هدایت شده از افسران جوان جنگ نرم
7.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
فریادهای حیدر حیدر و رجزخوانی پویانفر در مراسم عزای حسینی در موکب سیده زینب در ضاحیه جنوبی بیروت
@Afsaran_ir
هدایت شده از افسران جوان جنگ نرم
924.2K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ترانه علیدوستی: من یک فمنیستم و تلاشم برای تساوی زن و مرد است!
کاش به تساوی راضی بودید! فمنیست به دنبال تغییر ذات زنانگی و روابط است
@Afsaran_ir
1_1590784797.pdf
حجم:
1M
✅جزوه ای مناسب و کاربردی برای مبلغین طرح امین
پیشنهاد دانلود 👌👌👌👌👌👌
حتما مبلغین محترم این جزوه را با دقت مطالعه نمایند.
هدایت شده از پژوهش حوزه امام حسن مجتبی (ع) بیرجند
✅نخستین منبعی که ماجرای شهادت دختر خردسالی از امام حسین(ع) را در شام مطرح کرده است، کتاب《کامل بهائی》نوشته شيخ عماد الدين حسن بن علی بن محمد بن علی طبری آملی (متوفّی سال ۷۰۱ قمری) است.
عماد الدّين طبری نيز این ماجرا را به نقل از كتاب《الحَاويَةُ فی مَثالِبِ مَعاویَة》نقل میكند، كه متأسفانه اثری از اين كتاب در دست نيست!
ولی نویسنده آن قاسم بن محمد بن احمد مامونی(متوفای سال قرن پنجم) از علماء و دانشوران اهل سنّت است که کتاب را علیه معاویه نوشته است.
عماد الدین نام دختر را ذکر نکرده است. ولی سن او را چهار سال و وفات او را چند روز پس از دیدن سر پدر در خانه یزید گزارش کرده است.
عمادالدین می نويسد که در کتاب (حاوية) آمده است که؛
[در شام از بچه های كوچك، شهادت پدرشان را مخفی می كردند و به آن ها می گفتند پدرتان به مسافرت رفته است.
بر همین وضع بود تا یزید آن ها را به منزلی در نزدیکی خود منتقل نمود.
📋《کانَ لِلحُسَینِ(ع) بِنتُ صَغیرَة لَها أربَعَ سِنینَ، قامَت لَیلةً مِن مَنامِها و قالَت :
أَینَ أَبِی الحُسَینِ(ع)؟》
♦️امام حسین(ع) دختر کوچکی داشت که چهار سال بیشتر نداشت، شبی از خواب بیدار شد و گفت : پدرم حسین(ع) کجاست؟
📋《فَإنِّی رأیَتُهُ السَّاعةَ فِی المَنَامِ مُضطَرِبَاً شَدِیدَاً》
♦️من اکنون او را در خواب دیدم!
📋《فَلَمَّا سَمِعنَ النِسوَةُ ذلکَ، بَکَینَ و بَکَى مَعَهُنََّ سَائِرُ الَأطفالِ وَ ارتَفَعَ العَوِیلُ》
♦️چون زنان این سخن را شنیدند گریستند و کودکان دیگر هم، صدا به شیون بلند کردند.
📋《فَانتَبَهَ یَزیدُ مِن نَومِهِ وَ قَالَ : مَا الخَبَرُ؟
فَفَحَصَوا عَنِ الوَاقعَة وَ قَصُوهَا عَلیَهِ!》
♦️یزید بیدار شد و پرسید : چه خبر است؟
تفحّص کردند و قضیه را به او گفتند.
📋《فَأَمَرَ بأَن یَذهَبُوا بِرأسِ أبَیها إِِلَیهَا، فَأتُوا بِالرَأسِ الشَریفِ و جَعَلُوُه فِی حِجرِهَا》
♦️یزید گفت : سر پدرش را نزد او ببرید.
پس سر مطهّر را آوردند و در دامن دخترش نهادند و تا نگاهش به سر افتاد.
📋《فَقالَت : مَا هَذَا الرَّاسُ؟》
♦️آن دختر گفت : این سر کیست؟!
📋《قَالُوا: رَأسُ أَبِیکَ!》
♦️گفتند : سر پدرت!
📋《فَفَزَعَت الصَبیَّةُ وَ صَاحَت فَمَرَضَت وَ تُوَفَّیَت فِی أیَّامِهَا بِالشَّامِ》
♦️آن دخترک دلش کنده شد و فریادى زد و بیمار گشت و در همان روزها در شام در گذشت.](۱)
👤مرحوم مجتهد بیرجندی خراسانی(متوفای سال ۱۳۵۲ق) در کتاب وقایع الشهور و الاعوام، این واقعه را در پنجم ماه صفر نوشته است.(۲)
📜اما در میان مورخان شیعی اختلاف در دو چیز است :
۱)اختلاف در اصل وجود حضرت رقیه(س)!
۲)اما برخی دیگر وجود ایشان را قبول دارند، ولی در مورد اسم و سن و نوع نسبت با امام حسین(ع) ایشان در اختلافند.
برخی هم معتقدند که نمیتوان این مسئله را به طور قاطع ردّ کرد، ولی در مقابل هم دلیل قاطعی برای اثبات آن در دست نیست و فقط به خاطر شهرت تاریخی باید پذیرفت.
1⃣اما در مورد اولی :
👤شیخ مفید(متوفای سال ۴۱۳ق) در ارشاد نامی از رقیه(س) نیاورده است.
او می نویسد :
📋《وَ كَانَ لِلحُسَينِ(ع) سِتَّةُ أَولَادٍ :
عَليُّ بنُ الحُسَينِ الأَكبرُ، كُنيَتُهُ أَبُومُحَمَّدٍ، وَ أُمُّهُ (شاه زنان) بِنتُ كَسرَى يَزدجِردَ.
وَ عَليُّ بنُ الحُسَينِ الأَصغَرُ، قُتِلَ مَعَ أَبِيهِ بِالطَّفِّ، وَقَد تَقَدَّمَ ذِكرُهُ فِيمَا سَلَفَ، وَأُمُّه لَيلَى بِنتَ أَبِي مُرَّةِ بنِ عُروَةِ بنِ مَسعُودِ الثَّقَفِيَّةُ.
وَجَعفَرُ بنُ الحُسَينِ، لَا بَقِيَّةَ لَهُ وَأُمُّهُ قُضَاعِيَّةٌ وَكَانَتْ وَفَاتُهُ فِي حَيَاةِ الحُسَينِ(ع)!
وَعَبدُاللهِ بنِ الحُسَينِ قُتِلَ مَعَ أَبِيهِ صَغِيرَاً، جَاءَهُ سَهمٌ وَهُوَ فِي حِجرِ أَبِيهِ فَذَبَحَهُ وَقَد تَقَدَّمَ ذِكرُهُ فِيمَا مَضَى!
وَسُكَيْنَةُ بنتُ الحُسَينِ وَأُمُّهَا الرُّبَابُ بِنتُ اِمرِئِ القَيسِ بنِ عَديٍّ، كَلبِيَّةٌ، وَ هِي أُمُّ عَبدِاللهِ بنِ الحُسَينِ(ع)
وَفَاطِمَةُ بِنتُ الحُسَينِ وَأمُّهَا أُمُّ إِسحَاقَ بِنتُ طَلحَةَ بنِ عُبَيدِاللهِّ تَيمِيٌةُ》
♦️امام حسین(ع) دارای شش فرزند بود.
۱)امام سجاد(ع) با کنیه ابومحمد که مادرش شاه زنان دختر یزدگرد بود.
۲)حضرت علی اکبر(ع) که همراه پدر در کربلا به شهادت رسید و مادرش لیلی دختر ابی مره بن مسعود ثقفی بود.
۳)جعفر بن حسین(ع) که مادرش زنی از قبیله قضاعه بود که در حیات امام حسین(ع) از دنیا رفت.
۴)عبدالله بن حسین(ع) که در کربلا طفلی بود، و او نیز همراه امام حسین(ع) به شهادت رسید و در کربلا تیری آمد و او را آغوش پدر ذبح نمود.
۵)حضرت سکینه(س) که مادرش رباب بنت امرءالقیس کلبی است و نیز مادر عبدالله هم هست.
۶)فاطمه بنت الحسین(ع) که مادرش ام اسحاق بنت طلحه بن عبیدالله تمیمی!(۳)
و با این نقل، فقط از دو دختر به نام های سکینه و فاطمه نام برده است.
@howzeh_birjand
ادامه مطلب :👇
هدایت شده از پژوهش حوزه امام حسن مجتبی (ع) بیرجند
👤ابن شهر آشوب(متوفای سال ۵۸۸ ه) نیز در هنگام شمردن دختران امام حسین(ع) اشاره ای به حضرت رقیه(س) نکرده است.
او می نویسد :
📋《وَبَنَاتُهُ : سَكِينَةُ اُمُّهَا رُبَابُ بِنتُ اِمرِئِ القَيسِ الكَندِيَّةِ وَ فَاطِمَةُ اُمُّهَا اُمُّ اِسحَاقِ بِنتُ طَلحَةِ بنِ عَبدِاللهِ وَ زَينَبُ》
و از جمله دختران امام حسین(ع)؛ سکینه که مادرش رباب دختر امرءالقیس کندی و فاطمه که مادرش ام اسحاق بنت طلحه بن عبدالله و زینب بود.(۴)
2⃣اما در مورد دومی :
اولین بار نام رقیه(س) در ابیاتی از شعر سیف بن عمیره نخعی کوفی(متوفای قرن دوم) که در دوران امام صادق(ع) می زیسته است، در ضمن قصیده ای، آشکارا دو بار، آورده است :
📋《وَسَکِینَةُ عَنْها السَّکِینَةُ فَارَقَتْ،
لَمَّا اَبتَدَیتَ بِفُرقَةِ وَتَغَیرِ،
وَ رُقَیةُ رَقَّ الْحَسُودُ لِضَعْفِها،
وَ غَدَا لِیعْذِرَهَا الَّذِی لَمْ یَعْذَرُ،
وَ لِاُمِّ کُلْثُومَ یَجِدْ جَدِیدُهَا،
لَثمِ عَقِیبٍ دَمُوعُهَا لَمْ یُکَرَّر،
لَمْ اَنْسِهَا وَسَکینَة وَ رُقَیةَ،
یبْکِینَهُ بَتَحسُّرٍ وَتَزَفُّرٍ》
♦️آرامش از سکینه جدا شد چون که او از امام خود جدا گردید.
حضرت رقیه(س) کسی بود که حسودان برای ضعف و ناتوانیش دل سوزاندند.
این عده فردای قیامت مجبور به عذرخواهی از او میشوند، هرچند که هیچ عذری برای آنها وجود ندارد.
حضرت ام کلثوم(س) نیز هر لحظه صورت اشک آلودش را با پارچهای پاک میکند.
من هیچگاه ام کلثوم و سکینه و رقیه را فراموش نمیکنم که برای امام حسین(ع) با آه و ناله حسرت گریه میکردند.
در این شعر فوق دو بار به نام رقیه اشاره شده است.(۵)
در برخی گزارشهای نسب شناسی نام رقیه(ع) در میان دختران امام حسین(ع) نام برده شده است.
👤ابوالحسن بیهقی معروف به ابن فُندُق(متوفّی ۵۶۵ قمری) که از نسّابه مشهور بوده است، در کتاب خود یعنی (لباب الانساب) به عنوان اولین منبعی است که در آن نام رقیه بنت الحسین(ع) آورده است.
ابن فُندُق در لباب الأنساب ابتدا نام ده فرزند برای حضرت سیدالشهداء(ع) را آورده است که نام رقیه(س) در بین آنها نیست!
ولی در ادامه میگوید :
📋《لَم یَبقَ مِن أولادِه إلّا زینُ العابدین(ع) و فاطِمَةُ و سَکینَةُ و رُقیَّةُ》
♦️از فرزندان امام حسین(ع) جز زین العابدین(ع) و فاطمه و سَکینه و رُقَیه، باقی نماندند.(۶)
👤شيخ كمالالدين محمد بن طلحه شافعی(متوفّی۶۵۲ قمری) در كتاب (مطالبُ السّؤول في مَناقبِ آل الرسولِ(ع) به وجود چهار دختر برای آن امام حسین(ع) تصريح كرده و حتی بر آن، ادعای شهرت نيز نموده است و مینويسد :
📋《كانَ لِلحُسَينِ(ع) مِن الأُولادِ ذُكُورِ و اُناثِ عَشَرة، سِتَّةَ ذُكُورِِ، وَ أَربَعَ اُنَاثِِ》
♦️آن حضرت(ع) دارای ده فرزند پسر و دختر بود كه شش نفرشان پسر و چهار نفر ديگر دختر بودند.
📋《وَ امَّا البَنَاتُ : فَزينَبُ و سَكَينَةُ و فاطِمَةُ هَذَا هُوَ المَشهُورُ وَ قِيلَ : بَل كَانَ لَه اَربَعُ بَنينَ وَ بِنتَانَ، وَ الاَوَّلُ أَشهَرُ!》
♦️اما دختران عبارتند از : زينب، سكينه و فاطمه و اين، قول مشهور است.
و گفته شده است كه : آن حضرت(ع) دارای چهار پسر و دو دختر بوده است. ولی قول اول، مشهورتر است.(۷)
👤نجم الدین طَبسی از گزارش ابن فُندُق و شافعی به این نتیجه رسیده که نام دختر چهارم امام حسین(ع) رقیه وکنیه او امکلثوم است.(۸)
مأخذ دیگری که در آن، ضمن شرح جریانات عاشورا، نامی از حضرت رقیّه(س) به میان آمده، نسخه ای از کتاب مشهور (اللهوف) نوشته مرحوم سیّدبن طاووس (متوفّی ۶۶۴ قمری) است.
👤سیّد بن طاووس می نویسد :
حضرت سیّدالشهداء(ع) حضرت زینب(ع) و اهل حرم را امر به صبر کرده و فرمود :
📋《یا اُختاه! یا اُمّ کُلثُوم ،وأنتِ یا زینَب، و أنتِ یا رُقیَّة، وأنتِ یا فاطِمَة، وأنتِ یا رُباب، اُنْظُرْنَ إذا أنا قُتِلْتُ فَلا تَشقَقنَ علیَّ جَیْباً و لا تَخمَشنَ عَلیَّ وَجهَاً ولا تَقُلنَ علی هَجرَاً》
♦️خواهرم ام کلثوم، و تو ای زینب، و تو ای رقیّه، و تو ای فاطمه، و تو ای رباب، زمانی که من به قتل رسیدم، در مرگم گریبان چاک نزنید و روی نخراشید و کلامی ناروا بر زبان نرانید.(۹)
♻️این احتمال وجود دارد که منظور از رقیه در این گزارش ابن طاووس و شعر سیف بن عمیره، رقیه دختر امام علی(ع) خواهر امام حسین(ع) که همسر مسلم بن عقیل(ع) بود، باشد که در کربلا حضور داشته است.
به خصوص اینکه اسم رقیه، در کنار دیگر خواهران امام حسین(ع) مانند؛ ام کلثوم(ع) و زینب(ع) آمده است.
اما به نقلی، رقیّه دختر امام علی(ع) قبل از حادثه کربلا وفات یافته بود، که ابن جریر طبری سنی این را ردّ می کند و وجود رقیه دختر امام علی(ع) را در کربلا ذکر می کند.(۱۰)
👤استاد محمد هادی یوسفی غروی پژوهشگر بزرگ تاریخ، وجود چنین دختری را انکار نموده و قبر موجود را برای رقیه بنت علی(ع) و همسر مسلم بن عقیل دانسته اند.(۱۱)
@howzeh_birjand
ادامه مطالب :👇