از امشب:) سکوت عصرگاهی و دلی که گرفته بود(: دوتایی رفتن به بام شهر و نگاه‌کردن به چراغ‌هایی که دونه دونه روشن میشن و آسمونی که ابراش خیلی قشنگه(: نمازی که تو امامزاده خونده میشه و خرید کردن و دور دور تو شهر...

اینجا که نشسته بودیم... یه نگاه به لباسامون کردم؛ دیدم سرتا پا هردو مشکی‌ پوشیدیم. گفتم: می‌بینی خدا چقدر عجیب می‌چینه اتفاقات دنیا رو؟! چه تازه عروس داماد عزاداری هستیم ما:) هردو یتیم و مشکی‌پوش داغ پدر:).... گفتم: این شهرُ ببین؛ بدون آقا می‌خوایم چیکار کنیم زندگی رو؟! چجوری هنوز همه جا روشنه و زندگی بین مردم جریان داره؟! چرا ما بعد از آقا هستیم هنوز؟! چرا نفس می‌کشیم تو دنیایی که بهترینمون رو ازمون گرفت؟!:)..... چرا؟؟.......

و بله بهترین هدیه‌ای که می‌تونین به یه دختر بدین همینه:))))))))))))) یه شاخه رُز؛ به همین سادگی و زیبایی✨

این تایم هم که... وقتِ تجمعه:) اونم با بارون((((((:

_

پدر امروز یک جعبه‌ی بزرگ آورد که پر بود از عکس‌هایی که با دوربین قدیمی‌اش در جبهه گرفته بود:) میان این همه عکس‌های کاهی‌رنگ قدیمی چندتایی هم تصاویر آقا داشت(: می‌گفت آن زمان کلی از ژست‌های مختلف حضرتِ‌آقا عکس چاپ می‌کرده و برای خودش کلکسیون جمع می‌کرده‌... حالا از چند تایی که بین جعبه‌اش مانده بود این را به من داد و گفت قابش کنم برای خانه‌مان((((: هی رد می‌شوم و نگاهش می‌کنم و بغض می‌کنم:)💔