نه چشمه‌ی اشکم خشکیدنی‌ست، و نه این جان از غمت مردنی... قبل شهادت، گاهی به نبودتان فکر می‌کردم... این به اصطلاح "فکر" که می‌گویم به معنی چند ساعت و یا چند دقیقه نیست! من بیش از چندثانیه توان تصور نفس کشیدن در این هوا را نداشتم... حالا چه شده که شما رفته‌اید و من زنده‌ام؟! کاش تنها یک کابوس باشد! دقیقا مثل آن ثانیه‌های کذایی(:

حالِ اون صاحب عزای یتیمی رو دارم که بابای شهیدشو با کلی احترام روونه‌ی نجف کردن... از اینکه آقام بالاخره رفتن محضر حضرت علی(ع)، اشک شوق می‌ریزم... الحمدلله(:

دلم می‌خواد عراقو بغل کنم+++

فقط به این خاطر که آقارو دوست دارن+

پیشنهاد می‌کنم ۳۷ ثانیه اولو گوش ندید(:...

دلا‌ خو کن‌ به تنهایی‌ که‌ از تن ها بلا‌ خیزد سعادت‌ آن کسی‌ یابد که از تن‌ ها بپرهیزد

آقا... برایمان نماز لیله‌الدفن بخوان؛ ما بی‌ تو مرده‌‌ای بیش نیستیم...

الهی پناه بر تو از غمی که سینه‌ را به درد آورده و جان را به لب می‌رساند...

کاش تا ابد در مسیر بین الحرمین به روی دستان تشییع می‌شدی... شنیدن خبر دفنت جگر می‌خواهد!

نعمت خداااا🥺✨🍒