📣 صدیق و کارآمد، از کمیته‌ی تبلیغات تا دفتر رهبری 🗓 ۲۱ آبان ۱۳۸۴، پیام تسلیت رهبر معظم انقلاب بسیاری را شگفت زده کرد: ✍ «درگذشت تأسّف‌بار دوست و همکار صدّیق و امین، آقای حاج علی محمّدی‌دوست را که از یاران وفادار جمهوری اسلامی و از اشخاص خدوم و بااخلاص بودند به خانواده‌ی محترم و فرزندان گرامی و همکاران ایشان در بیت رهبری و جامعه‌ی معلّمان کشور و شاگردان و دوستان ایشان تسلیت میگویم و رحمت واسعه‌ی الهی و پاداش شایسته برای این مؤمن صالح و صبر و اجر برای بازماندگانشان مسئلت مینمایم.» 🔹️ دلیل این تعجب، گمنامی این چهره بود که چند روز بعد نیز مجدد از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی با عبارات پرطنینی همچون «مؤمن، صدیق، باوفا، عاقل و کارآمد» توصیف شد. ⌛ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR بخش‌هایی از کارنامه‌ی حاج علی محمدی‌دوست، در بیستمین سالروز ارتحال این مبارز گمنام، را ورق زده است، هرچند به اقتضای جنس آن کارنامه و تلاش مضاعف او برای دیده نشدن، این تورق بسیار کم فروغ‌تر از شایستگی آن است. 🔍 متن کامل را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=61753

📣 من زیر بیرق اباالفضل‌العبّاسم... ✏️ مأموران تزاری اصرار میکردند به ستّارخان که بالای خانه‌ات پرچم سفید بزن تا از تعرّض نیروهای روس ــ که در آنجا بودند ــ محفوظ بمانی؛ ستّارخان گفت: من زیر بیرق ــ به تعبیر او «بیدق» ــ اباالفضل‌العبّاسم؛ من زیر بیرق هیچ کس دیگر نمیروم. 👈 رهبر معظم انقلاب اسلامی ۲۹ بهمن ۱۴۰۳ در دیدار مردم آذربایجان شرقی‌ پاسخ ستارخان به مأموران تزاری را اینگونه روایت کردند. ⌛️ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه ایام سالگرد درگذشت ستارخان، کارنامه او را به اختصار مرور کرده است. 🔍 متن کامل گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=61800

📣 به بهانه ایام سالگرد درگذشت مرضیه دباغ حدیدچی 👈 مرضیه دباغ؛ پرچمدار زن انقلابی در تاریخ ایران ✏️ «درگذشت بانوی مبارز و انقلابی خستگی‌ناپذیر خانم مرضیه حدیدچی دبّاغ را به بازماندگان محترم و دوستان و همرزمان ایشان تسلیت میگویم. این بانوی شجاع و فداکار در دوران طاغوت در شمار مبارزان مؤمنی بود که زندان و شکنجه‌های شدید نتوانست او را از این راه دشوار منصرف کند و در دوران جمهوری اسلامی نیز در مسئولیّت‌هایی مانند فرماندهی سپاه پاسداران در همدان و نمایندگی مجلس شورای اسلامی و تدریس در دانشگاه و حضور در سازمان‌های خدماتی انجام وظیفه کرد و مفتخر به عضویّت در هیئت اعزامی امام راحل برای رسانیدن نامه‌ معروف ایشان به سران شوروی سابق شد. غفران و رضوان الهی شامل حال این بانوی بااخلاص و فداکار باد.» 📝 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این پیام، با تجلیل از صلابت و اخلاص این بانوی مبارز، به نقش‌آفرینی‌های مهم و کم‌نظیر او در دوران مبارزات علیه رژیم پهلوی و نیز مسئولیت‌های خطیرش در جمهوری اسلامی اشاره کردند؛ مسئولیت‌هایی که چهره‌ای از او ساخت که نامش با مجاهدت، خدمت و وفاداری به انقلاب اسلامی گره خورده است. ⌛️ به مناسبت ۲۷ آبان‌ماه، سالروز درگذشت این بانوی چریک انقلابی، بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR نیز در ادامه روایت زندگی پرفرازونشیب او، #گزارش تازه‌ای از لحظه‌ها و فداکاری‌های ماندگارش را منتشر می‌کند. 🔍 متن کامل گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=61801

📣 واپسین تلاش‌های ناکام آمریکا برای حفظ پهلوی 🗓 در ۲۵ آذر ۱۳۵۷ کارتر با ارسال پیام محرمانه‌ای برای سولیوان، وزیر خارجه آمریکا در تهران از وی خواست تا هرچه زودتر به دیدار محمدرضا پهلوی رفته و حمایت آمریکا را از کوشش‌های شاه برای اعاده امنیت و ثبات در ایران به اطلاع وی برساند. ⌛ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه سالروز اعلام این دستور، گزارشی اجمالی از وقایع روزهای قبل و بعد از ارسال این پیام را روایت می‌کند. 🔹️ پس از اجتماع یک میلیونی نماز عید فطر در ۱۳ شهریور و تظاهرات ۱۶ شهریور، شریف امامی نخست وزیر وقت در جلسه‌ای با فرماندهان نظامی تصمیم به برقراری حکومت نظامی در روز ۱۷ شهریور گرفت. صبح روز ۱۷شهریور؛ مردم در دسته‌های بزرگ، بی‌اطلاع از حکومت نظامی در میدان ژاله جمع شدند دقایقی بعد درگیری شدید میان نظامیان و مردم آغاز شد که به کشتار گسترده انجامید. این فاجعه مدتی بعد به «جمعه سیاه» شهرت‌ یافت. 🔹️ جمعه سیاه پایان حضور مردم نبود و نتوانست خفقان را تحمیل کند. همزمان با آغاز محرم فضای مبارزه مجدد گرم شد. هسته‌ای از مبارزان معتقد به رهبری امام خمینی سازماندهی سلسله اعتراضاتی را بر عهده گرفت که اوج آن در ۲۰ آذر، مصادف با عاشورای حسینی بود. خیابان‌های تهران و بسیاری از شهرهای ایران شاهد حضور میلیونی مردم شد. 🔹️ پس از تظاهرات روز عاشورا ویلیام سولیوان در گزارش خود به وزارت خارجه آمریکا تصریح می‌کند که پس از این تظاهرات، اغلب سفرای خارجی مقیم تهران به این جمع‌بندی رسیده بودند که وضعیت نظم و قانون از کنترل خارج شده است. 🔹️ در ۲۵ آذر ۱۳۵۷، جیمی کارتر طی پیامی محرمانه از ویلیام سولیوان، سفیر آمریکا در تهران، خواست هرچه سریع‌تر با محمدرضا پهلوی دیدار کرده و حمایت ایالات متحده را از کوشش‌های شاه برای اعاده امنیت و ثبات در ایران به او ابلاغ کند سولیوان این پیام را در ۲۷ آذر ۱۳۵۷ به شاه ابلاغ کرد. 🔹️ پیام محرمانه کارتر به سولیوان، بر اساس اسناد و منابع موجود، یکی از آخرین تلاش‌های رسمی ایالات متحده برای تقویت موقعیت محمدرضا پهلوی پس از عاشورای ۱۳۵۷ بود. این پیام، در کنار تماس‌های تلفنی، بررسی شورای سلطنت و حمایت از دولت‌های انتقالی، نشان می‌دهد که سیاست آمریکا تا واپسین ماه‌ها بر حفظ چارچوب سلطنت استوار بود. با این حال، تداوم اعتراضات مردمی از ۱۷ شهریور تا عاشورا و اربعین، این راهبرد را عملاً بی‌اثر کرد. 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62103

📢 خندق تقیه و خدای بن‌بست‌شکن ⌛ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR در آستانه چهل و هشتمین بهار آزادی، مروری کوتاه دارد به مشی مبارزاتی خاص آیت‌الله خامنه‌ای که نه در ستر تقیه مکتوم بود و نه بر ضرورت تقیه اغماض داشت.👇 🔹️ در شهریور و مهر ۱۳۵۳، حجت‌الاسلام سیّدعلی خامنه‌ای، روحانی ۳۵ ساله، در مسجد امام‌حسن علیه‌السلام مشهد به مناسبت ماه مبارک رمضان به تفسیر آیاتی از قرآن کریم می‌پرداختند. دو سالی بود که امامت جماعت این مسجد کوچک و تازه تأسیس را برعهده داشتند. 🔹️ ایشان در همین مقطع، یکی از افراد مورد توجه و حساسیت‌برانگیز ساواک مشهد به شمار می‌رفتند؛ از مریدان و مروجان اندیشه‌های آیت‌الله خمینیِ تبعیدشده، یکی از سه مسئول تقسیم وجوهات شرعی ایشان در مشهد و از چهره‌های محوری تشکیلات مرتبط با ایشان در خراسان. 🔹️ از سال ۱۳۵۰ و پس از دستگیری سران سازمان مجاهدین خلق، تب و تاب مبارزه مسلحانه در میان جوانان مسلمان و متدیّن فراگیر شد؛ مسیری که امام خمینی رحمه‌الله، رهبر تبعیدی نهضت، به آن اعتقادی نداشتند. ایشان معتقد بودند، اگر اسلام و تشیع به‌درستی و اصالت برای مردم بیان شود، قوی‌ترین موتور محرّک جامعه خواهد بود؛ و این دقیقاً همان مسیری بود که سیّدعلی خامنه‌ای در سخنرانی‌ها و جلسات تفسیر و عقاید خود دنبال می‌کرد. 🔹️ مشی مبارزاتی امام خمینی و برخی شاگردانش، رویکردی تدریجی، زمان‌بَر و مبتنی بر استمرار بود؛ و شرط استمرار نیز، پرهیز از ضربه خوردن بود. به همین دلیل، سیّدعلی خامنه‌ای کوشید به‌گونه‌ای فعالیت کند که به‌اصطلاح «رو بازی نکرده باشد»، بی‌محابا رفتار نکند و بهانه‌ای به دست ساواک ندهد تا بتواند کار اصلی، یعنی «نیروسازی»، را پیش ببرد. 🔹️ ایشان همه فعالیت‌های خود را در قالب سخنرانی‌ها و جلسات تدریس پیش می‌بُردند. اگرچه با فعالیت‌های حاد و رادیکال آن دوره ارتباطی نداشتند، اما مخاطبان جوان ایشان همگی مبارز بودند و مسجد و جلسات درسشان به کانونی پرشور برای جوانان مبارز تبدیل شده بود. گویی شاگردان امام، نگاهی نو به تقیه را حاکم کرده بودند؛ رفتاری که ضمن پرهیز از بهانه دادن به رژیم (تا جای ممکن) همراه با آگاه‌سازی عمومی بود، نه انفعال. 🔹️مشی مسلحانه، در اثر سرکوب‌های بی‌امان ساواک، از سال ۱۳۵۵ به‌تدریج به یأس و سردرگمی کشیده شد و بسیاری از کسانی که به آن باور داشتند و پس از چند سال در بن‌بست گرفتار آمده بودند، در کارآمدی و درستی این مسیر دچار تردید شدند. 🔹️ اما خدایی که سیّدعلی خامنه‌ای از دل داستان موسی و فرعون و از دل نبرد اُحد تا زیست مشهد دهه پنجاه برای مخاطبان ترسیم می‌کرد، «خدای بن‌بست‌شکن»بود؛ خدایی که هرگز اجازه نومیدی نمی‌داد. در زمستان ۱۳۵۷، هنگامی که رژیم پهلوی سقوط کرد، چریک‌ها و مبارزان مسلح در زندان بودند و این مردم بودند که در خیابان‌ها جریان‌ساز شدند. در آن روز، خدای بن‌بست‌شکن پیروز شده بود. 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62216

📢 وحدت، شرط بقای انقلاب ⌛ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه ایام دعوت امام به وحدت در شرایط پر التهاب بهمن ۱۳۵۸، به بخش‌هایی از وقایع آن روزگار و عملکرد حضرت آیت‌الله خامنه‌ای می‌پردازد.👇 🔹️ از سوم بهمن ۱۳۵۸ که نگرانی درباره عارضه قلبی امام خمینی منجر به تصمیم انتقال ایشان از قم به بیمارستان قلب تهران شد؛ یکی از نگرانی‌ها، آینده انقلاب اسلامی بود. 🔹️ بستری شدن امام در آخرین روزهای تبلیغات نخستین انتخابات ریاست جمهوری تاریخ ایران بود. انتخاباتی که فراز و فرود بسیاری را شاهد بود، از پیشنهاد مزورانه سازمان مجاهدین خلق (منافقین) برای نامزدی امام خمینی از طرف آن سازمان برای ریاست جمهوری تا انصراف اصلی‌ترین رقیب بنی‌صدر که نامزد حزب جمهوری اسلامی بود، با فضاسازی رسانه‌ای و تشکیک در ایرانی الاصل بودن او به دلیل تولد در هرات که منجر به تضمین شدن پیروزی بنی‌صدر گشت. فضای سیاسی در اوج التهاب بود و روز انتخابات آخرین ایستگاه این مرحله. 🔹️ امام خمینی از بیمارستان قلب تهران پیام رادیو-تلویزیونی به ملّت ایران دادند که ✏️ «این‌طور نباشد که با هم اختلاف پیدا بکنید؛ یک مسئله‌ای است که برای کشور است. هر یک از این‌ها که ببرند، برای کشور لابد خدمت خواهند کرد. و اگر خدمت نکنند ملّت هست و آن‌ها را برکنار خواهد کرد. از این جهت به طور خصمانه با هم رفتار نکنید. برادر باشید با هم. اگر یکی رئیس‌جمهور شد، شما هم به او اعانت کنید. این‌طور نباشد که قبل از اینکه رئیس‌جمهور بشود بریزید به جان هم. [...] ریاست‌جمهور چیزی نیست که شما به آن اهمیت بدهید. اگر ریاست‌جمهور خوب باشد، آن است که خدمت به ملّت می‌کند و اگر بد باشد، آن است که راه جهنم را باید بپیماید. خیلی در صدد این نباشید که برای خاطر اینکه یکی بیشتر می‌خواهد رأی ببرد، یکی کمتر می‌خواهد رأی ببرد به هم بریزید و جنگ و نزاع باشد، و اسباب ناراحتی همه را فراهم کنید.» 🔹️ در روز انتخابات، مهمترین تریبون سیاسی نمازجمعه تهران بود که اقامه آن بر عهده آیت‌الله خامنه‌ای بود. خطیب جمعه آغاز خطبه دوم خود را به همین موضوع اختصاص داد و تأکید کرد: ✏️ «امام امت در پیامى که دیروز از بیمارستان براى امت فرستادند چه خوب بر روى حساسترین نکته‌ها تکیه کرده‌اند. بر روى ایجاد وحدتها، بر روى فراموش کردن حقدها و کین‌ها، بر روى یکپارچه‌تر کردن صفوف. [... جامعه] على‌رغم اختلاف سلیقه‌ها و اختلاف نظرها، باید در یک جهت و در یک خط به راه بیفتد، اختلافها را در عمل فراموش بکند، نکته‌هاى اشتراک و اتحاد را قوى‌تر بکند، وقتى ملّتى این حساسیت، این دقت، این ادراک و شعور بالا را پیدا کرد مى‌تواند امیدوار باشد که مى‌ماند و پیروز مى‌شود؛ مى‌تواند امیدوار باشد که دشمن بر او پیروز نمى‌شود.» 🔹️ در کنار این صدای بلند برای وحدت، موج حملات بود که با اتهام قدرت‌طلبی سعی به از صحنه خارج کردن نزدیکان امام داشت. مؤسسان حزب جمهوری اسلامی که پنج فقیه از میان شاگردان نزدیک به امام بودند، از برخی صحنه‌آرایی‌ها احساس خطر کردند. آنها نامه‌ای شامل گلایه از اقدامات برخی از نزدیکان امام بر ضد این حزب و همراهی صدا و سیما با این تحرکات نوشتند. 🔹️ حال امام رو به بهبود رفت و امید دشمنان برای مانع‌تراشی در ساختارسازی در نظام نوپا بی‌حاصل ماند. آیت‌الله خامنه‌ای همزمان با سالگرد ورود امام، خبر از رفع نگرانی بابت حال ایشان دادند که محور وحدت بود. 🔹️ امام که برای تنفیذ رئیس جمهور منتخب شتاب داشت تا ارکان ثبات انقلاب نوپا بروز یابد در فاصله این دو خطبه او را تنفیذ کرده بودند و حزب جمهوری اسلامی نیز فردای آن روز با بیانیه‌ای رسمی این تنفیذ را به بنی‌صدر تبریک گفت و ابراز امیدواری کرد با پیوند صادقانه و متعهدانه میان رئیس جمهور و ملّت و نمایندگان منتخب در مجلس شورا و با استفاده از رهنمودهای رهبر امت «وحدت ملّت ایران در راستای صراط مستقیم اسلام تأمین گردد.» 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62455

📣 کمیته‌ای برای حفظ تاریخ ⌛ «تورق» گزارش بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به فرا رسیدن ایام دهه فجر انقلاب اسلامی به ماجرای تشکیل کمیته استقبال از امام اشاره می‌کند.👇 🔹️ پس از مطرح شدن بازگشت قطعی امام خمینی به کشور، لزوم تشکیل نهادی به‌منظور سازمان‌دهی امور مربوط به استقبال از ایشان احساس شد. به همین منظور، در ۳۰ دی‌ماه ۱۳۵۷، کمیته استقبال از امام خمینی با هدف انجام مقدمات ورود امام به ایران و نیز حفظ امنیت ایشان تشکیل شد. 🔹️ فردی که صدور کارت را بر عهده داشت، علی دانش‌منفرد بود. روایت تشکیل کمیته استقبال و حواشی آن در صفحات ۶۵ تا ۸۰ از کتاب «خاطرات علی دانش‌منفرد» به رشته تحریر درآمده است.👇 🔹️ هرچه زمان آمدن حضرت امام به ایران نزدیک‌تر می‌شد، شور و هیجان عمومی برای استقبال تاریخی از امام بیشتر می‌شد و به تشکیل کمیته استقبال از حضرت امام نزدیک‌تر می‌شدیم؛ تا این‌که با هم‌فکری و نظر شورای انقلاب و روحانیت مبارز و نظر مشورتی با حضرت امام، قرار شد کمیته استقبال از ایشان زیر نظر شورای انقلاب و با نظر شهیدان بهشتی، باهنر و استاد شهید مطهری و شرکت نمایندگان تشکل‌های وفادار به امام و انقلاب تشکیل شود و طی جلسه‌ای قرار شد افرادی، ستاد مرکزی کمیته استقبال از حضرت امام را تشکیل دهند. 🔹️ در اواخر دی‌ماه ۱۳۵۷، کمیته استقبال از حضرت امام شکل گرفت. اولین و مهم‌ترین موضوعی که می‌بایست مشخص می‌گردید، مکان و جایگاه کمیته استقبال بود تا هم برای آمدن امام و استقرار در آن آماده می‌شد و هم کمیته استقبال فعالیت‌های خود را در آن آغاز می‌کرد. 🔹️ از طریق حاج احمد آقا با حضرت امام در پاریس تماس گرفته شد تا نظر ایشان برای تعیین مکان کمیته استقبال مشخص گردد. پاسخ و مشخصاتی که حاج احمد آقا از قول امام برای تعیین محل اقامت امام و کمیته استقبال ارائه دادند، بر محورهای زیر قرار داشت: ▪️۱. مکان استقرار امام (کمیته استقبال) در یکی از نقاط مردمی تهران واقع باشد و در محلات شمال شهر یا دور از مرکز تهران نباشد. ▪️۲. این مکان متعلق به شخص خاصی نبوده و جنبه عمومی و مردمی داشته باشد. ▪️۳. نوع فعالیت‌هایی که در این مرکز وجود دارد، با اهداف نهضت اسلامی نزدیکی داشته باشد. 🔹️ با توجه به معیارهایی که از سوی حضرت امام ارائه گردید، چندین مرکز به ایشان پیشنهاد شد و در نهایت حضرت امام، مدرسه رفاه را برای محل اقامت خودشان پس از بازگشت از پاریس برگزیدند. 🔹️ واحدهای هشت‌گانه تبلیغات، انتظامات، تدارکات (مالی و بلندگو)، برنامه‌ریزی و تشریفات، برنامه‌ریزی داخلی و پذیرایی، روابط عمومی، اطلاعات، درِ ورودی به‌صورت واحدهای اصلی‌تر و دو واحد دیگر به‌صورت واحد شهرستان‌ها و واحد خبرنگاران داخلی و خارجی ترسیم و طراحی گردید. 🔹️ از جمله موضوعاتی که در هنگام حرکت امام از فرودگاه به سمت بهشت زهرا مطرح بود، تهیه ماشین ضدگلوله و قرار دادن افرادی به‌عنوان محافظ برای رهبر کبیر انقلاب بود که در مورد تدارک ماشین، آقای محسن رفیق‌دوست مسئول تهیه آن شد. 🔹️ در مورد محافظان نیز قرار شد عده‌ای موتورسوار مسلح به‌عنوان محافظ در پشت ماشین امام حرکت کنند. افراد انتظامات مردمی نیز در دو لایه و سه لایه در مسیر حرکت امام صف بکشند و این انتظامات تا بهشت زهرا ادامه داشته باشد. 🔹️ مسئله دیگری که در کمیته مورد بحث واقع شد، تعیین خواننده بیانیه پیش از سخنرانی امام خمینی بود. تصمیم بر این بود که این امر بر عهده یکی از افراد خانواده شهدا باشد. [...] سرانجام شهیدان مفتح و دانش آشتیانی (اخوی بنده و پدر شهید محبوبه دانش) به‌عنوان دو روحانی دانشگاهی برای هم‌نشینی در کنار امام در بهشت زهرا برگزیده شدند. 🔹️ با ورود امام خمینی به خاک وطن، مأموریت کمیته استقبال پایان نپذیرفت، بلکه با استقرار رهبر کبیر انقلاب در مدرسه رفاه و حتی پس از انتقال ایشان به مدرسه علوی، برخی وظایف ستاد رهبری انقلاب بر عهده کمیته استقبال و ستاد اجرایی آن قرار گرفت. 🔍متن کامل #تورق را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62480

📣 اعترافات هایزر ⌛️ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه سالروز کشتار ۸ بهمن میدان ۲۴ اسفند (میدان انقلاب اسلامی فعلی)، با استناد به منابع دست‌اول و اسناد معتبر، به بررسی ابعاد این واقعه و نقش مستقیم ایالات متحده در طراحی و اجرای آن می‌پردازد.👇 🔹 با خروج محمدرضا پهلوی از کشور در ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷، یکی از مهم‌ترین خواسته‌های امام خمینی و ملّت ایران محقق شد... در آستانه بهمن‌ماه ۱۳۵۷، همزمان با اوج‌گیری بحران سیاسی و فشار روزافزون مردمی بر دولت شاپور بختیار، امام خمینی رحمه‌الله تصمیم قاطع خود برای بازگشت به کشور را اعلام کردند. 🔹 در چهارم بهمن ۱۳۵۷، دولت بختیار در اقدامی آشکار برای جلوگیری از بازگشت امام خمینی رحمه‌الله به میهن، دستور بستن تمامی فرودگاه‌های کشور و مخصوصاً فرودگاه مهرآباد را صادر کرد. این اقدام غیرقانونی، که با هدف به تعویق انداختن بازگشت امام انجام شد، خشم عمومی را بیش از پیش برانگیخت. 🔹 در پاسخ به بستن فرودگاه‌ها و تلاش دولت بختیار برای جلوگیری از بازگشت امام، کانون اصلی اعتراضات به تهران منتقل شد. نقطه اوج این حرکت، تحصن گسترده و تاریخی روحانیون، علما و شخصیت‌های برجسته مذهبی در مسجد دانشگاه تهران بود. این تحصن که از روز ۶ بهمن آغاز شد، به سرعت به مرکز ثقل سازماندهی مقاومت مردمی تبدیل گردید. 🔹 این حرکت، مورد استقبال مردم تهران قرار گرفت. صبح روز ۸ بهمن، تهران صحنه دو حرکت موازی بود: از یک سو، تحصن روحانیون و علما در مسجد دانشگاه تهران که از روز قبل آغاز شده بود و به نمادی از مقاومت مدنی تبدیل شده بود. از سوی دیگر، هزاران نفر از مردم که برای حمایت از این تحصن و اعتراض به بسته ماندن فرودگاه‌ها، در اطراف دانشگاه و میدان ۲۴ اسفند تجمع کرده بودند. 🔹 حادثه خونین حدود ساعت ۱۴:۳۰ بعدازظهر و در میدان ۲۴ اسفند رخ داد. قضیه از اینجا آغاز می‌شود که ساعت یک بعدازظهر یک اتوبوس ارتشی قصد ورود به خیابان سی‌متری را داشت. تظاهرکنندگان از راننده خواستند تا اتوبوس خود را متوقف کند. راننده بدون توجه، با سرعت زیاد اتوبوس را به سوی تظاهرکنندگان به حرکت درآورد. چند نفر بر اثر برخورد مجروح شدند و به دنبال این برخورد، درگیری آغاز شد. 🔹 آمریکایی‌ها با وجود همه اختلافات درونی و تحلیل‌های متفاوت، بر سر یک موضوع اجماع داشتند و آن اینکه با سقوط شاه و پیروزی امام خمینی، منافع آمریکا در معرض خطر قرار خواهد گرفت. از این جهت تمام راه های ممکن را برای حفظ منافع خود در ایران بررسی و اقدامات لازم را اجرا می کردند. لذا پیشنهاد شد ژنرال هایزر، معاون فرمانده یگان ناتو در اروپا به ایران فرستاده شود تا به برقراری تماس با رهبران نظامی ایران بپردازد. استدلال شد که این اقدام موجب می شود که حمایت ایالات متحده از رژیم شاه نیز مورد تأکید قرار گیرد. 🔹 در همین راستا هایزر که معاون فرماندهی کل نیروهای ناتو در اروپا بود، در ۴ ژانویه ۱۹۷۹ (۱۶ دی ۱۳۵۷) به صورت مخفیانه و بدون اطلاع مقامات ایرانی وارد تهران شد و مورد استقبال چندین نظامی آمریکایی قرار گرفت. مأموریت اصلی او، که مستقیماً از سوی کاخ سفید تعریف شده بود، شامل سه محور کلیدی بود: جلوگیری از فروپاشی ارتش و فرار فرماندهان پس از خروج شاه، ایجاد ائتلاف میان فرماندهان ارتش برای حمایت از بختیار و مقابله با انقلابیون و نهایتاً اجرای کودتای نظامی در صورت سقوط دولت بختیار. 🔹 این به وضوح نشان می‌دهد که پیش از وقوع کشتار ۸ بهمن، طرح کودتا و استفاده قهرآمیز از ارتش به طور کامل روی میز بوده است. فشار هایزر بر بختیار برای استفاده از ارتش و همزمان، آماده‌سازی فرماندهان برای یک عملیات قاطع، بستری را فراهم آورد که تصمیم‌گیری برای رویارویی خونین با مردم در روزهای بعد، در چارچوب آن قابل درک باشد. بنابراین، دستور شلیک در ۸ بهمن را می‌توان گامی در مسیر اجرای همان طرح بزرگتر و از پیش طراحی‌شده دانست. 🔹 «او [رابرت هایزر] در خاطرات خودش می‌نویسد من به ژنرال قره‌باغی گفتم که در مواجهه‌ با مردم لوله تفنگ‌هایتان را پایین بیاورید؛ یعنی مردم را بکشید [...] مردم را قتل عام کنید. اینها هم همین کار را کردند. [...] عده‌ای جوان و نوجوان کشته شدند ولی جمعیت عقب نرفت. هایزر می‌گوید؛ قره‌باغی بعد آمد به من گفت که این تدبیر تو فایده‌ای نکرد. [...] آن‌وقت هایزر می‌گوید من دیدم این ژنرال‌های شاه چقدر کودکانه فکر می‌کنند؛ یعنی باید ادامه می‌دادند، باید مرتب می‌کشتند. ببینید این رژیم دست‌نشانده بود. ژنرال آمریکایی دستور قتل‌عام هم‌وطنان را به ارتشبد ایرانی می‌دهد و این به دستور او و به توصیه‌ی او عمل می‌کند و چون فایده‌ای ندارد، می‌رود به او می‌گوید فایده‌ای ندارد؛ او هم می‌گوید اینها بچه‌اند، اینها کودکانه فکر می‌کنند... 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62488

📣 روزهای استقبال ⌛️ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و فرا رسیدن ایام‌الله دهه فجر به ماجرای تأسیس کمیته استقبال از حضرت امام و نقش رهبر انقلاب در این کمیته پرداخته است. 👇 🔹 بعد از قطعی شدن تصمیم امام برای بازگشت به کشور، یاران امام و در صدر آنها شورای انقلاب اسلامی درصدد تدارک برگزاری هر چه باشکوه‌تر مراسم استقبال از امام برآمدند. راه اندازی ساختاری مرکزی برای هماهنگی در این زمینه، ضروری بود تا از ناهماهنگی و ناامنی جلوگیری به عمل آید. 🔹 امام پیام داده بودند که می‌خواهند؛ محل استقرار ساده باشد، در جایی باشد که مرکز شهر و به طرف پایین شهر و به اصطلاح مردمی باشد و برای من تشریفات فراهم نشود دوستان پیشنهاد دادند که مدرسه رفاه، باشد چون مربوط به مبارزین بود و در مرکز شهر بود و امکان جلسات در آنجا بود. 🔹 در این کمیته مسئول انتظامات و بسیج نیروها محمدصادق اسلامی و معاونش محمد کچویی بود. مسئول تدارکات علی درخشان و حبیب‌الله شفیق. حفاظت از امام و امور حفاظتی و مسلحانه به عهده محسن رفیق‌دوست گذاشته شده بود... حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رئیس کمیته تبلیغات بودند که اسدالله بادامچیان و مهدی سعیدمحمدی هم همکارشان شدند. 🔹 صباغیان درباره تشکیلات کمیته می‌گوید: «این کمیته به زودی زیر مجموعه‌های خود را تعیین کرد. اول کمیته‌ی تبلیغاتی بود که از دو بخش تشکیل می‌شد: یکی رسانه‌های گروهی و تبلیغات داخلی و یکی هم بخش خبرنگاران خارجی...» 🔹 انجام مصاحبه و پخش آن از رسانه‌های صوتی و تصویری و همچنین انتشار نشریه‌ی کمیته‌ی استقبال از مهم‌ترین فعالیت‌های تبلیغی کمیته‌ی استقبال به شمار می‌آمد. در مورد انتشار نشریه از سوی کمیته، مهدی سعید محمدی نقل می‌کند: «یک نشریه‌ای را هم به دستور آقا [آیت‌الله خامنه‌ای] چاپ می‌کردیم که افکار روز را مرتباً در آن بیان می‌کردیم. نشریه به نظرم هفتگی بود. آقا مسئولیت آن نشریه را به آقایان بادامچیان، آقای کرباسچی و معادیخواه که در قسمت سیاسی بودند واگذار کرده بودند. تکثیر نشریه نیز با ما بود که پس از تأیید نهایی توسط ایشان پخش می‌شد. قبل از ورود امام به ایران نیز تکثیر و پخش می‌کردیم. هسته‌ی اصلی این جمع آقای عسگراولادی و دوستان مؤتلفه بودند.» 🔹 کمیته استقبال، درگیر کار بزرگی شده بود؛ کاری بزرگ در روزی بزرگ. هر چند تلاش می‌کرد بر امور جاری مسلط شود، اما حادثه پیش رو بزرگتر از آن بود که بتوان کاملاً آن را در دست گرفت. بیشتر فعالیت‌های کمیته غیر متمرکز بود و هر کس مأموریتی که مناسب‌تر میدید، همان را به عهده می‌گرفت. 🔹 امام خمینی در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۵۷ در دیدار با اعضای کمیته استقبال فرمودند: «من نمی‌دانم چطور از عهده این مراتب این، زحمات برآیم. من خدمتی که مورد پسند باشد نکردم و من از خدا می‌خواهم که توفیق بدهد که همه ما خدمت بکنیم به این کشور، خدمت بکنیم به احکام اسلام... ما از همه شما جوان‌ها تشکر می‌کنیم که در این موقع همه با قدرت، همه با اراده، همه با خواستهای الهی بپا خاستید و کارهای خودتان را زمین گذاشتید و این کار بزرگی که به عهده همه ماست دنبال کردید و رمز پیروزی شما وحدت کلمه و اینکه همه‌تان یک مطلب را می‌خواهید... من از همه شما آقایان تشکر می‌کنم که در این مورد‌ها زحمت کشیدید لکن زحمتی بوده است که برای خادم خودتان کشیدید، زحمتی بوده است که برای خدمتگزار خودتان کشیدید. من خدمتگزار شما هستم. من می‌خواهم که شما عزیز باشید. من خدمتگزار ملت هستم.» 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62511

📣 بهار در زمستان ۵۷ ✏️ رهبر انقلاب امروز در دیدار اقشار مختلف مردم به مناسبت دهه فجر: ۲۲ بهمن به آن عظمت را ۱۲ بهمن به وجود آورد. اگر ۱۲ بهمن نبود، اگر آمدن امام نبود، اگر آن استقبال عظیم مردمی نبود، ۲۲ بهمن اتّفاق نمی‌افتاد. روز جمهوری اسلامی را، که دوازده فروردین است، ۱۲بهمن به وجود آورد. پیشرفتهای این کشور را ۱۲ بهمن به وجود آورد، روز مهمّی است، تاریخ‌ساز است روز ۱۲ بهمن که امروز باشد، حقیقتاً یک روز تاریخ‌سازی است. این را فراموش نکنیم. ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ ⌛️ «تورق» گزارش بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به همین مناسبت به بخش‌هایی از خاطرات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از روز ورود امام خمینی(ره) به میهن در دوازدهم بهمن‌ماه ۱۳۵۷ اشاره می‌کند. نوشتار پیش‌رو برشی از صفحات ۶۴۸ تا ۶۶۵ از کتاب «شرح اسم» است. 👇 🔹 از ابتدای بهمن‌ماه، خبر بازگشت امام خمینی(ره) به وطن بر سر زبان‌ها افتاد. هیچ خبری برای مردم ایران نمی‌توانست تا این حد جذاب و قابل پیگیری باشد. پس از خروج محمدرضا پهلوی از کشور، چه رخدادی می‌توانست توده‌ها را به آن اندازه، بلکه بیشتر، خشنود سازد؟ 🔹 امام بازگشت خود را روز جمعه، ششم بهمن تعیین کرده بود. مردم تهران و دیگر شهرها، در حال پرواز بودند؛ حساب تازه‌ای برای جمعه پیش‌روی خود باز کردند. 🔹 اما اوضاع با اشغال نظامی فرودگاه مهرآباد دیگرگون شد. در میان خبرهای ضد و نقیض درباره قطعی بودن حرکت امام، کمیته استقبال از امام خمینی برنامه استقبال از رهبر انقلاب را در روز جمعه ششم بهمن منتشر کرد و با یادکرد مسیرهای راهپیمایی، محل تجمع را بهشت زهرا تعیین نمود. 🔹 آن روز، جمعه، مردم تهران و دیگر شهرها که از روزها قبل خود را به پایتخت رسانده بودند، راهی بهشت زهرا شدند. تراکم جمعیت به حدی بود که شش کیلومتر مانده به مقصد، حرکت خودروها متوقف شد. 🔹 در این گردهم‌آیی بزرگ که بنابر نوشته بولتن‌های اطلاعاتی ارتش دویست هزار نفر در آن شرکت کرده بودند، آقای بهشتی برای مردم سخنرانی کرد. قطعنامه‌ای که سپس خوانده شد، توسط آقای خامنه‌ای نوشته شده بود و در قالب سخنرانی توسط وی ایراد گردید. 🔹 گسترش اعتراض‌ها به جلوگیری از ورود امام خمینی کار را به جایی رساند که شاپور بختیار در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت: «با صدای بلند اعلام می‌کنم که حضرت آیت‌الله هر وقت میل داشته باشند می‌توانند به کشور بازگردند.»... آقای مفتح، عضو کمیته مرکزی استقبال از امام خمینی در آخرین ساعات روز دهم بهمن به یکی از نشریه‌ها گفت که رهبر انقلاب ۹ صبح پنجشنبه، ۱۲ بهمن به ایران خواهد رسید. 🔹 مردم ایران در یازدهم بهمن هیجان‌زده بودند. امام در همین روز در نامه‌ای از دولت و ملّت فرانسه تشکر کرد و میهمان‌نوازی آن‌ها را ستود. و نیز در دهکده نوفل‌لوشاتو حاضر شده، با ساکنان آن دیدار و خداحافظی کرد. با این که دولت بختیار مجبور به پذیرش ورود امام به وطن شده بود، اما عقب‌نشینی خود را با رژه نظامیان در سطح شهر جبران کرد. نظامیان، یازدهم بهمن با ساز و برگ نظامی در خیابان‌های تهران قدرت‌نمایی کردند. 🔹 کمیته استقبال، درگیر کار بزرگی شده بود؛ کاری بزرگ در روزی بزرگ. هر چند تلاش می‌کرد بر امور جاری مسلط شود، اما حادثه پیش‌رو بزرگ‌تر از آن بود که بتوان کاملاً آن را در دست گرفت. بیشتر فعالیت‌های کمیته غیرمتمرکز بود و هر کس مأموریتی که مناسب‌تر می‌دید، همان را به عهده می‌گرفت. 🔹 تالار فرودگاه از دعوت‌شدگان و مستقبلین پر بود. همه با نظم، منتظر ورود امام بودند. آنان نماینده گروه‌های مختلف بودند: روحانیان، استادان دانشگاه، طلاب، دانشجویان، اقلیت‌های دینی، ... . همه چشم‌ها به در اصلی دوخته شده بود، اما ناگاه امام از در دیگری وارد تالار فرودگاه شدند. «نگاهم به چهره‌اش دوخته شد. عزم و اراده و اقتدار در چهره‌شان موج می‌زد. اثری از خستگی، بی‌خوابی و نگرانی در ایشان ندیدم.» بیش از یکصد خبرنگار در همین هنگام از در اصلی داخل شدند. تالار پر شد از جمعیت که موج می‌خورد و به سمت امام می‌رفت. 🔹 پس از خروج امام از تالار فرودگاه، نزدیکان ایشان، از جمله آقای خامنه‌ای پشت سرشان بیرون رفتند. امام در خودرو ویژه‌ای که آماده شده بود نشستند و دیگران در اتوبوس‌هایی که آماده همراهی ایشان بودند، جای گرفتند... 🔍متن کامل #تورق را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62487

📣 صدای انقلاب در تبعید ⌛️ «تورق» گزارش بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه ایام #دهه_فجر انقلاب اسلامی به بخش‌هایی از خاطرات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از دوران تبعید در ایرانشهر و روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی اشاره می‌کند. روایت این موضوع در صفحات ۳۱۳ تا ۳۱۶ کتاب «خون دلی که لعل شد» آمده است.👇 🔹 با اوج‌گیری مبارزات علیه رژیم شاهنشاهی، آیت‌الله خامنه‌ای در ۲۳ آذرماه ۱۳۵۶ دستگیر و پس از صدور حکم کمیسیون امنیت اجتماعی مشهد، به گذراندن سه سال تبعید در ایرانشهر محکوم می‌شوند. 🔹 ایشان در ایرانشهر به تبلیغ اسلام و انقلاب اسلامی می‌پردازند و وظیفه خود را در روشنگری روحانیون و ارائه تحلیل عمیقی از وقایع و مواضع و تدابیر ضروری می‌بینند. نگارش دو نامه به آیت‌الله صدوقی و همچنین آیت‌الله شریعتمداری و دیگر مراجع نیز در همین مقطع صورت می‌گیرد. 📢 دریافت نخستین اخبار در تبعیدگاه ▪️سرآغاز اخبار انقلاب، آن زمان که در ایرانشهر بودیم، به ما رسید. حادثه قم در نوزدهم دی‌ماه ۱۳۵۶ رخ داد. سپس حوادث به‌دنبال یکدیگر پیش آمد. به مناسبت چهلم شهدای قم، حادثه تبریز پیش آمد و به مناسبت چهلم شهدای تبریز، حادثه یزد و حوادث بزرگ دیگر در سایر شهرها واقع شد. ▪️وقتی اخبار قم به ما رسید، در قبال آن، موضع شگفت‌زدگی توأم با ناباوری داشتیم. چون جو سیاسی اختناق‌آمیز بود و در آن، نشانه‌ای از یک تحرک اجتماعی مردمی دیده نمی‌شد. وانگهی، انتظار نمی‌رفت که وضع به‌گونه‌ای بالا بگیرد که به حد رویارویی و شهادت‌طلبی برسد... 📣 نامه به شهید صدوقی ▪️جوان‌هایی بودند که مرا در جریان جزئیات همه اموری که رخ می‌داد، قرار می‌دادند. [...] در گیرودار آن رخدادها، آقای صدوقی از یزد به من نامه کوتاهی نوشت و از من خواست تا درباره جریاناتی که در کشور می‌گذرد، برای او بنویسم و بفرستم. ▪️فرصت را مناسب دیدم تا از طریق آقای صدوقی، روحانیون کشور را مورد خطاب قرار دهم، با آن‌ها حرف بزنم و تحلیل عمیقی از آنچه در جریان است و مواضع و تدابیری که باید اتخاذ کنند، در اختیارشان قرار دهم. ▪️نامه‌ای در دو صفحه بزرگ برای آقای صدوقی نوشتم و در آن، نظرم را درباره وقایع جاری، از بُعد سیاسی و دینی بیان کردم. ایشان مجدداً طی نامه‌ای، از من سپاسگزاری کرد و خواستار اطلاعات بیشتری شد. لذا هشت صفحه بزرگ راجع به مسئولیت علما در قبال انقلاب اسلامی و رویارویی با توطئه‌های دشمنان برای ایشان نوشتم. این متن به شکل جزوه و بدون نام منتشر شد و در مشهد، یزد و جاهای دیگر توزیع شد. 📢 پاسخ به انحراف ▪️وقتی اثرات مثبت و پراهمیت این‌گونه نوشته‌ها را در تبیین و ترویج موضع رهبران در قبال رخدادها دیدم، به نوشتن ادامه دادم. ازجمله اینکه به استفاده از فرصت وقوع حوادث بزرگ شیراز، یک نامه چهارپنج‌صفحه‌ای به آیت‌الله دستغیب نوشتم و در آن، ایشان و همه علمای شیراز را مورد خطاب قرار دادم. نامه‌ای هم از جیرفت به آقای شریعتمداری نوشتم. ▪️علت نوشتن نامه به آقای شریعتمداری، انتشار اظهارات او در روزنامه‌ها بود که کسانی را «تندرو» خوانده بود. روش آقای شریعتمداری این بود که در اظهارات خود، هم رژیم حاکم و هم مردم را راضی کند و البته کفه سنگین‌تر این اظهارات مربوط به رضایت خاطر رژیم حاکم می‌شد... عبارت «تندرو‌ها» خطرناک و حساس بود... لذا نامه‌ای به او نوشتم و او را از عواقب بیان چنین اظهاراتی برحذر داشتم. به او گفتم: «چنین سخنی، به رژیم بهانه می‌دهد تا به کشتار توده‌های مردم انقلابی به‌عنوان «مبارزه با تندروی» دست بزند و بار گناه این کار بر دوش شما خواهد بود». ▪️وقتی نگارش این نامه را به‌پایان برده و آن را امضا کردم، پیش از آنکه نامه را بفرستم، خبر کشتار جمعه سیاه (هفده شهریور ۱۳۵۷) که در میدان ژاله (میدان شهدای کنونی) رخ داده بود، رسید. در حاشیه نامه نوشتم: «این، سرآغاز عملیات قلع‌وقمع تندروها! است». [...] 📣 پایان تبعید ▪️بحران سراسر کشور را فراگرفت. اوضاع به سمتی پیش رفت که کنترل از دست رژیم خارج شد و فشارها مؤثر افتاد. این عدم کنترل رژیم، شامل تبعیدی‌ها هم شد. برخی از تبعیدی‌ها بدون اجازه از جیرفت رفتند. از این عده، برخی گرفتار نشدند و نجات یافتند و برخی هم در تهران بازداشت شدند. [...] ولی من در جیرفت ماندم تا نگویند گریخت یا از تبعیدگاه خسته شد. نمی‌خواستم مرا مانند برخی برادران در حال فرار دستگیر کنند؛ چون این کار در شأن من نبود. لذا ماندم تا حکم پایان تبعیدم رسماً صادر شود و می‌دانستم به‌زودی این اتفاق می‌افتد. 🔍متن کامل #تورق را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62526

📣 بازنده بزرگ انقلاب ⌛ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه سالروز خروج وابستگان اسرائیل از کشور در روزهای بعد از ورود حضرت امام به کشور، در گزارشی با اتکا به اسناد تاریخی، بررسی می‌کند که چگونه انقلاب اسلامی ایران توانست با قطع نفوذ عمیق رژیم صهیونیستی در دوره پهلوی، نقطه عطفی در معادلات منطقه ایجاد کند👇 🔹️ بررسی جزئیات روابط پهلوی و رژیم اسرائیل از جمله موارد مغفول در تاریخ کشور است. برخلاف بسیاری از تصورات، شاه پهلوی نه‌تنها در برابر رژیم صهیونیستی از فلسطین حمایت پررنگی نداشت، بلکه مأموران یهودی و صهیونیست نفوذ جدی اقتصادی و سیاسی در ایران داشتند. آن‌ها در وهله اول برای تقویت جایگاه خودشان در کشور بدون توجه به خواست و نیاز مردم هر کاری می‌کردند. 🔹️ در عرصه روابط اقتصادی نیازمندی‌های اسرائیل در بخش انرژی، سوخت و مواد اولیه از طریق ارسال نفت مورد احتیاج صهیونیست‌ها تأمین و به این بهانه، میلیون‌ها دلار اقلام غیرضروری، از سلاح‌های جنگی تا فرآورده‌های غذایی اسرائیلی وارد بازار ایران می‌شد. یعنی اسرائیلی‌ها هم نفت و مواد انرژی‌زای مورد نیاز خود را از این راه تأمین می‌کردند و هم برای عرضه و فروش کالاهای خود بازار آماده و تضمین شده داشتند. 🔹️ در عرصه‌های فرهنگی و ورزشی نیز رژیم پهلوی می‌کوشید تا دولت صهیونیستی را از انزوای منطقه‌ای خارج کند. حتی برخی از رجال پهلوی نیز رسماً با اسرائیل در ارتباط بوده و برای زمینه نفوذ بیشتر صهیونیست‌ها در ایران، به آن‌ها مشاوره می‌دادند. 🔹️ نهضت انقلابی به رهبری امام خمینی رحمه‌الله، از همان ابتدا رویکردی اصولی و سرسختانه در مقابله با نفوذ و موجودیت رژیم صهیونیستی اتخاذ کرد. ایشان غصب فلسطین را «برای همه مسلمین و نیز برای مسلمانان ایران فاجعه‌ای بسیار دردناک» می‌دانستند و تأکید داشتند که «متجاوز اصلی در این فاجعه همان دولت‌های استعماری [...] بودند که این توطئه را علیه مسلمین در این منطقه طرح‌ریزی کردند» 🔹️ پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷، آغازی بر پایان رؤیای اسرائیلی در دنیا بود. در اولین گام، تنها به فاصله چند ساعت پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن‌ماه ۱۳۵۷، سفارت رژیم صهیونیستی واقع در خیابان کاخ سابق (فلسطین فعلی) به تسخیر مردم انقلابی درآمد و با پارچه سبزی بر سر در ساختمان عنوان «سفارت فلسطین» درج شد و با پارچه‌ای قرمز این شعار حک گردید: «اسرائیل نابود است، فلسطین پیروز است.» 🔹️ پیامدهای انقلاب اما فراتر از قطع بهره اقتصادی و پایان نفوذ اسرائیل در ایران بود. حمایت رسمی و همه‌جانبه جمهوری اسلامی از آرمان آزادی قدس، میزبانی از رهبران مبارز فلسطینی و سپس تسخیر لانه جاسوسی آمریکا -به عنوان حامی اصلی رژیم صهیونیستی- سبب شد تا مسئله فلسطین پس از سال‌ها بار دیگر به کانون توجه افکار عمومی جهان بازگردد. 🔹️ یکی از ابتکارات اثرگذار امام خمینی رحمه‌الله برای زنده‌نگه‌داشتن مسئله فلسطین و ایجاد همبستگی جهانی مسلمانان، اعلام راهپیمایی روز جهانی قدس بود... 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62539