از خودم بخاطر یکسری رفتار های مزخرفم متنفرم.

باشه، به خودت لعنت بفرست، شب از خدا شرمنده باش، از مامان و بابا شرمنده باش و از خودتم شرمنده باش. تهش که چی؟ صبح بلند می‌شی و فحش می‌دی، هنوز اتاقت شلخته است با اینکه می‌دونی حال مامان وقتی بهتره که جمعش کنی. بگو خاک‌برسرم، درس نخوندم، بازم می‌ری چشماتو حیف فیلما می‌کنی و به خودت قول می‌دی دیگه امشب اون کتاب رو تموم کنی.می‌خوای درست شی؟ نمی‌شی، به خودت و دنیا لعنت بفرست و ادامه بده تا ببینم چی درست می‌شه، لعنت بفرست. لعنت بهت، حتی بعد نوشتن اینم اینجا نشستی و پانمی‌شی بری به کارات برسی، منتظری تموم شه بری برنامه‌های به درد نخورتو چک کنی و این سوالو تا ابد از خودت بپرس: آیا ما همه لعنت‌شده هستیم؟ نمی‌دونم، اما تو هستی تا وقتی که از جات پانشی هم لعنت‌شده باقی می‌مونی.

می‌دونم اینجا نیستی ولی منم همینطور 🙏🏻