غمها جامه نیستند که ز تن درآورم
افکار نیستند که ز سر برون دارم
اشک نیستند که ز چشم روان سازم
آه نیستند که از دل برآرم
ستاره نیستند که ز آسمان دریغ دارم...
غمها وجود من است و شاید این منم که در وجود غم درآمدم..!
این غم غریب...
همچو هوای ابری پاییز بر خورشید سایه افکنده؛
خورشید میتابد اما شعاع انوارش به عمق جان نمیرسد!
اصلاً از همان روز اول آدمی به غم عجین گشت و هیچگاه نه از آن فارغ شد و نه به آن فائق آمد...
شاید ژرفای غم همین باشد
«از خویشتن نمیتوان گریخت»
پس سرانجام آدمی چه میشود؟
همچو شمع در آتش غم شعله گیرد و در اشک ذره ذره آب شود و فرو ریزد؟! نمیدانم..!
اما گاه این غم غریب که سرگشته در وجود میگردد؛ به انتظار است...
به انتظار اویی که به بر گیردش؛ نه آنکه از خود براند و مهجور سازدش!
سلام بر آدم که به کردار خویش به هجران محکوم شد
و سلام بر آدمی که ز هجران خویش مغموم شد
و سلام بر اویی که داستانش به شوق وصال مختوم شد!
[غریب]
خُمـوٓلْ¹³⁵
دستتو بده به من ، از باتلاق گناه بیا بیرون ؛ دستتو بده به من بابا جان ..
بیا و مارو از باتلاقِ گناه بیرون بیار؛
_باباقاسم:))
ستوده | I_amaloneUntitled 11 (11).mp3
زمان:
حجم:
8M
هرچی پسرم خدا بده از عشقش
روی همشون اسم علی میزارم۱۱٠/❤️
خُمـوٓلْ¹³⁵
هرچی پسرم خدا بده از عشقش روی همشون اسم علی میزارم۱۱٠/❤️
گره هام وا میشه از قدرت امدادِ علی:)