حرکت امام، کمیته استقبال از امام خمینی برنامه استقبال از رهبر انقلاب را در روز جمعه ششم بهمن منتشر کرد و با یادکرد مسیرهای راهپیمایی، محل تجمع را بهشت زهرا تعیین نمود. 🔹 آن روز، جمعه، مردم تهران و دیگر شهرها که از روزها قبل خود را به پایتخت رسانده بودند، راهی بهشت زهرا شدند. تراکم جمعیت به حدی بود که شش کیلومتر مانده به مقصد، حرکت خودروها متوقف شد. 🔹 در این گردهم‌آیی بزرگ که بنابر نوشته بولتن‌های اطلاعاتی ارتش دویست هزار نفر در آن شرکت کرده بودند، آقای بهشتی برای مردم سخنرانی کرد. قطعنامه‌ای که سپس خوانده شد، توسط آقای خامنه‌ای نوشته شده بود و در قالب سخنرانی توسط وی ایراد گردید. 🔹 گسترش اعتراض‌ها به جلوگیری از ورود امام خمینی کار را به جایی رساند که شاپور بختیار در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت: «با صدای بلند اعلام می‌کنم که حضرت آیت‌الله هر وقت میل داشته باشند می‌توانند به کشور بازگردند.»... آقای مفتح، عضو کمیته مرکزی استقبال از امام خمینی در آخرین ساعات روز دهم بهمن به یکی از نشریه‌ها گفت که رهبر انقلاب ۹ صبح پنجشنبه، ۱۲ بهمن به ایران خواهد رسید. 🔹 مردم ایران در یازدهم بهمن هیجان‌زده بودند. امام در همین روز در نامه‌ای از دولت و ملّت فرانسه تشکر کرد و میهمان‌نوازی آن‌ها را ستود. و نیز در دهکده نوفل‌لوشاتو حاضر شده، با ساکنان آن دیدار و خداحافظی کرد. با این که دولت بختیار مجبور به پذیرش ورود امام به وطن شده بود، اما عقب‌نشینی خود را با رژه نظامیان در سطح شهر جبران کرد. نظامیان، یازدهم بهمن با ساز و برگ نظامی در خیابان‌های تهران قدرت‌نمایی کردند. 🔹 کمیته استقبال، درگیر کار بزرگی شده بود؛ کاری بزرگ در روزی بزرگ. هر چند تلاش می‌کرد بر امور جاری مسلط شود، اما حادثه پیش‌رو بزرگ‌تر از آن بود که بتوان کاملاً آن را در دست گرفت. بیشتر فعالیت‌های کمیته غیرمتمرکز بود و هر کس مأموریتی که مناسب‌تر می‌دید، همان را به عهده می‌گرفت. 🔹 تالار فرودگاه از دعوت‌شدگان و مستقبلین پر بود. همه با نظم، منتظر ورود امام بودند. آنان نماینده گروه‌های مختلف بودند: روحانیان، استادان دانشگاه، طلاب، دانشجویان، اقلیت‌های دینی، ... . همه چشم‌ها به در اصلی دوخته شده بود، اما ناگاه امام از در دیگری وارد تالار فرودگاه شدند. «نگاهم به چهره‌اش دوخته شد. عزم و اراده و اقتدار در چهره‌شان موج می‌زد. اثری از خستگی، بی‌خوابی و نگرانی در ایشان ندیدم.» بیش از یکصد خبرنگار در همین هنگام از در اصلی داخل شدند. تالار پر شد از جمعیت که موج می‌خورد و به سمت امام می‌رفت. 🔹 پس از خروج امام از تالار فرودگاه، نزدیکان ایشان، از جمله آقای خامنه‌ای پشت سرشان بیرون رفتند. امام در خودرو ویژه‌ای که آماده شده بود نشستند و دیگران در اتوبوس‌هایی که آماده همراهی ایشان بودند، جای گرفتند... 🔍متن کامل #تورق را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62487

🎤 راهکارهای رسیدن به رضایت امام زمان(عج) در بیان آیت‌الله جاودان ➕ توصیه به قرائت زیارت آل یاسین و ذکر کثیر صلوات به قصد فرج 📽 #تحلیل_و_تبیین | بازنشر گفتگو رسانه KHAMENEI.IR با آیت‌الله جاودان به مناسبت ولادت حضرت مهدی(عج) 🖥 Farsi.Khamenei.ir

🎤 سلاح امید 📝 سرمقاله شماره ۵۱۹ هفته‌نامه‌ی خط‌حزب‌الله مروری بر مسئله جنگ نرم دشمن و راهکار‌های مقابله با آن بر اساس بیانات رهبر انقلاب اسلامی داشته است.👇 🔹 یکی از حربه‌های دشمن که امروز علیه جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد، بحث جنگ نرم است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز در موارد متعددی به آن تصریح دارند و حتی این نوع جنگ را خطرناکتر از جنگ نظامی می‌دانند. ایشان می‌فرمایند: «جنگ نرم مشکل‌تر علاج میشود و به یک معنا از جنگ سخت خطرناک‌تر هم هست.» 🔹 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای جنگ نرم را چنین تعریف می‌کنند: «جنگ نرم یعنی چه؟ یعنی با فریب، با دروغ، با تهمت، با وسوسه، با استدلالهای مغالطه‌آمیز مردم را از آن راهی که دارند میروند مردّد کنند، در مردم تردید ایجاد کنند. این، جنگ نرم است. این جنگ امروز هم در جریان است؛ امروز هم این کار دارد انجام میگیرد.» 🔹 هدف دشمن در جنگ نرم، «آن چیزی است که در دل شماست، در ذهن شماست، در مغز شماست؛ یعنی اراده‌ی شما؛ دشمن میخواهد اراده‌ی شما را عوض کند.» دشمن در جنگ نرم، به دنبال ناامید کردن و ایجاد ترس است. «یکی از بخشهای جنگ نرم، همین ناایمن‌سازی روانی جامعه است.» 🔹 جنگ نرم دارای ابزارهایی است. «یکی از ابزارهای جنگ نرم در میان دشمن و در میان بعضی از افراد ناباب یا غافل، عبارت است از مسکوت گذاشتن آورده‌ها و داشته‌ها و توانایی‌های این ملّت؛ انکار توانایی‌های این ملّت.» و این مسئله همیشه در برنامه‌های استعماری وجود داشته است. 🔹 در جنگ نرم «هم دشمن را باید شناخت، هم دشمنی‌های او را باید شناخت.» ۱۳۹۴/۱۱/۱۹ مواجهه با چنین هجمه‌ی پیچیده‌ای، نیازمند آگاهی و به‌کارگیری شیوه‌های مناسب است؛ یکی از این شیوه‌ها، کنشی و ابتکاری عمل کردن است. 🔹 دومین شیوه‌ مجهز شدن به تسلیحلات نرم است. باید «جوانهای ما مجهّز بشوند به انواع تسلیحات نرم، سلاحهای جنگ نرم؛ یعنی قدرت روحی و قدرت فکری... یکی از اجزا و بخشهای مهم و تعیین‌کننده‌ی تقویت کشور همین است که ما جوانهایمان را مجهّز کنیم، مسلّح کنیم به سلاح فکر و سلاح تفکّر صحیح که در معارف اهل‌بیت علیهم ‌السّلام موج میزند.» 🔹 شیوه دیگر برای مقابله با جنگ نرم، نگاه خوشبینانه و امیدوارانه است. «اگر نگاه نومیدانه شد، نگاه بدبینانه شد، نگاه «چه فایده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای دارد» شد، به دنبالش بی‌عملی، به دنبالش بی‌تحرکی، به دنبالش انزوا است؛ مطلقاً دیگر حرکتی وجود نخواهد داشت؛ همانی است که دشمن میخواهد.» 🔹 درواقع امام رحمه‌الله با زنده کردن امید، انقلاب را پیروز کرد، «امام روح اعتماد به ‌نفْس را در مردم دمید، روحیه‌ی امید را، روحیه‌ی بلندپروازی را در آنها دمید... خود امام هم مظهر این امید بود... اصلاً هیچ مشکلی در مقابلش وجود نداشت. [میگفت:] خرّمشهر باید فتح شود!»... 🔍 متن کامل سرمقاله هفته‌نامه‌ی خط حزب‌الله را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=62550

📣 صدای انقلاب در تبعید ⌛️ «تورق» گزارش بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه ایام #دهه_فجر انقلاب اسلامی به بخش‌هایی از خاطرات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از دوران تبعید در ایرانشهر و روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی اشاره می‌کند. روایت این موضوع در صفحات ۳۱۳ تا ۳۱۶ کتاب «خون دلی که لعل شد» آمده است.👇 🔹 با اوج‌گیری مبارزات علیه رژیم شاهنشاهی، آیت‌الله خامنه‌ای در ۲۳ آذرماه ۱۳۵۶ دستگیر و پس از صدور حکم کمیسیون امنیت اجتماعی مشهد، به گذراندن سه سال تبعید در ایرانشهر محکوم می‌شوند. 🔹 ایشان در ایرانشهر به تبلیغ اسلام و انقلاب اسلامی می‌پردازند و وظیفه خود را در روشنگری روحانیون و ارائه تحلیل عمیقی از وقایع و مواضع و تدابیر ضروری می‌بینند. نگارش دو نامه به آیت‌الله صدوقی و همچنین آیت‌الله شریعتمداری و دیگر مراجع نیز در همین مقطع صورت می‌گیرد. 📢 دریافت نخستین اخبار در تبعیدگاه ▪️سرآغاز اخبار انقلاب، آن زمان که در ایرانشهر بودیم، به ما رسید. حادثه قم در نوزدهم دی‌ماه ۱۳۵۶ رخ داد. سپس حوادث به‌دنبال یکدیگر پیش آمد. به مناسبت چهلم شهدای قم، حادثه تبریز پیش آمد و به مناسبت چهلم شهدای تبریز، حادثه یزد و حوادث بزرگ دیگر در سایر شهرها واقع شد. ▪️وقتی اخبار قم به ما رسید، در قبال آن، موضع شگفت‌زدگی توأم با ناباوری داشتیم. چون جو سیاسی اختناق‌آمیز بود و در آن، نشانه‌ای از یک تحرک اجتماعی مردمی دیده نمی‌شد. وانگهی، انتظار نمی‌رفت که وضع به‌گونه‌ای بالا بگیرد که به حد رویارویی و شهادت‌طلبی برسد... 📣 نامه به شهید صدوقی ▪️جوان‌هایی بودند که مرا در جریان جزئیات همه اموری که رخ می‌داد، قرار می‌دادند. [...] در گیرودار آن رخدادها، آقای صدوقی از یزد به من نامه کوتاهی نوشت و از من خواست تا درباره جریاناتی که در کشور می‌گذرد، برای او بنویسم و بفرستم. ▪️فرصت را مناسب دیدم تا از طریق آقای صدوقی، روحانیون کشور را مورد خطاب قرار دهم، با آن‌ها حرف بزنم و تحلیل عمیقی از آنچه در جریان است و مواضع و تدابیری که باید اتخاذ کنند، در اختیارشان قرار دهم. ▪️نامه‌ای در دو صفحه بزرگ برای آقای صدوقی نوشتم و در آن، نظرم را درباره وقایع جاری، از بُعد سیاسی و دینی بیان کردم. ایشان مجدداً طی نامه‌ای، از من سپاسگزاری کرد و خواستار اطلاعات بیشتری شد. لذا هشت صفحه بزرگ راجع به مسئولیت علما در قبال انقلاب اسلامی و رویارویی با توطئه‌های دشمنان برای ایشان نوشتم. این متن به شکل جزوه و بدون نام منتشر شد و در مشهد، یزد و جاهای دیگر توزیع شد. 📢 پاسخ به انحراف ▪️وقتی اثرات مثبت و پراهمیت این‌گونه نوشته‌ها را در تبیین و ترویج موضع رهبران در قبال رخدادها دیدم، به نوشتن ادامه دادم. ازجمله اینکه به استفاده از فرصت وقوع حوادث بزرگ شیراز، یک نامه چهارپنج‌صفحه‌ای به آیت‌الله دستغیب نوشتم و در آن، ایشان و همه علمای شیراز را مورد خطاب قرار دادم. نامه‌ای هم از جیرفت به آقای شریعتمداری نوشتم. ▪️علت نوشتن نامه به آقای شریعتمداری، انتشار اظهارات او در روزنامه‌ها بود که کسانی را «تندرو» خوانده بود. روش آقای شریعتمداری این بود که در اظهارات خود، هم رژیم حاکم و هم مردم را راضی کند و البته کفه سنگین‌تر این اظهارات مربوط به رضایت خاطر رژیم حاکم می‌شد... عبارت «تندرو‌ها» خطرناک و حساس بود... لذا نامه‌ای به او نوشتم و او را از عواقب بیان چنین اظهاراتی برحذر داشتم. به او گفتم: «چنین سخنی، به رژیم بهانه می‌دهد تا به کشتار توده‌های مردم انقلابی به‌عنوان «مبارزه با تندروی» دست بزند و بار گناه این کار بر دوش شما خواهد بود». ▪️وقتی نگارش این نامه را به‌پایان برده و آن را امضا کردم، پیش از آنکه نامه را بفرستم، خبر کشتار جمعه سیاه (هفده شهریور ۱۳۵۷) که در میدان ژاله (میدان شهدای کنونی) رخ داده بود، رسید. در حاشیه نامه نوشتم: «این، سرآغاز عملیات قلع‌وقمع تندروها! است». [...] 📣 پایان تبعید ▪️بحران سراسر کشور را فراگرفت. اوضاع به سمتی پیش رفت که کنترل از دست رژیم خارج شد و فشارها مؤثر افتاد. این عدم کنترل رژیم، شامل تبعیدی‌ها هم شد. برخی از تبعیدی‌ها بدون اجازه از جیرفت رفتند. از این عده، برخی گرفتار نشدند و نجات یافتند و برخی هم در تهران بازداشت شدند. [...] ولی من در جیرفت ماندم تا نگویند گریخت یا از تبعیدگاه خسته شد. نمی‌خواستم مرا مانند برخی برادران در حال فرار دستگیر کنند؛ چون این کار در شأن من نبود. لذا ماندم تا حکم پایان تبعیدم رسماً صادر شود و می‌دانستم به‌زودی این اتفاق می‌افتد. 🔍متن کامل #تورق را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62526

📢 فتنه آمریکایی ناامن‌سازی 🌷 رهبر انقلاب در دیدار ۱۲ بهمن ماه ۱۴۰۴ با اشاره به اغتشاشات اخیر، هدف این #فتنه_آمریکایی - صهیونی را بر هم زدن امنیّت کشور دانستند. 📩 رسانه‌ KHAMENEI.IR بر همین اساس در این مطلب به بررسی نقش امنیت در پیشرفت کشورها و پاسخ به این سوال که چرا دشمن به دنبال اختلال در امنیت ایران است می‌پردازد👇 🔹️ امنیت یکی از بنیادی‌ترین نیازهای هر جامعه و پیش‌شرط اصلی برای تداوم زندگی عادی و حرکت به سوی پیشرفت است. هیچ جامعه‌ای بدون امنیت نمی‌تواند به پیشرفت پایدار دست یابد یا آینده‌ای روشن برای شهروندان خود ترسیم کند. امنیت نه‌تنها به معنای نبود تهدید و خشونت، بلکه به مفهوم فراهم بودن شرایطی است که در آن مردم بتوانند با آرامش زندگی کنند، کار کنند، بیاموزند و برای فردای خود برنامه‌ریزی داشته باشند. 🔹️ برای درک نقش امنیت باید آن را مفهومی گسترده و چند لایه دید. در ساده‌ترین سطح، امنیت به معنای ایمنی جانی و مالی مردم است. وقتی شهروندی از جان و مال خود در فضای عمومی و خصوصی احساس ایمنی نکند طبیعی است که انگیزه‌ای برای کار و سرمایه‌گذاری نخواهد داشت. 🔹️ امنیت لایه عمیق‌تری نیز دارد. امنیت روانی و اجتماعی به معنای دوری از ترس و دلهره دائمی است. جامعه‌ای که در اضطراب به سر می‌برد نمی‌تواند ایده‌های نو بپروراند یا برای آینده‌اش برنامه‌ریزی کند. خلاقیت و نوآوری در فضای آرام و نه در محیطی ملّتهب رشد می‌کند. لایه دیگر امنیت، نهادی است. وقتی این لایه‌های امنیت کنار هم قرار می‌گیرند بستر سخت‌افزاری و نرم‌افزاری لازم برای پیشرفت فراهم می‌شود. 🔹️ دشمنان یک کشور مستقل و در حال پیشرفت به خوبی می‌دانند که برای متوقف کردن حرکت یک ملّت باید بستر امنیت را تخریب کنند. آنان از ابزارهای مختلفی برای این هدف استفاده می‌کنند. ایجاد تنش‌ و تهدید نظامی یکی از این ابزارهاست، تحریم‌های اقتصادی نیز با هدف فلج کردن تولید و ایجاد نارضایتی عمومی طراحی می‌شوند، در قالب جنگ روانی و رسانه‌ای تلاش می‌شود تا اعتماد ملّی را از بین ببرند و یأس را در جامعه تزریق کنند، حمایت از گروه‌های خرابکار و تروریستی برای ایجاد ترس و بی‌ثباتی داخلی نیز از روش‌های شناخته شده است. 🔹️ وقتی از زاویه‌ای راهبردی به امنیت و پیشرفت نگاه می‌کنیم دیگر نمی‌توان این دو را جدا از هم بررسی کرد. امنیت فقط یک مسئله نظامی یا انتظامی نیست و پیشرفت هم صرفاً به رشد اقتصادی محدود نمی‌شود. این دو، دو ستون اصلی حیات یک جامعه هستند که نبود هرکدام دیگری را بی‌معنا می‌کند. 🔹️ اغتشاشات اخیر ایران در بستری شکل گرفت که دشمنان کشور به‌صورت فعال در پی برهم زدن ثبات و امنیت ملّی بودند. هم‌زمان با آشوب‌های میدانی، یک جنگ رسانه‌ای گسترده نیز در جریان بود که با بزرگ‌نمایی خشونت، تحریف واقعیت‌ها و وارونه‌سازی مفاهیم تلاش می‌کرد تصویر یک کشور بی‌ثبات و ناامن را به داخل و خارج منتقل کند. 🔹️ با این حال، تجربه این دوره بار دیگر نشان داد که حفظ امنیت، پیش‌شرط تداوم پیشرفت و پیشرفت است. هرچند مطالبات و نقدهای اجتماعی امری طبیعی و قابل بررسی است، اما تبدیل آن‌ها به آشوب و ناامنی، دقیقا در مسیری قرار می‌گیرد که دشمنان ایران برای توقف حرکت کشور به‌سوی پیشرفت طراحی کرده‌اند... 🔍 متن کامل را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=62552