- «سيد بن طاووس» در كتاب اقبال الأعمال روايت كرده كه كميل بن زياد گفت: روزى با مولايم حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام در مسجد بصره نشسته بودم، شب نيمه شعبان را يادآور شديم، حضرت فرمود: هر بندهاى آن شب را به عبادت و احياء بگذارند و دعاى حضرت خضر عليه السلام را در آن شب بخواند، البته دعاى او مستجاب گردد. چون حضرت به منزل آمد شب به خدمت او رفتم، چون مرا ديد پرسيد: اى كميل، براى چه كار آمدهاى؟ عرض كردم: براى دعاى خضر آمدهام. فرمود: بنشين. اى كميل، چون اين دعا را حفظ نمايى و هر شب جمعه يك مرتبه و يا در هر ماهى يك مرتبه و يا در هر سالى يك مرتبه، يا در طول عمر يك مرتبه بخوانى شر دشمنان دفع و خدا تو را يارى مىكند و رزق و روزى تو زياد مىگردد و گناهان تو آمرزيده خواهد شد. اى كميل، چون مدت زيادى در مصاحبت من بسر بردى تو را شايسته آن ديدم كه با اين دعاى مبارك ممتاز و سرافراز گردانم. پس فرمود: بنويس. و خود حضرت املاء فرمودند و من نوشتم. سپس «سيد بن طاووس» شروع مىكند به نقل دعاى معروف شرح دعاى كميل، ص: 77.