خزعبلات؛
_
دانشگاه تقریباً خالی از آدم بود و شبیه شهر ارواح شده بود.
از کلاس های بوی رنگ و تینر نمیومد.
راهرو ها تاریک و کم نور بود.
حیاط دانشگاه خلوتِ خلوت بود.
سلف دانشگاه بسته بود و هیچکس اونجا نبود تا بخاطر بد بودن غذای سلف اعتراض کنه.
دانشجوها با لیوان‌های آبِ رنگی و قلم‌مو ها و روپوش رنگی و کثیف اینور و اونور نمیرفتن.
بنظرم کلاس های مجازی واقعاً ظلمه.
کاش شرایط جور دیگه‌ای بود..