با دوستای مجازیم دونه دونه داریم از هم طلب حلالیت میکنیم:))) همه چیز نباید اینجوری تموم بشه. نباید.

همه چیز مبهم و نامعلومه اگر از طرف من دلی از شما آزرده شد حلالم کنید.

نمیتونم بیام دونه دونه پیوی هاتون و ازتون خبر بگیرم ولی نگران همتون هستم. مخصوصاً اونایی که تو تهران زندگی میکنین. مراقب خودتون باشید.

یا همه باهم میریم.. یا من هیچ وقت هیچ کدوم تون رو حلال نمیکنم!

وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُم «یهودی‌ها» هیچ وقت از تو راضی نمی‌شوند؛ مگر اینکه دنباله‌روِ دینشان شوی! _بقره/۱۲۰

:)

صبحا همینکه چشم باز میکنم به دوستام پیام میدم که مطمئن بشم حالشون خوبه شباهم تا وقتی که چشمام بسته بشه باهاشون حرف میزنم تا مطمئن بشم حالشون خوبه و در خطر نیستن چیه این جنگ؟

اگه تمام صهیونیست‌های عالم رو بسوزونیم، دوباره زنده شن و ما دوباره هم اون‌ها رو بسوزونیم، دوباره زنده شن و دوباره هم اون‌ها رو بسوزونیم و این چرخه هزاربار تکرار بشه؛ باز هم به‌اندازه‌ی گرد‌وخاک نشسته بر لباس رهبر شهید انقلاب موقع سفرهای استانی ارزش ندارن.

به عنوان یک آدمی که تازه یک داغ رو تجربه کرده و الان داغ دومشه میگم، تا زمان نگذره آدم باورش نمیشه که عزیزش رفته. شایدم هیچوقت باور نکنه..

انگار همه چیز یه خوابه یه کابوسه که هیچوقت تموم نمیشه