🎥 بدیهیات دیپلماسی در ماجرای هتک حرمت به ساحت رهبر انقلاب رعایت نشد 🎙 حجت‌الاسلام والمسلمین #قنبریان 🏴 مجلس عزای دهه دوم محرم 📥 دریافت نسخه: تصویری | صوتی 📅 پنجشنبه، ۱۹ تیر ۱۴۰۴ 🕌 مسجد دانشگاه تهران 🏴 هیأت دانشجویی اصحاب‌الحسین (علیه‌السلام) دانشگاه تهران 📲 @ashabolhossein_ir

🔴چرا فیلترینگ ایتا از تلگرام مهم‌تر است؟ 🔺تیک سومِ موهومی یا تیک اول واقعی؟ مسأله این است! نسلی که در چت‌روم‌های یاهو مسنجر دیگر چیز بیشتری برای لذت‌جویی در سرگرمی نمی‌دید، با آمدن واتساپ و وایبر کیفور شد. کمی قبل‌تر، گوشی‌های کتلتی جای مانیتورهای یغور را گرفته بودند و کمی بعدتر، اینترنت پرسرعتِ میگ‌میگی، دایال‌آپ هِندلی غیژغیژو را منسوخ کرد. کم‌کم کافی‌نت‌ها خلوت شد و پاساژ علاء‌الدین شلوغ. پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی، انسان را از غار ارتباطات تَنگ سنتی بیرون کشیدند و مزهٔ آزادی بی‌مرز و ارتباط بی‌حصر را به ذائقهٔ بشرِ تشنهٔ تنوع چشاندند. فیسبوک، اسکایپ و تلگرام، رفیق گرمابه و گلستان مردم شدند. لذّت اغواگر ارتباطات، حس جستجوگر کنجکاو را به محاق برد تا کسی نپرسد که چه ماجرایی پشت پردهٔ این دست و دلبازی فناورانه غربِ چرتکه‌به‌دست است. سیاستمدارانِ تیز و بُز داخلی اما خیلی زود شستشان خبردار شد و دو ریالی‌شان افتاد که اطلاعات، قدرت می‌آورد و داده، اراده را جهت می‌دهد. این شد که نسخه‌های وطنی ایتا و سروش و بله و روبیکا آمدند، اما کسانی از پیش جنگ زرگریِ اعتماد و حریم خصوصی راه انداخته بودند. روی دیوار سست اجنبی یادگاری می‌نوشتند، اما چو می‌انداختند که دیوارِ اپلیکیشن‌های وطنی موش دارد و موش هم گوش. تیکِ سوم پیام‌رسان‌های داخلی را ترند می‌کردند تا کسی از تیک اول همتایان خارجی‌شان نپرسد. داخلی‌ها را لولو می‌کردند و از خارجی‌ها هلو می‌ساختند تا خر سیاست‌بازی‌شان را برانند. با واتساپ و تلگرام و اینستاگرام، بر صندلی قدرت می‌نشستند و مردم را به ایتا و مافیها بدبین می‌کردند. برای خارجکی‌ها باند اختصاص می‌دادند به این پهنا و برای داخلی‌ها پل صراط می‌کشیدند به این باریکی. فرش قرمز نوفیلترینگ زیر پای جاسوس‌افزارها پهن می‌کردند و امروز از فیلتر ایتا می‌گویند. هردمبیلی و بی‌صاحبی واتساپ و تلگرام را نشانهٔ تکثر و آزادی بیان جا می‌زدند و از تشریف‌فرمایی به برنامک‌های ایرانی جا می‌زدند. حالا می‌گویند ایتا بسته و تک‌صداست. مقرّ هستهٔ سخت نظام است. مرکز افراط و تحجّر است. ببندید دهانش را. قطع کنید پهنای باندش را. بله فیلترینگ ایتا از تلگرام مهم‌تر است چون هنوز طعم قدرت شیرین است. چون هنوز جنگ زرگری جواب است. و افسوس که این مزرعه را آب گرفته و دهقان مصیبت‌زده را خواب گرفته. ✍زهرا محسنی‌فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648

شفّافیت در ذات زمان است. نقاب فتنه در پس زمان از صورت حقیقت می‌افتد. زمان، بی‌حوصلگان را ریشخند می‌زند. گل‌آلودزیان را رسوا می‌سازد. ابن‌الوقت‌ها را ضایع می‌کند. زمان، درس می‌دهد امّا حق‌التدریسش گاهی گران تمام می‌شود. زبانِ زمان، تبیین‌گر است. معمّاگشاست. زمان بود که فاش کرد پشت «نه غزّه، نه لبنان»، «نه ایران» است، نه «جانم فدای ایران». زمان نیاز بود تا خطر «سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن» آشکار شود. نقاب تحریر الشّام را زمان کنار زد تا تخریب‌ الشّام دیده شود. زمان را نشناسی، افسار را کراوات می‌بینی. احمد الشّر را احمد الشّرع جا می‌زنی. آب‌نبات را نوشدارو می‌پنداری. جنگ را صلح می‌انگاری. صبورترین مخلوق خدا تاریخ است و عجول‌ترینش شیطان. تاریخ، بی‌نهایت از سرنگونی و ویرانی الگوی تکراری دیده، اما حوصله‌اش هنوز براه است. مثل تاریخ صبور باش! عجله کار شیطان است؛ و انّ الله مع الصّابرین ... ✍#زهرا_محسنی‌فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648

صدای آتشبار پدافند، سوت پایان بازی علیسان و طاها را زد. علیسان، توپ را زیر بغل گرفت و از میانهٔ بلندای دیوارهای کوچهٔ تنگ و بن‌بست، مسیر آسمان را به طاها نشان داد. شب، با رگبار بهم‌پیوستهٔ پرتابه‌های گداخته، روز شده بود. دو کودک هفت‌ساله، بی‌هراس و باهیجان غرق تماشای آشوب آسمان شدند. علیسان، در خیال کودکانه و سوار بر مرکب آرزوها، خودش را خلبان هواپیمایی می‌دید که بالاتر از تیربارها و پهپادها، تیزبال در آسمان خدا می‌پرد تا شر دشمن را کم کند. او جایی در ستیغ آسمان را به طاها نشان داد. هردو چشمهاشان برق زد و لبخندی بر لبهاشان نشست. آتشبار پدافند تبریز، ضیافت کودکانهٔ آنها را ساخت و پهپاد دشمن را هزار تکه و سرنگون کرد. چند لحظه بعد، توپ خونین آنها روی زمین افتاده بود و علیسان و طاها از انتهای همان کوچهٔ تنگ بن‌بست، میانبری به آرزوهاشان زده بودند و دست در دست هم داشتند تا ابدیت پرواز می‌کردند. ✍زهرا محسنی‌فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648

تصویر و داستان تراژیک این کوچه از آن ۱۲ روز تا الان هنوز مرا رها نکرده است...

🔴جنگ کریدورها و نوار بی‌نوای غزّه کریدور داوود، جاده‌صاف‌کن پیمان ابراهیم است. بله لشکرکشی‌های بی‌سابقه، برای عادی‌سازی‌های رابطه است. پس بنویسید صلح از طریق قدرت و بخوانید زندگی زیر یوغ ذلّت. می‌دانید جهانخواران چه آشی برای شام پخته‌اند؟ ای عزیزانِ مصر و شامات و عراق، بنی‌اسرائیل نیل تا فرات را جگر زلیخا می‌خواهند. بفهمید که جَوَلان باطل برای قطع شریان حق است. دروزی‌دوستی متجاوزان، برای دریوزه‌سازی همهٔ قبایل و مذاهب و طوایف است. با کشتی سوراخ، احدی به ساحل نمی‌رسد. های ای پیروان پیامبر! اگر از امّت، ایالات متّحده نسازید، آمریکا با نکبت کارتان را خواهد ساخت. اگر متّحد نشوید، لاجرم مضمحل می‌شوید. لیبی‌سازی، سرنوشت محتوم آنهاست که با شیطان لابی می‌کنند. تجزیه، عاقبت ساده‌اندیشانی است که از تجربه درس نمی‌گیرند. امّ‌القرای شیعه هم که باشیم، از هجوم قشون قهریه در امان نیستیم. ایران، در موقعیت سگک کمربندها و همسایگی کریدورهای مهم جهان است. آنکه در سودای فتح سویداست، به زور هم که شده زنگزور می‌سازد. از دالانِ جنایتِ عریان نشود، از کانالِ تجارتِ پنهان وارد می‌شود؛ این قلق‌گیری‌ها، برای زدن در خال تهران است. و اُف بر پنهانکاری علی‌اف‌ها و درب و داغان باد نفاق اردوغان‌ها که حُسن همجواری و حرمت همسایگی نگه نمی‌دارند. عوض قدردانی از خویشتنداری ایران، مزوّرانه پولتیک می‌زنند تا ژئوپلیتیک منطقه را عوض کنند و خائنانه زیر پای صهیون، فرش خون بکشند. بله، هدفِ دشمنِ سنگ‌انداز، پیشانی ماست. پریشانِ اختلافات داخلی شویم، حتماً پشیمان می‌شویم. جبههٔ فرامرزی نسازیم، در جبههٔ درون‌سرزمینی باید بجنگیم. از حمایت مظلوم دست بکشیم، از حمایت خدا محروم می‌شویم. از تنگه‌ها غفلت کنیم، به تنگنا می‌افتیم. و آه و آه از غزّه؛ غزّه‌ای که غذا ندارد. آن نوار بی‌نوا بیش از آنکه مرکز ابتلای مردمش باشد، محل امتحان ماست. فاجعهٔ غزّه، تسویه حساب دشمن با آوارگانِ داغدیده نیست؛ اتمام حجّت خدا با وجدان‌های خفته است. قاعدهٔ هِرم مازلو، دارد در باریکه‌ای محصور پی زده می‌شود. مردمانی بی آب و تشنه، با خاکی بر باد رفته و زخمیِ آتش و گلوله، برای یک تکّه نان باید با عناصر اربعه بجنگند. غزّه، شعب ابی‌طالب گرسنگی و دامنهٔ اُحد خونریزی است. اهل انتفاضه، امروز چون اصحاب صُفّه سنگ به شکم بسته‌اند و چونان رمه‌گان گرسنه، به دنبال علف می‌گردند. سینهٔ مادران، خشکیده و از شیرخشک نوزادان خبری نیست. و اُف بر شکمبارگان به ظاهر مسلمان که چون خوکان فربه، از خویش خیک ساخته و پوست‌به‌استخوان‌چسبیدگان مسلمان را از یاد برده‌اند. وای بر ما که کودکان غزّه برای جرعه‌ای آب و لقمه‌ای خوردنی مغذّی، تلظّی می‌کنند. وای بر ما که مسلمان برای نان، جان می‌دهد. کو فائو و کجاست دبلیو اچ او؟ در قحطی وجدان و کم‌یابی شرف، یونیسف با قحطی ارزاق چه می‌کند؟ از رحمت خدا به دور باد قومی که بندگان را چون بردگان از نعمت‌های خدا محروم می‌کنند. منتشر شده در روزنامه وطن امروز/ ۱ مرداد ۰۴ vtn.ir/001iPa ✍🏼#زهرا_محسنی_فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648

هرگز گمان نمی‌کردم که روزی بشقاب غذا، چشمانم را خیس کند. این روزها، حال غریبی دارم؛ آشپزخانه‌ام انگار هیأت عزاداری است. قابلمه‌ها برایم روضه می‌خوانند. بغضم را مثل زودپز فرومی‌خورم تا از درون بسوزم. اشکم را پای پاک کردن پیاز می‌ریزم تا کسی نفهمد. اگر به خاطر بچه‌ها نبود، اصلاً دست و دلم به پخت و پز نمی‌رفت. امان از عکس‌هایی که روحم را خراش می‌دهد. امان از چشم‌های بی‌رمقی که جانم را می‌تراشد. امان از صداهای الجوع و العطشی که رهایم نمی‌کنند. قاشق‌های غذا را که در دهان بچه‌ها می‌گذارم، قلبم فشرده می‌شود. سر سفره، به چه زحمتی اشک‌هایم را پنهان می‌کنم. به چه حالتی لرزش صدایم را می‌گیرم. این اندوه سنگین را پیش که برم؟ قصهٔ پرغصهٔ کودکان غزّه دلم را کباب کرده. این روزها اندوهم را دعا می‌کنم: خدایا! فرزندانم را به امید یاری بندگان مظلوم تو سیر می‌کنم. با هر جرعه آبی که از دستان من می‌نوشند، نفرت از دشمنانت و عشق به شهادت در مسیر خدمت به دوستانت را در وجودشان جاری کن. ✍#زهرا_محسنی_فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648

تا پیش از نقطهٔ جوش، قورباغه با خونسردی در قابلمهٔ روی اجاق گاز شنا می‌کند. شاید ابوعطا هم بخواند. قورباغه، آگاهی محیطی ندارد ولی با قدرت اُخت‌پذیری محیطی‌اش زنده می‌ماند. این موجود بی‌خبرِ تاب‌آور اما آستانهٔ پختگی دارد. قورباغه معنای حرارت را وقتی می‌فهمد، که دیگر فهمیدن به کارش نمی‌آید. آن زمان که ابوعطا می‌خواند، باید خونش به جوش می‌آمد و جست و خیزی می‌کرد و بیرون می‌پرید، نه وقتی که خونش به جوش آمده و به جلز و ولز افتاده. خو گرفتن و ظرف زمانه را نشناختن، بحران را عادی‌سازی می‌کند و قورباغهٔ خام را پخته. دنیا در قبال #غزّه دارد قورباغه‌پز می‌شود. تکرار فزایندهٔ اخبار داغ از گرسنگی و مرگ کودکان و افزایش پلکانی قربانیان در آن باریکهٔ بی‌پناه، انگار فتیلهٔ اجاق دنیا را کم‌کم بالا داده تا وجدان‌های خونسرد با تطبیق‌پذیری محیطی، بحران را هضم کرده و جنایت را عادی‌انگاری کنند. غزّه در آستانهٔ نقطهٔ جوش است و چیزی تا مرگ دسته‌جمعی مردمش از گرسنگی فاصله ندارد، اما خون در رگ دنیا به جوش نمی‌آید. زندگی ما روال عادی دارد و جزع و فزع کودکان غزّه کسی را به جنب و جوش برای جستن از حصار بی‌تفاوتی وانمی‌دارد. هشدار که اگر قابلمهٔ گرسنگان پر نشود، دیگ دنیا به جوش می‌آید. غزّه اگر فرو بریزد، دنیای خام پخته می‌شود. ✍#زهرا_محسنی‌_فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648

🎥 غذا در غزه دیگر یک وعده نیست… بلکه رؤیایی است که از خاک جمع می‌شود؛ فلسطینی‌ها در تلاش برای جمع‌کردن دانه‌های لوبیای ریخته‌شده روی زمین 🔹 پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت: 6037998200000007 شماره شبا: Ir320210000001000160000526 کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

بگذار سوسه بیایند و چیتان پیتان ببافند. حیفِ لیچار که کسی بار این جماعت خز و خیل کند. وجدان‌های بیدار و فطرت‌های پاک، از گرسنگی و شهادت کودکان غزّه در تب و تابند، آن‌وقت وطن‌فروشانِ یک‌لاقبا خود را از قید شرف و چارچوب انسانیت رها کرده‌اند. می‌توان از روی غفلت یا جهالت دشمن جمهوری اسلامی بود، اما با شرافت و آزادگی کودک‌کشیِ اسرائیل را محکوم کرد. عجیب است که از مستربینِ زبان‌بسته هم صدای اعتراض به قحطی مصنوعی در غزّه بلند شده، ولی این جماعت قرشمال‌، یا خفقان گرفته‌‌اند و یا ماله‌کش اسرائیل شده‌اند. ✍#زهرا_محسنی‌_فر https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648