آخرین دقایق دوشنبه... خسته و بی‌حوصله... تو تاریکی اتاق.. خنکایی که از رخنه‌ی پنجره میاد.. به هم ریختگی‌هایی که باید مرتب بشه..

امین‌الله و قرآنِ امروزم رو نخوندم. می‌دونم که مسئول آزمون فردا به شدت بی‌جهت سخت‌گیره و همین کلافه‌بودن و استرسم رو بیشتر می‌کنه. وسایل خونه انقدر زیاد شدن که اتاق تا نصفه شده انباری.. و هرچی جابه‌جاشون می‌کنم بازم جاگیرن. بخاری‌برقی رو جمع می‌کنم و تو کمد جا میدم، چون می‌ترسم دوباره اتاق بسوزه. هوا انقدر گرم شده که باید پنجره باز باشه تا یه کم خنک بشه فضا. خداروشکر ایرپادم شارژ داره و می‌تونم مداحیامُ با صدای بلند گوش کنم. اورثینکر بودنم داره خیلی زیاد میشه از بابت همه‌چیز.. این وسط تنها دل‌خوشی‌م منبع لواشکاییه که مادرهمسرم برام فرستاده و به شدت دوسشون دارم!! مثل هربار تسبیح تربتم رو گم کردم و این مسئله خیلی اذیتم می‌کنه چون بهش نیاز دارم. بین وسایل چشمم می‌خوره به نهج‌البلاغه‌ای که کنار دیوان حافظ با یلدایی‌هام آورده بودن و دوباره قلبم اکلیلی میشه از اینکه هدیه‌شون انقدر قشنگ بود:))))))) چقدر مهملات و لاطائلت میگم امشب..

این صوت یهو پخش شد و بله.. قفلی جدید(:

خیلی بی‌جهت و خودمونی‌طور!!

همه‌چیز مرتب شد(: حالا نسیم خنک بهاری عطر حرم امام‌عباس رو که به پرده زدم تو اتاق پراکنده می‌کنه و آرامش میاره:)

آزمون رو با همه‌ی استرس و خراب‌کاری‌هام قبول شدم و حالم به شدت خوبه. صبح «او» زنگ زد و بیدارم کرد. بعدش ‌پیامک داد که بیا پایین، منتظرتم. بی‌خبر اومده بود دنبالم چون می‌دونست خیلی استرس دارم. و بله همین انرژی مثبت باعث شد آزمونم رو خوب بدم. الحمدلله.. اینم از این هدف ۱۴۰۴ که تیک خورد. هدف بعدی میره برای اردیبهشت‌ماه..

نائب امام عصر، در دیدار امروز نمایش تمام‌عیار صفت «قاصم شوکة‌المعتدین» حضرتش بود؛ در هم شکننده شوکت و قدرت ستمگران! یا رب این شاخه‌گل از شش جهتش دار نگاه.

انقدر رایحه‌ش خاصه که وقتی می‌مونه انگار بوی تربت میده همه‌جا((((:

بسم‌الله:)