هدایت شده از خانهانتهایِخيابان۲۴۵؛
دلم را که مرور میکنم، تمامِ آن از آنِ توست.
چه خوش خیال است ؛ فاصله را میگویم .
به خیالش تو را از من دور کرده ، نمیداند جای تو امن است اینجا در میانِ دل من .
شبهایی که با یاد تو بیدار بودم..
عبادت اگر بود، مومنی جز من وجود نداشت..(:
مهم است که میگویم گوش بگیر!
او که امید را از تو میگیرد، همه چیز را از تو گرفته است...