🔰 تأملی در باب شرط رجل مذهبی سیاسی در خصوص ریاست جمهوری 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰 شورای نگهبان از منظر امام و رهبری 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰 بررسي جايگاه و صلاحيتهاي شوراهای اسلامی محلی 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰 تأملي در باب شرط «رجل مذهبي- سياسي» در خصوص ریاست جمهوری 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰 خطر تحجرگرایان و مقدس نماهای حوزه علمیه از نگاه حضرت امام خمینی (ره) ✔️حجت الاسلام والمسلمین سید حمید روحانی 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰روایت رهبر انقلاب از اقدام استعماری انگلیس برای حذف زبان فارسی در شبه قاره هند 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰چرا حزب از حافظه تاریخی انقلاب پاک شد؟ 🖌اسماء اسدی‌پور؛ دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت 18 آذر 1404 🔹در تاریخ انقلاب اسلامی ایران هر نهادی که شهیدی تقدیم انقلاب کرده حرمت و مشروعیتی ویژه یافته است. گویی شهادت مهر تأیید الهی بر صحت مسیر آن نهاد بوده است. به همین دلیل است که روز معلم، هفته دولت و هفته قوه قضاییه و مناسبت‌هایی مشابه هر یک با نام شهیدانی بزرگ گره خورده‌اند. هر نهادی که شهیدی از دامان خود تقدیم انقلاب کرده، در حافظه جمعی ملت، محترم‌تر، خالص‌تر و به مسیر حقیقت نزدیک‌تر دانسته شده است. گویی خون شهید نه پایان، که آغاز هویتی تازه برای ان نهاد بوده است؛ مهر تأییدی بر درستی مسیر آن. اما در میان این نهادها یک جای خالی بزرگ همچنان به چشم می‌خورد. حادثه انفجار حزب جمهوری اسلامی که در آن مغزهای متفکر و ارکان فکری و اجرایی انقلاب به خون خود غلطیدند، چرا به نام و تشخص حزب پاس داشته نشد؟ تنها در ماجرای حزب جمهوری اسلامی که پیکر بسیاری از برجسته‌ترین اندیشمندان انقلاب در آن به خاک و خون کشیده شد، نام نهاد میزبان از حافظه‌ی رسمی حذف گردید. این سکوت تاریخی، خود پرسشی بزرگ است. بلکه به عکس از تجربه حزب همیشه با بدنامی یاد می‌شود و منع شدیدی از طرف مسئولین بخش‌های مختلف از حرکت حزبی وجود دارد. شهید آیت‌الله دکتر بهشتی، یکی از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان نظام اسلامی نخستین فقیهی بود که در اندیشه سیاسی اسلام به‌صورت نظام‌مند از حزب سخن گفت و آن را نه ابزار رقابت که ساختار عقل جمعی در مدیریت جامعه دانست. او حزب را نه محل نزاع قدرت بلکه نهاد مسئولیت‌پذیری مؤمنانه می‌خواند. آن‌چنان‌که خود گفته بود حزب برای او «معبد» بود. جایگاه تعالی، آموزش، تربیت و نه رقابت. بهشتی باور داشت که سیاست اسلامی در جهان مدرن بدون تحزب ممکن نیست. حکمرانی امروز به تعبیر او جز از مسیر تحزب درست نمی‌گذرد. زیرا تنها حزب می‌تواند میان مردم و حاکمیت، میان اراده و اجرا پیوندی مداوم پدید آورد. در نگاه او تشکل سیاسی سالم ادامه منطقی امت‌سازی است. همان امت متشکل بر محور امام. اساسا باید گفت که اندیشه حزبی بهشتی در بطن نظریۀ حکمرانی اسلامی قابل فهم است. جایی که عقل، وحی و مردم‌سالاری دینی در تعامل‌اند. از دیدگاه بهشتی حزب نه یک پدیده غربیِ ناسازگار با ایمان بلکه قالبی برای سازمان‌دهی نیروهای مؤمن و کارآمد است. او با تشکیل حزب جمهوری اسلامی آن طلسم شوم را شکست که گمان می‌رفت مسلمانان قادر به ایجاد تشکل سیاسی ملی و مردمی نیستند. و با این همه پرسش دردناک باقی است. چرا پس از شهادت او خبری از تکثر اندیشه حزب آنگونه که او جلودارش بود، دنبال نشده؟ چرا خون آنان درخت حزب را در جمهوری اسلامی سیراب نکرد؟ آیا این حذف نام حزب تنها یک غفلت تاریخی بود یا بخشی از تلاش برای به‌حاشیه‌راندن اندیشه تشکل‌یافتگی در سپهر سیاست انقلاب؟ وقتی امام خمینی از شهید بهشتی خواست ریاست قوه قضاییه را بپذیرد او به شرطی پذیرفت که در کار حزبیِ او خللی ایجاد نشود. این جمله کلید درک روح حرکت اوست. برای بهشتی حزب نه وسیله‌ای فرعی که رسالتی الهی بود، برآمده از باور به ضرورت کار جمعی در ساخت جامعه مؤمن. او حزب را بخشی از نظام حکمرانی امت ـ امامت می‌دید. جایی که مردم با بصیرت، سازمان‌یافته و مسئولانه عمل می‌کنند نه منفعل یا بی‌ساختار. انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی تنها یک ترور فیزیکی نبود. نوعی حذف نمادین از ساحت سیاست نیز بود. دشمن به‌درستی دریافته بود که حزب یعنی تجلی عقلانیت جمعی انقلاب، سازمان‌یافتگی اندیشه اسلامی و جبهه‌ای برای تولید مسئولانی مؤمن ولی قانون‌مدار. هدف ترور نه فقط انسان‌ها که «ایده حزب‌گرایی در جمهوری اسلامی» بود. ایده‌ای که اگر بالید، می‌توانست واسطه‌ای شود میان مردم و حاکمیت، میان آرمان و عمل. اما پرسش اساسی هنوز پابرجاست. چگونه شد که خون او و یارانش درخت حزب را در جمهوری اسلامی سیراب نکرد؟ آیا فراموشی نام حزب تنها یک غفلت تاریخی بود یا تلاشی آگاهانه برای بی‌صدا کردن صدای تشکل‌گرایی در ساختار انقلاب؟ 👇👇👇👇

👇👇👇👇 امروز بازخوانی این اندیشه ضرورت دارد. ایمان بی‌تشکل در برابر پیچیدگی‌های جهان امروز بی‌پناه است. شهید بهشتی می‌گفت: “شما فکر نکنید اگر حزب نباشد دیگر چند دستگی نیست. این دروغ است، این خلاف است. این اشتباه است. وقتی هم که در جامعه حزب نباشد، به جای حزب چه هست؟ باند و دارودسته. شما بفرمایید کی در تاریخ این مملکت سراغ دارید که دارودسته نبوده؟ بفرمایید. باز هم به حزب. اقلا اگر کار سازماندهی‌اش را کامل کند، برنامه‌ای دارد، حسابی دارد، حساب و کتابی دارد. در و دروازه‌ای دارد. باند که دیگر این‌ها را هم ندارد. همه مفاسد حزب را دارد منهای محاسنش. یا دارودسته است، یا قطب است و مراد به اضافه تعدادی مرید و ذره‌های گردان پیرامون آن قطب. این که بدتر از حزب است.”اگر بپذیریم که هر شهید چراغ راه نهادی است که از آن برخاسته پس بی‌توجهی به نهادی مانند حزب بی‌توجهی به بخشی از وجدان تاریخی انقلاب است. بازگشت به اندیشه حزبی شهید بهشتی بازگشت به اندیشه سازمان‌یافته دین در زندگی سیاسی است. بازگشتی برای ساختن جامعه‌ای مؤمن، قانون‌مدار و عقل‌ورز. 🦚حکمران- شماره ۱۳ 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰 مجلس برانداز!؟ 🖌 عبدالله گنجی نوشت: 🔹‌جناب آقای عطریان فر اخیرأ گفته اند علت ثبت نام مرحوم هاشمی برای مجلس ششم مطالبه رهبری بوده و به او گفته اند شما وارد این مجلس بشوید چون این مجلس برانداز است. ‌احتمالا عبارت "برانداز" استنباط مرحوم هاشمی از حرف رهبری(مثلا مجلس پر تنش) یا استنباط خود عطریان فر از سخن هاشمی باشد.زیرا به دلایل ذیل منطقی به نظر نمی رسد. ‌١-مگر قبل از ثبت نام ها معلوم بوده کی ثبت نام می کند و کی رای می آورد؟ ‌٢-اگر تلقی رهبری برانداز بود چطور شورای نگهبان براندازان را تایید کرده؟ یا چطور رهبری نگفته اند نباید براندازها تایید شوند؟ ‌٣-اگر مجلس برانداز بوده و رهبری از قبل می داند، چطور براندازان به ریاست هاشمی برای مجلس رای می دادند که او کنترل و تولی گری کند؟ ‌۴-اگر قرار بوده مردم به برانداز رای دهند، چطور همزمان به هاشمی(خارج از لیست٣٠ نفره تهران) رای می دادند که او هم باشد و.... ‌نشان می دهد تعبیر برانداز دقیق نیست. 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰مجلس ششم مجلس برانداز 🔹عطریانفر در گفت‌و‌گو با «انتخاب» درباره ماجرای متقاعد کردن هاشمی رفسنجای از انصراف از مجلس ششم بیان کرد: هاشمی بعداز شنیدن دلایل من گفت که رهبری نظرشان این است که من بروم مجلس، تلقی رهبری این است که مجلس ششم مجلس برانداز است و تو باید بروی آنجا را پر کنی. 🔹وی افزود: من گفتم اینکه تلقی رهبری این است که شاید اینگونه نباشد اما مفروض بگیریم که فرمایشات ایشان درست باشد شما زمانی می‌توانید به اصطلاح خودتان و رهبری این مجلس برانداز را کنترل کنید که بتوانید به آن وارد شوید، رفتن شما به مجلس محل تردید است. شب ایشان تلفنی به من گفتند که حرفت درست است، آن پیش‌نویس انصرافشان را هم نوشتم. 🔗🔗ویدیوی کامل گفتگو: https://youtu.be/PuuOSaunjFA?si=WFw8fxNgSQbomrtF 🛎 اوضاع «چپ و راست سیاست» را اینجا👇👇👇 دنبال کنید: 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌳@left_right

🔰عطریانفر: به هاشمی تکلیف شد برای انتخابات مجلس ششم ثبت نام کند 29 مرداد 1401 🔹سال ۱۳۷۸ چرا و چقدر در روند تحولات سیاسی پس از دوم‌خرداد مهم و تعیین‌کننده بود؟ 🔻سال ۷۸ را می‌توان از مقاطع تاریخی حساس، تعیین‌کننده و مورد گفت‌وگو تلقی کرد که ریشه اهمیتش این است که سالی است که در متن حاکمیت جریان اصلاحات به محوریت سیدمحمد خاتمی بود و آیت‌الله هاشمی از ریاست‌جمهوری خارج شده و انتخابات مجلس ششم نیز در راه بود. به موازات این موقعیت، دوستان رادیکال ما هجمه سنگینی را علیه آقای هاشمی شروع کردند، دوستانی که در فعالیت‌های تبلیغاتی قسم خورده بودند که حیثیت هاشمی را بشکنند. 🔹‌به انتخابات مجلس ششم اشاره کردید، علت حضور مرحوم هاشمی در این انتخابات با توجه به فضایی که علیه ایشان ایجاد شده بود، چه بود؟ 🔻پس از دوم خرداد و در حالی که مجلس پنجم در اختیار جریان راست بود، قابل پیش‌بینی بود که مجلس ششم با اکثریت اصلاح‌طلبان روبه‌رو شود و افرادی به مجلس راه یابند که حامی دولت اصلاحات و سیدمحمد خاتمی باشند. در سال ۷۸ از ناحیه حاکمیت احساس می‌شد حضور هاشمی برای کنترل رفتارهای رادیکال در مجلس لازم است. از طرف دیگر رهبری بر این باور بودند که مجلس ششم، مجلس تندی خواهد بود و ممکن است برخی تدابیر و تصمیمات آن، برای نظام ضرر داشته باشد. به عبارتی رهبری این تلقی را داشتند که رویکرد سیاسی مجلس شاید به مبانی کلیدی نظام ضربه بزند. بر این اساس توصیه ایشان این بود که آقای هاشمی به عنوان تکلیف باید در فرآیند انتخابات حضور پیدا کند و با رسیدن به مجلس اجازه ندهد آسیبی به نظام وارد شود. این نکات از خلال دست‌نوشته‌های آیت‌الله هاشمی در سال ۷۸ کاملا مشهود است. هاشمی روایت‌گری است که خاطرات روزانه خود را به صورت مختصر و مفید تا یک روز پیش از رحلت نوشته و از این جهت کتاب خاطرات او مفردات و فصول بااهمیت زیادی برای سیاسیون دارد. در جلسه‌ای هم که سه‌شنبه برگزار شد، محسن هاشمی به نقل از آیت‌الله هاشمی گفت که بعد از جنگ با پذیرش قطعنامه به نقطه آرامش نسبی رسیدیم. عقیده آقای هاشمی این بوده است که پایان جنگ را باید قدر بشناسیم و اگر قرار بر بزرگداشتی برای دوره دفاع مقدس باشد آن روز، روز ختم جنگ و تبادل اسراء و تسلیم دشمن در برابر اراده سیاسی ملت و رهبران ایران است. حد فاصل ۲۳ تا ۲۵ مرداد ۱۳۶۹ نامه‌هایی بین رئیس‌جمهورهای ایران و عراق رد و بدل شد و این دوره را باید به عنوان نقطه درخشان که دلالت بر پیروزی دارد جشن گرفت. آقا محسن می‌گفت به این نظر آقای هاشمی چندان توجهی نشده است و دوستان در نظام سیاسی معمولا به شهریور که آغاز جنگ در سال ۵۹ بوده توجه می‌کنند در حالی که به نظر آقای هاشمی مرداد ۶۹ مهم‌تر از شهریور ۵۹ است. به این علت، رونمایی از کتاب را در این روز قرار دادند. 🔹‌اینکه بعد از جنگ ۸ساله، با صدام مکاتبه صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده جایگاه گفت‌وگو و دیپلماسی در اندیشه آقای هاشمی است؟ 🔻بله همینطور است. آقای هاشمی با توجه به اینکه عرصه‌های مختلف از زندگی سیاسی را تجربه کرده بود، شخصیتی حرفه‌ای در امر حکمرانی و چندمنظوره بود و با توجه به تجاربی که داشت، معتقد بود برای تداوم نظام جمهوری اسلامی، نیازمند حضور در یک مدار متعادل در عرصه دیپلماسی جهانی هستیم و در این ارتباط حتما باید براساس شرایط پیرامونی تصمیم گرفت. ایشان گفت‌‌وگو را معجزه‌ توفیق و تدبیر انسان می‌دانست و می‌گفت حتی گفت‌وگو با دشمن می‌تواند به‌نفع ملت تاثیرگذار باشد و این واقعیت را می‌توان یکی از نقاط درخشان زندگی هاشمی دانست و او را فرمانده صلح خطاب کرد.