می‌گفتن: بسنده نکنید به اینکه الان اومدید اینجا و خب کافیه برا امروز. نه؛ به خودتون و جسمتون سختی بدید.. صبح هم برید روضه، عصر هم برید، ظهر و شب هم تو روضه‌های اباعبدلله بگذرونید(:

دائم و پشت سرهم گوش می‌دهم و اشک می‌ریزم... بی‌توجه به آدم‌های غیرعاشق اطرافم. آیا می‌شود برایت بمیرم؟ آقای قتیل‌العبرات؟(:

:)💔

اگر قرار است جانم را بگیری، بگیر.. من این درد را شیرین ‌می‌دانم چون از سوی توست. اما برایم خیلی جانکاه است؛ خیلی بیش از آنچه بتوان تصور کرد. شاید به خاطر این ماه است، روزهایی که قلب شما به دردآمده باید برای ما هم همانطور باشد... اما عزیزدلم.. مسئله این است که من دلتنگ توام، خیلی دلتنگ(:

:)

با احتیاط لاله‌ی ما را پیاده کن عباس جان، سه‌ساله‌ی ما را پیاده کن با احتیاط بار حرم را زمین گذار زانو بزن وقار حرم را زمین گذار با احتیاط تا که نیفتد ستاره‌ای می ترسم آنکه گیر کند گوشواره‌ای چشم مخدرات به سمت نگاه تو دوشیزگان محترمه در پناه تو باحوریان رفته به زیر نقاب‌ها یک لحظه روبرو نشدند آفتاب‌ها این حوریان عزیز خدایند و بس، همین این دختران کنیز خدایند و بس، همین این دختر علی‌ست که بالش شکستنی است ناموس اعظم است و وقارش شکستنی است از این به بعد ماه حرم آفتاب باش عباس جان مراقب این با حجاب باش این دختران من که بیابان ندیده‌اند در عمر خویش خار مغیلان ندیده‌اند یک لحظه هم ز خیمه‌ی طفلان جدا نشو جان رباب از دم گهواره پا نشو توهستی و اهالی این خیمه راحتند در زیر سایه‌ات همه در استراحتند توهستی و به روز حرم شب نمی‌رسد چشم کسی به قامت زینب نمی‌رسد یک عده یوسف‌اند و یک عده مریم‌اند احساس می‌کنم همه دلواپس هم‌اند احساس می‌کنم که جوابم نمی‌دهند با آب آب گفتنم آبم نمی‌دهند راضی‌ام و رضایت یزدانم آرزوست از سنگ‌ها شکستن دندانم آرزوست من راضیم به پای خدا دست و پا زنم با صورتم به خاک بیوفتم صدا زنم اگر به روی نی سر من نیز رو شود تا که مقام خواهر من نیز رو شود با احتیاط لاله‌ی ما را سوار کن زینب بیا سه ساله‌ی ما را سوار کن با احتیاط خسته شدند این ستاره‌ها این گوش پاره‌ها سر گوشواره‌ها #علی‌اکبر_لطیفیان