ازم درباره‌ش نپرس به جاش ، به اندازه قطره‌های اشکم بغلم کن : )

بعد صدسال اگر از سر قبرم گذری من کفن پاره کنم ، زندگی از سر گیرم؛

عاشق شوید که زندگی به عشق است.

برای عصر دلگیر ِ جمعه؛

کجایِ جـهان رفته‌ای که هر روز در بیداری ام میجویمت ؛ در بی خوابی ام میابمت ؛ در رویایم می‌بوسمت ؛ و وقتی بیدار میشوم، نمیابمت.

«و اما لحظه‌ای می‌رسد که از آن به بعد دیگر از هیچ‌چیز متعجب نمی‌شوی، لحظه‌ای که گمان می‌کنم نامش پیر شدن باشد.»

من معتقدم صدا زدن آدم‌ها با اسم شناسنامه‌هایشان کار چندان دلچسبی نیست،این اسم‌ها را دیگران انتخاب کرده‌اند باید ویژگی‌های آدم‌ها را فهمید و بعد جور متفاوتی صدایشان زد؛ مثلا من تو را "التیام" صدا میزنم.

چشمهایت؛ دفتر شعری‌ست، که خدا‌ سروده است وصف‌ش در اندیشه هیچ شاعری نگنجد.

چه‌ خویشی ‌با "قمر" داری که پا تا فرق "زیبایی"

صبحی که با بارون شروع میشه؛عیده منه

بگذار دستت راز دستم را بداند ...

کاش دستم شبی زیرِ سرت خواب رود .