ای درمان گر قلب زخمی..

كانت الليلة تذكيرًا بهشا شتنا + شب یادآور شکنندگی ما بود... #عربیات #شب_گرد

نیازمندِ هیئت...!:)

من سراغ هرکسی رفتم دلم را زد شکست غالباً این لحظه مادر به دادم می‌رسد.. #فاطمیه

. یک بار بینم روی تو، دل را چه‌سان تسکین دهم؟ تسکین نیابدجان من،صدباراگر بینم‌تورا...

ظاهر شیرین نمیپوشد نهان تلخ را..

روز وصلست، تو در کشتن من تیغ مکش که شب هجر خیال تو مرا خواهد کشت #هلالی_‌جغتایی

خانه متروکم از اشباح سرگردان پراست آسمانی در میان ابرهای عابرم چون صدف در سینه مروارید پنهان کرده‌ام در دل خود مؤمنم در چشم مردم کافرم گرچه یک لحظه ست از ظاهر به باطن رفتنم چند صد سال است راه از باطنم تا ظاهرم خلق می‌گویند: ابری تیره در پراهنی‌ست شاید ایشان راست می گویند، شاید شاعرم ! صبر درمان من است از تلخ و شیرینش چه باک؟! هرچه باشد ناگزیرم، هرچه باشد حاضرم ... #فاضل_نظری

چه بنویسم از آن بی‌ابتدا، بی‌انتها، زهرا... زمین زهرا، زمان زهرا، قدر زهرا، قضا زهرا... شگفتا فاطمه! یا للعجب! واحیرتا! زهرا.... چه می‌فهمم من از زهرا و ما أدراک ما زهرا! #سید_حمیدرضا_برقعی @az_del_bego

گریھ و خنده آهسته و پیوستہ من هَمچو شمع سحر، آمیختھ با یکدگر است داغِ پنھان من از خندهٔ خونین پیداست . ای‌بَسا خنده، کھ از گریه غم‌انگیزتر است #احوالات #درد

دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من گر از قفس گریزم، کجا روم، کجا من؟ کجا روم؟ که راهی به گلشنی ندارم که دیده بر گشودم به کنج تنگنا من نه بسته‌ام به کس دل، نه بسته دل به من کس چو تخته پاره بر موج، رها… رها… رها… من ز من هرآن که او دور، چو دل به سینه نزدیک به من هر آن که نزدیک، از او جدا جدا من نه چشم دل به سویی، نه باده در سبویی که تر کنم گلویی، به یاد آشنا من ز بودنم چه افزون؟ نبودنم چه کاهد؟ که گویدم به پاسخ که زنده‌ام چرا من؟ ستاره‌ها نهفتم، در آسمان ابری دلم گرفته‌ای دوست ، هوای گریه با من #سیمین_بهبهانی