کُلبِه یِ چوبی *
رنگ چشمانت به شعرم خودنمایی میکند ،
چون عسل دارد غزل راهم هوایی میکند
کُلبِه یِ چوبی *
رنگ چشمانت به شعرم خودنمایی میکند ، چون عسل دارد غزل راهم هوایی میکند
گیرم اصلاً به دلم کل جهان را بدهند!
تو نباشی بتپد این دل وامانده که چه
کُلبِه یِ چوبی *
هر چند ك در راه تو خوبان همه خاكاند ،
حیف است ك بر خاك نهی آن کفِ پا را !′