عشقی که جان گرفته به دنیا نمی‌دهم امروز را به نسیه‌ی فردا نمی‌دهم پهلوی شاعرانه‌ترین واژه‌ها شکست غم را به دست شاعر تنها نمی‌دهم مولا فقط علیست که با اسم اعظمش دشمن درون خانه‌ی خود جا نمی‌دهم در کوچه،پشت در، همه جا با ولایتم با سوختن مجال به حاشا نمی‌دهم تا باغبانِ زنده‌ی آل پیمبرم گلخانه را به دست تبرها نمی‌دهم اصحاب یأس را ببرید از شب امید شمعی شدم که نور به پروانه می‌دهم حب علی درون صدف‌واره‌ی دل است "این است گوهری که به دریا نمی‌دهم" #پریسامصلح @khatdl

فاطمه رفت ولی رد غمش پابرجاست... #پریسامصلح @khatdl

با چشمهای میشی دلخواه با لهجه باران و ابر و ماه زیباتر از من شعر می‌گویی زیباتر از من شعر می‌خوانی #پریسامصلح @khatdl

پاییز رفته است از خانه‌های ما نقشی نماند از او در کوچه‌ها به‌جا مادربزرگ من با سینی مسی آمد نشست و گفت: از عطر نرگسی پر بود سینی‌اش از شعرهای ناب مهمان ما شده لبخند بی‌حساب دی ماه آمده با کوله‌های برف دلگرم میشویم با شعله‌های حرف یک استکان چای با کاسه‌ای انار هی فال حافظ و موسیقی سه‌تار شادی جوانه‌ایست در سردی زمین یلدا بهانه‌ایست شیرین و دلنشین #پریسامصلح #یلدا @khatdl

شعر. :پریسا مصلح آوا : م.ج‌

هرلحظه دستان تو را مهتاب بوسیده در آسمان چشم‌هایت نور پاشیده از عشق لبریزی و همواره در آغوشت گنجشک بی‌بال و پری آرام خوابیده دور از هیاهوی درون شهر در خانه آرامش لبخندهایت را دلم دیده از قاصدکهای کنار باغ نشنیدی اخبار دلگرمی تو در دشت پیچیده با دستهای پينه‌بسته در دل گلدان از مهرورزیهای تو احساس روییده دنیا به تو یک قرن احسان را بدهکار است اما کنار غفلتش چیزی نفهمیده مادربزرگ شعرهای مهربان من پاییز بعد از رفتنت عمریست خشکیده #پریسامصلح @khatdl

چشمها اشک شوق می ریزند عرض حاجات صد برابر شد آیه آیه دوباره احمد خواند نام زیبای سوره کوثر شد با تمام وجود باید گفت خوش به حال خدیجه مادر شد... #پریسامصلح @khatdl

شاعر شدن برای خودش امتیاز بود تفریح ناشیانه‌ او رقص جاز بود کنج حیاط خلوت ذهنش بجای گل موسیقی قشنگ غزل ،دلنواز بود از آن طرف نگاه حکیمانه‌ای که گاه دنبال جور کردن پول جهاز بود چشمان هرکدام پراز حرف بود و حیف پلک سخن نگفتشان نیمه‌باز بود دختر تمام دلخوشی‌اش شعر بود و شعر اما زبان منطق دنیا دراز بود باید برای زندگی‌اش عشق می‌کشید با دست عاشقانه‌ که غرق نیاز بود... آمد بهار ،روز تولد ،کنار شمع لبخند کودکش همه جا یکه‌تاز بود خوشحال می‌نشست کنار نهال خود راضی‌تر از همیشه گلش "سروناز"بود با رفت و روب خانه و دم کردن غذا همصحبت جهانی او قهوه‌ساز بود شاعر نشد ولی غزل مادرانه‌اش با شعرهای عصر خودش هم‌تراز بود #پریسامصلح @khatdl

مانند پسربچه تخس سر کوچه هی شیشه شکسته من ِ بیگانه‌تر از من #پریسامصلح @khatdl

دلسوخته‌ام مرا کمی باور کن لب‌دوخته‌ام مرا کمی باور کن مانند نسیم رد شدن از غم را _ آموخته‌ام، مرا کمی باور کن #پریسامصلح @khatdl

این زخمهای کهنه که سر باز کرده‌اند انگار جنگ تازه‌ای آغاز کرده‌اند لشکرکشی علیه دل تکه تکه را شاهان بی‌درایت لجباز کرده‌اند... #پریسامصلح @khatdl