:)💔

‌

:)

تو آقای حسینِ بی‌کسایی(:

برای کنج‌خلوت..!

اینجا خانه‌ی یک خانواده‌ی ۷ نفره‌ست. پدرومادر، مادربزرگ و ۴پسر کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. حالا حدود ۵ سال است که شامِ شهادت امام‌حسن علیه‌السلام را اینجا می‌آییم و می‌گذرانیم.. محمدسجاد و محمدهادی که هیچ، این روضه‌ی هرساله نذر پسر دومشان محمدحسن‌ است. حالا اما پسر چهارم؛ محمدحسین نام دارد که سندرم داون دارد. تربیت خانوادگی‌شان در مودبانه‌‌ترین و درست‌ترین حالت ممکن است. ولی غم بیماری فرزند چهارم پدر و مادر را پیر کرده. اینجا و روضه‌ی هرساله‌اش را دوست دارم. خانه‌هایی که صاحب‌عزا هستند در مناسبتی خاص و هرساله روضه‌شان به‌پاست؛ دوست‌داشتنی‌ست(: #خاطره

حاج‌آقا میگه: ما هنوز دردپای اربعین رو داریم(: هنوز بعد از ۵۸ روز مشکی تنمونه(: امید داشته باشید(: ...

بارِ شیشه داری و غصّه برایت خوب نیست... جای اندوه و بُکا بهرم دعا کن، دخترم بی‌کس و تنها شود حیدر پس از پرواز من پس حمایت از ید ِشیرخدا کن دخترم(: دیدی آتش می‌رود بالا ز درب خانه‌ات با شجاعت خویش را مستِ ولا کن دخترم؛ سعی کن مسمار ننشیند به روی سینه‌ات دائما در زیرلب ذکر خدا کن دخترم...

پارسال این موقع! (: