برای فهم بهتر جهان باید گاهی کنار کشید .

-وادیِ‌غریبی‌است‌وادیِ‌حیرت..؛

فردا که گنه کاران در پای حساب آیند جز عشق گناهی نیست در نامهٔ اعمالم:)

اونجا که مولانا تو لحظه‌ های آخر وقتی تو بستر بیماری بود با حالت بغض و دلگیری گفت؛ رو سر بنه به بالین ، تنها مرا رها کن ترکِ منِ خرابِ شبگردِ مُبتلا کن میدونست چه قدر سخته اینکه هم تنها باشی هم خرابِ شبگرد و هم مبتلا . . اونجا که رهایی رو هم وزنِ مبتلا کرده اونجا که یه تضادِ عجیب بوجود اورده که تو مبتلا بودن رهایی نیست ! که اگر باشه باید تنها رها بشی . . . #مولانا🌱

ما را به جرم خوردن می حد زدند و بعد دیدند در پیاله ی ما غیر آب نیست! #حسین_زحمتکش

سیلِ دریا دیده هرگز برنمی‌گردد به جوی نیست ممکن هرکه مجنون شد دگر عاقل شود #صائب_تبریزی

آن که آسان می سپارد جان به دیدارت منم. ... #فروغی_بسطامی

‏یادم نمی کنی و ز یادم نمی روی یادت بخیر یار فراموش کار من... #شهریار

در آغوشت کشیدم مثل خاک مُرده باران را تحمل کن کمی، اندوه آغوش بیابان را سر ناسازگاری دارم اما پافشاری کن بیابان سخت عادت می‌کند آداب مهمان را چه تقدیری که پایان بیابان ها بیابان هاست در آغوشم بخوان این بیت‌های رو به پایان را سکوت ابرها را گرگ باران دیده می‌فهمد تو نم ‌نم ناامیدی مستی دریای بی‌جان را و فردا در کنار راز‌هایم خاک خواهی شد بیابان‌ها بیابان‌ها نمی‌فهمند باران را #میثم_حمیدی

باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی گر سوی مستان می‌روی مستانه شو مستانه شو #مولانا