تسلای این جهان این است که رنج مدام و پیوسته وجود ندارد.
غمی میرود و شادی ای باز زاده میشود.
اینها همه در تعادل اند.
این جهان، جهانِ جبران هاست و حتی اگر اراده ی ما ازین جهانِ متحول و شدن ، اندوهی ممتاز را بیرون بکشد که ما آن را بدل به نیرویی میکنیم تا دائما رنج و اندوه را خیر میدانیم و این بار جبران در همین رنج و اندوه است .
-البر کامو
@labpar