بعدش کم کم باهاش مواجه شدم. تو یه روز آفتابی زیبا تو یه شب یلدای سرد تو عید نوروز سر سفره رنگارنگ دیدم که اوه، واقعا شوخی نیست و بابابزرگ دیگه نیست. تازه از یک سال پیش سوگ و فقدان رو کامل حس کردم، بعد از گذشت ۶ سال. کم کم فهمیدم از دنیا رفتنِ یه آدم چجوریه و به چه معنی ایه. از بعد از اون شب رندومی که باهاش مواجه شدم دیگه نتونستم تو روزهامم باهاش مواجه نشم. به اطرافیانم نگاه می‌کنم و می‌ترسم

بخاطر همین این انیمه انقدر برام جالب بود و باهاش دوباره به اینجا برگشتم. Journal With Witch

چیزی به اسم سوگ و فقدان

اینکه یه آدمیزاد دیگه بگه بهت اعتماد داره، یکی از قشنگ‌ترین تجربه‌های زندگی کردنه. دیشب این بچه گفت "با اینکه تازه یک روزه با هم آشنا شدیم و غریبه‌ها تو مجازی می‌تونن هرکسی باشن و دروغ بگن، اما به تو اعتماد دارم و هرچیزی که میگی رو باور می‌کنم". بعد اینا رو گفت و بهم چندتا آهنگ اسپانیایی هدیه داد و گفت وقتی که دیگه با هم حرف نمی‌زدیم اینا رو گوش بده تا یادت بیوفته یکی دقیقا مثل تو اونوز دنیا هست، اینجوری کامل همو فراموش نمی‌کنیم

این شهوت فراموش نشدن آدم از کجا میاد بچه‌ها

منم آهنگ موردعلاقه‌ی ایرانیمو بهش هدیه دادم. "دشت پروانه‌ها". اگه یه روزی دیگه واقعا نبودم بهش گوش بدید و یاد من بیوفتید