مطالعه س قسمت امام کاظم برای ایام شهادت حضرت مفید است

💠«اصلاح تغذیه» اولین پیشنهاد برای رفع بسیاری از مشکلات روحی و اخلاقی است 💠بسیاری از افراد شهوتران با اصلاح تغذیه، تعادل پیدا می‌کنند #همایش_اطبای_طب_سنتی(۱) 🔹اگر کسی بگوید: «من برای نماز صبح، دیر بیدار می‌شوم، حالِ عبادت ندارم، عصبی‌‌مزاج هستم، به همسرم بدبین هستم، شهوتران هستم، منفی‌باف هستم، دوزِ حسادت در وجودم بالا رفته و...» اولین پیشنهادی که می‌توان به او داد، اصلاح تغذیه است. 🔹خیلی از مشکلات روحی و اخلاقیِ افراد با اصلاح تغذیه، می‌تواند برطرف شود. مثلاً بسیاری از کسانی که گناهان شهوانی زیاد دارند، اگر تغذیۀ آنها اصلاح شود، تعادل پیدا می‌کنند. 🔹رابطۀ بسیار محکم و پیچیده‌ای بین جسم و روح انسان وجود دارد؛ هم روحیّات انسان بر وضعیّت جسمی او تأثیر دارد، هم وضعیّت جسمی و تغذیۀ انسان، بر وضعیّت روحی او بسیار تأثیرگذار است. 🔹به‌عنوان مثال؛ علی(ع) می‌فرماید: اگر عدس بخورید، رقّت قلب و اشک شما زیاد می‌شود (کافی/۶/۳۴۳) همچنین، شستن لباس، باعث می‌شود اندوه و دل‌گرفتگی برطرف شود (تحف‌العقول/۱۰۲) این حرف‌ها را حتماً باید دانشمندان از آن طرفِ دنیا، بگویند تا ما باور کنیم؟! مثلاً بگویند که «انرژی منفی وارد لباس می‌شود و اگر لباستان را بشویید، اثرِ انرژی‌های منفی برطرف می‌شود...» 👤علیرضا پناهیان 🚩مسجد انصارالمهدی - ۹۵.۱۰.۱۵ 👈🏻متن کامل: Panahian.ir/post/5358 @Panahian_ir

💠چرا یک عالِم اخلاق باید مزاج‌ها را بشناسد؟ 💠چرا بعضی‌ها یک گناه را دوست دارند و گناه دیگر را دوست ندارند؟ همایش_اطبای_طب_سنتی(۲) 🔹چرا بعضی‌ها یک گناه را دوست دارند و گناه دیگر را دوست ندارند؟ بعضی وقت‌ها این مسئله به فیزیک آدم، صفاتِ ژنتیک یا مزاج او ربط دارد که تغذیه هم در آن مؤثر است. 🔹جسم و روح انسان بر یکدیگر تأثیر دارند و ما طلبه‌ها باید به این تأثیرات، در مخاطبان خود توجه داشته باشیم‌. مثلاً اگر کسی عصبانی شد و چند تا فحش داد، به او نگوییم: «تو اصلاً دین نداری! برو به جهنّم!» در حالی‌که ممکن است دینِ او از فرد دیگری که فحش نداده، بیشتر هم باشد! 🔹شاید یک فردی که نمازش را اوّل وقت نمی‌خوانَد، به‌خاطر وضعیت بدنش، کلاً آدمِ بی‌‌قراری است و هیچ‌کاری را نمی‌تواند سرِ وقت انجام دهد. لذا چنین کسی اگر گاهی اوقات هم اوّل وقت نماز بخواند، نمرۀ خوبی می‌گیرد! 🔹اگر یک عالِم اخلاق از مزاج‌ها و تأثیر وضعیت جسم بر روح انسان، خبر نداشته باشد خیلی از اوقات دربارۀ آدم‌ها، اشتباه قضاوت می‌کند. لذا بچۀ خودتان را پیش چنین کسی نفرستید! 🔹مثلاً یک بچه‌ای ممکن است بچه‌های دیگر را بزند، درحالی‌که اصلاً بی‌ادب نیست بلکه بی‌قرار است و این بی‌قراری به‌خاطر وضع جسمی اوست که باید اصلاح شود. اگر چنین بچه‌ای را پیش آن عالم اخلاق بفرستید، می‌گوید: «این بچه آدم‌شدنی نیست!» 🔹یا ممکن است از بچۀ بی‌حالِ شما-که از سرِ بی‌عرضگی، گناه نمی‌کند- آن‌قدر تعریف کند و بگوید «بَه‌بَه! چه بچۀ خوبی!» که این بچه خراب و فاسد بشود و فکر کند، خیلی بچۀ خوبی است! 👤علیرضا پناهیان 🚩مسجد انصارالمهدی - ۹۵.۱۰.۱۵ 👈🏻متن کامل: Panahian.ir/post/5358 @Panahian_ir

#شرح_احادیث_اخلاقی_در_بیان_مقام_معظم_رهبری موضوع : 🔅طرد نکردن دیگران به علت عیوبشان🔅 بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم الحمدلله رب العالمین 📝متن و شرح: «فِی الکافی عَن مَسعَدَةِ بنِ صَدَقَة، قالَ سَمِعتُ أباعَبدِالله عَلَیهِ السَّلام یَقولُ لِأصحابِهِ یَوماً: لا تَطعَنوا فی عُیوبِ مَن أقبلَ إلَیکُم بِمَوَدَّتِهِ» یک کسی است با شما اظهار دوستی می‌کند، به سمت شما می‌آید و اظهار علاقه‌ای به شما می‌کند، دست رد به سینه‌ی او نزنید؛ با ذکر عیوبی که شما در او مشاهده می‌کنید. خیلی دستور مهم، بزرگ و عمومی‌ای است. یک کسی می‌آید پیش ما، اظهار علاقه‌ی به ما می‌کند، ما فوراً برویم سراغ آن اشکالاتی که در او وجود دارد و روی آنها تکیه کنیم و طعن بر آنها بزنیم. می‌فرمایند، مضمون این حدیث این است که، محبت کسی را که به شما اظهار محبت می‌کند قبول کنید، بپذیرید محبت او را، ولو حالا یک عیبی هم در او سراغ دارید؛ لزومی ندارد که طعن در آن عیب بکنید و این را موجب این قرار دهید که دست رد به سینه‌ی او بزنید. «وَ لا توقِفوهُ عَلی سَیِّئَةٍ یَخضَعُ لَها» اگر کار خلافی دارد، گناهی دارد، عیبی دارد، لازم نیست او را به خاطر این عیب طرد کنید، رد کنید، متوقف کنید، یعنی جلوی او را بگیرید، [البته] منافاتی ندارد با نهی از منکر، منافاتی ندارد با «أحَبُّ أصحابی مَن أهدی إلیَّ عُیوبی»، با این منافاتی ندارد. لکن رشته‌ی پیوند محبت را حفظ کنید، بعد البته انسان برای نهی از منکر، یا برای اهدای عیوب دوستش و مرآت بودن برای مؤمن، فرصت‌هایی دارد، می‌تواند از این فرصتها استفاده کند و این کار را انجام بدهد. اما اینجور نباشد که به مجرد اینکه یک ایرادی را در او سراغ دارید، یک عیبی را در او سراغ دارید، این موجب بشود که شما محبت او را و خودِ او را طرد کنید و قبول نکنید. این یکی از آن شاه بیت‌های برخوردِ در روابط اجتماعی است. بعد فرمود: «فَإنَّها لَیسَت مِن أخلاقِ رَسولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ لا مِن أخلاقِ أولیائِهِ» این جزو اخلاق و رفتار پیغمبر و اولیایش نیست، یعنی آنها کسانی را که سراغشان می‌آمدند، عیوبی هم داشتند، اشکالاتی داشتند، دست رد به سینه‌ی آنها نمی‌زدند؛ جذبشان می‌کردند، نگه‌شان می‌داشتند، البته در اصلاح آنها هم می‌کوشیدند، امر به معروف هم می‌کردند، نهی از منکر هم می‌کردند. این یک قاعده‌ی کلی است که به اندک بهانه‌ای افرادی را طرد کردن و رد کردن و آنها را از مرز دوستی خود خارج کردن؛ این مخالف با آن چیزی است که در این حدیث به ما دستور داده شده است. الکافی، ثقة الاسلام کلینی، ج‌۸، ص۱۵۰. 📌نشانی اینترنتی: http://farsi.khamenei.ir/video-content?id=24053 #پژوهشگاه_فرهنگ_و_معارف_اسلامی