اما فکر نمی‌کنم خودِ دوست داشتن انقدر ترسناک باشه. به نظرم چیزی که ترسناکه، اینه که آدم انقدر از پایان بترسه که اصلاً اجازه نده چیزی شروع بشه. انقدر از رفتن بترسه که هیچ‌وقت به موندن فرصت نده. انقدر نگران شکستن باشه که هیچ‌وقت نفهمه دوست داشتن چه حسی داره.

متأسفانه بیشه هر لحظه ممکنه آتیش بگیره به دست گرگ‌ها، میایید به بیشه‌ی بغلی آهوها رو دوباره گُم نکنم تو تاریکیِ شب و بغض‌و کینه‌ی گرگ‌ها ؟ 🦌` https://t.me/TheDeerShallReturn

آهوها و‌ گوزن‌های شباهنگِ زندگانی، دوباره هستید تا که کلمه‌ای بگید و من متنی بنویسم مِن‌بابش ؟ این پیام‌و پیام بالا رو بفرستین خونه‌هاتون تا من خدمتِ والا و روشنتون کلامی ناقابل و کم‌ارزش ارزونی کنم. تا ساعت دوازده می‌نویسم. ☀️

درخت‌ها

باز دوباره اخرهفته شد و من باز بیکار شدم برای. خب.

و باز یادم افتاد و بابا این چه نفرین دوست‌داشتنی‌ایه که

لطفا فرار نکن، لطفا تو فرار نکن، لطفا اگه قرار به فراره بذار من اول-🌟

نکنه فن فیک تهکوک می‌نوشتی وقتی ما حواسمون نبوده؟!😨

اصلا چطوری پیداش کردن که گزارش بزنن

با کد مخفی می نوشتی دیگه.

چطوری اون کد رو فهمیدن؟ فقط من و درختکی ها بلدش بو.

درختکی ها-؟😭😭