جهان، بیشتر از این نمی‌تونم.

جهان، من علائم عشق را می‌شناسم، میدانم دوست داشتن چگونه درون بدن غوطه ور میشود، سلول ها را در آغوش می‌فشارد، و با روحم انس میگیرد.

می بوسمت که فکر کنی، غم زیاد نیست. - ناصر حامدی

«می‌روم بخوابم، خرد و خسته‌ام؛ تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم دوستِ عزیز. تو هم بیش از پیش دوستم بدار، چون غمگین‌ام.» - نامه ژرژ ساند به گوستاو فلوبر

دلم واست تنگ شده جهان

دوس ندارم تو رو به یاد بیارم، و به دلتنگیم دامن بزنم

اما عزیزم، دلم میخواهد از اینجا بروم، بروم به جایی که از همه چیز رها باشم، و دغدغه ای نداشته باشم. دیگر نه دوست داشتن مهم است، و نه دوست داشته شدن. تنها رفتن و رها شدن است که برایم اهمیت دارد.

جهان! جمله ای برای وصف احساساتم پیدا نمی ‌کنم

دوست دارم زمان رو متوقف کنم. و لحظاتم رو ببلعم.

از عکسای سیاه سفید و کلاسیک خوشم میاد.

گفت: اگر بروم چه؟ گفتم: آن‌گاه تو اولین وطنی هستی که ساکنش را ترک می‌کند! سعیدانصاریان