ماه ربیع شد... کم کم دیگه جای خودمم نیست تو اتاقم:) این برهه از زندگی هم شیرینه هم سخت.. شب که میشه نگاه می‌کنم به وسایل و میگم یعنی واقعاً من باید با همه‌ی اینا از این خونه برم؟!

- مدام می‌خوام پروفایل اینجارو برگردونم به تم خود اینجا، ولی می‌بینم من هنوز برنگشتم به خودم و روحم گیر کرده توی اون غم. بزار لااقل با دیدن عکس آقا، یکم دلمو گرم کنم به این که هنوز و هنوز و هنوز خیلی دوست دارم و برای من خاک شما سرد نیست تا ابد عزیزدل من :))

ما را فراق روی تو کشته نه روزگار مرگ و جفا و گردش گردون، بهانه است .. #قاب :))))))

،،

این شبا رو دوست دارم(: گرچه که دلتنگی شب‌های مشایه برامون خیلی دردآور و کشنده شده:) مهم اینه تو خیابونای شهری می‌چرخیم که مأمنم رو داره(((:

اینکه مجبور بشم به خاطر رفتن به جایی بیام اطراف حرم یا حتی از توی صحن رد بشم یکی از بهترین اتفاقای ممکنه((((: این پر آبی رو که دیدم یاد خادمای کاظمین افتادم...❤️‍🩹

بریم تهران؟!(:

خیلی وقت بود گوش نکرده بودم بهش..