تا حد امکان، هرچه می‌توانید کمتر درباره‌ی کارهای خود صحبت کنید؛ آن هم تنها با کسانی که به شما دلگرمی و الهام می‌بخشند. چون دنیا پُر از آدم‌هایی است که "نفوس بد" می‌زنند. مردمی که تنها بلدند بگویند: "اینکه محال است!" یا "واقعا که تو زیادی بلند پروازی!" 📕 چهار اثر ✍🏻 فلورانس اسکاول شین 📚 398 9چ9ش/BF 639 🆔 @lib_mofid

حرف، باد است. اما فکر، آتش است؛ آتش را باید اول گیراند. باد خودش به آن دامن می‌زند. 📖کلیدر 👤محمود دولت‌آبادی 1357 7ک8و/PIR 8047 🆔 @lib_mofid

ما قبل از هر چیز گرفتار فقر اخلاقی، فقر روحی و فقر فکری هستیم. این نفاق و ریا که در محیط ما حکم فرماست نتیجه فقر اخلاقی و روحی ماست. اگر این درد را چاره کنیم، بسیاری از دردهای دیگر ما چاره خواهد شد. 📖 آیین کامیابی 👤 دیل کارنگی 📚 BJ‎ ۱۶۱۱/۲‎ /ک‎۲‎ آ‎۹‎ ۱۳۴۲ نت‎۱۱ 🆔 @lib_mofid

آدم به سرعت پیر می‌شود، آن‌هم بدون اینکه بازگشتی در کار باشد. وقتی بدون اراده به بدبختی آن عادت کردی و حتی دوستش داشتی، آنوقت متوجه قضیه میشوی. طبیعت از تو قوی‌تر است. تو را در قالبی امتحان می‌کند و آنوقت دیگر نمی‌توانی از آن بیرون بیایی. نقشت و سرنوشتت را بدون اینکه بفهمی کم کَمَک جدی می‌گیری و بعد وقتی سر برمی‌گردانی، می‌بینی که دیگر برای تغییر وقتی نیست. سر تا پا دلشوره شده‌ای و برای همیشه به‌همین شکل ثابت مانده‌ای. 📖 سفر به انتهای شب 👤 لویی فردینان سلین 📚 PQ‎ ۲۶۲۳‎ /ل‎۹‎ س‎۷ ۱۳۸۵ 🆔 @lib_mofid

📖 آیینه جام (شرح مشکلات دیوان حافظ) نویسنده : عباس زریاب خوئی‌‌ شکی نیست که حافظ یکی از ماندگارترین و مشهورترین شاعران تاریخ است. این غزلسرای بزرگ در قرن هشتم هجری زندگی می‌کرد و «لسان الغیب»، «ترجمان الاسرار» و «سلطان الشعرا» از القابی است که پس از مرگ به او نسبت داده‌اند. دیوان حافظ شیرازی بارها به زبان فارسی و زبان‌های دیگر دنیا چاپ شده است اما شاید برای بسیاری درک معنای غزلیات حافظ بسیار مشکل باشد. آیینۀ جام، پژوهشی ادبی از عباس زریاب خویی ادیب، مترجم و پژوهشگر ایرانی است که در سال 1368 منتشر شد. دکتر عباس زریاب خویی در کتاب آیینۀ جام به تببین معانی برخی ابیات و الفاظ دشوار دیوان حافظ روی آورده است. او با استفاده از دیوان حافظ با تصحیح دکتر خانلری به شرح مشکلات دیوان حافظ پرداخته و آن را از ابعاد گوناگون مورد بررسی قرار داده است. 📚 PIR‎ ۵۴۳۵‎ /ز‎۴‎ آ‎۹ ۱۳۹۵ 🆔 @lib_mofid

‍📚 سی ویژگی افرادی که کتاب نمی‌خوانند: 1-مستعد پذیرش شایعات هستند؛ 2-حرف های تکراری می زنند؛ 3-دایره ی واژگان آنها بسیار محدود است؛ 4-خود را نمی شناسند؛ 5-با هیجان و احساس زندگی می کنند؛ 6-بخش استدلالی ذهن آنها تقریباً تعطیل است؛ 7-استعداد پوپولیست شدن را پیدا می کنند؛ 8-قوای عقلی آنها پرورش نیافته است؛ 9-بر آنچه می گویند خیلی کنترل ندارند؛ 10-گوش کردن به دیگران را نمی آموزند؛ 11-غلظت یادگیری آنها به شدت کاهش می یابد؛ 12-اهمیت متفاوت بودن انسانها را کشف نمی کنند؛ 13-مغز، حالت سولفاته پیدا می کند؛ 14-خیلی راحت تحت تأثیر تبلیغات قرار می گیرند؛ 15-فرصت فکر کردن در زندگی را از دست می دهند؛ 16-با واژه «انتقاد» بیگانه اند؛ 17-زمینه های تداوم اقتدارگرایی را فراهم می آورند؛ 18-حرف های نسنجیده زیاد می زنند؛ 19-منافع خود را به خوبی تشخیص نمی دهند؛ 20-با واژه «مشورت» ناآشنا هستند؛ 21-حکومت ها را خوشحال می کنند؛ 22-باعث می شوند که نظام حزبی در یک کشور شکل نگیرد؛ 23-زود عصبانی می شوند؛ 24-از حقوق شهروندی خود و دیگران ناآگاه هستند؛ 25-برای رشد فکری و شخصیتی، احساس نیاز نمی کنند؛ 26-در همه زمینه ها، اظهار نظر می کنند؛ 27-راحت بر دیگران القاب می گذارند؛ 28-تفاوت بین توهم و غیرتوهم را نمی دانند؛ 29-تعریفشان در خصوص زندگی، از غرایز انسانی فراتر نمی رود؛ 30-نمی دانند جهل چیست. ✍🏻 دکتر محمود سریع القلم 🆔 @lib_mofid

✳️ قطره‌ای از اقیانوس مردی گفت: «وقتی که آب دریا بالا آمده بود، با نوک کفشم روی ماسه‌های ساحل چیزی نوشتم که مردم می‌ایستادند و آن را می‌خواندند و مواظب بودند که چیزی آن را پاک نکند.» و مرد دوم گفت: «من هم بر ماسه‌ها چیزی نوشتم، اما وقتی که آب دریا فرو نشست، امواج دریا، نوشتهٔ مرا پاک کرد. به من بگو تو بر ماسه‌ها چه نوشتی؟» مرد اول در جواب گفت: «نوشتم: «من همانم که هست.»، تو چه نوشتی؟» و مرد دوم گفت: «این چیزی است که من نوشتم: «من جز قطره‌ای از این اقیانوس بزرگ نیستم.» 👤 جبران خليل جبران 📚 حمام روح ✍ مترجم سیدحسن حسینی 🆔 @lib_mofid

📚هنر جنگ : #سان_تزو #رمان 👁‍🗨 ۲۰۴ صفحه کتاب هنر جنگ، اثری است که به منظور برتری یافتن نسبت به دشمن، چه در میدان نبرد و چه در اتاق فکر پشت جبهه های جنگ، مورد استفاده قرار می گیرد و توانسته به عنوان یکی از ماندگارترین کتاب ها در عرصه ی سیاست نام خود را مطرح کند. این اثر در سال‌های مختلف توسط ناشرین متفاوت چاپ و منتشر شده است و یکی از متون اصلی در حوزه استراتژی نظامی است. #معرفی_کتاب شماره بازیابی ۱۳۵۹ ۹س ۹ه‌ /U۱ 🆔 @lib_mofid

‌ ‌ اگر کسی همین‌جا به من می‌گفت کتابی درباره اخلاق بنویسم، کتابی که می‌نوشتم صد صفحه می‌داشت که نود و نه صفحه‌اش سفید بود. و روی صفحه‌ی آخر می‌نوشتم: "من تنها یک وظیفه می‌شناسم و آن عشق ورزیدن است.‌"‌ ‌ 📕 #یادداشت‌_ها ✍🏻 #آلبر_کامو ‌‎🆔 @lib_mofid

نوابغ مشهور و بزرگ دنیا چگونه وقت خود را تنظیم می‌کردند؟ گوستاو فلوبر: او یکی از نویسندگان تأثیرگذار قرن نوزدهم فرانسه و از جمله بزرگترین رمان‌نویسان دنیا بود. او بین ساعت ۹ تا ۳ شب روی رمان مادام بوآری کار می‌کرد و بعد تا ساعت ۱۰ صبح می‌خوابید. او هر روز ۵ ساعت تمام، مطالعه هم می‌کرد و برای خانواده‌اش هم وقت می‌گذاشت. بتهوون: چیزهایی که در مورد او جالب هستند اینها هستند: ۸ ساعت خواب در شبانه‌روز – اهمیت به صبحانه – کار صبحگاهی که تا ساعت دوی عصر ادامه می‌یافت. چیز جالب دیگر اختصاص زمانی برای قدم زدن بود، ظاهرا به صورت مرتب در حین قدم زدن ایده‌هایی به ذهن بتهوون می‌رسید و برای همین او همیشه با خودش مداد و کاغذ داشت. موزارت: در مورد موزارت چیزی که جالب است این است که او در شبانه‌روز فقط ۵ ساعت می‌خوابید و در دو نوبت صبح و شب مشغول نوشتن موسیقی‌های شاهکار خود می‌شد. چیز شاخص دیگر این است که او هر روز صبح، یک ساعت را صرف پوشیدن لباس‌ها و آراستگی خود می‌کرد! زیگموند فروید: او شش ساعت خواب شبانه داشت. ۴ ساعت صبح‌ها بیمارانش را روانکاوی می‌کرد. شش ساعت هم عصرها مشغول این کار بود و دو ساعت و نیم در آخر شب مطالعه می‌کرد و مقاله می‌نوشت. امانوئل کانت: او از جمله مشهورترین فیلسوف‌های قرن هجدهم بود. کانت در زندگی نظمی استثنایی داشت. او هر کارش را در ساعتی مخصوص به خود انجام می‌داد و ذره‌ای از آن تخلف نمی‌کرد. بین مردم شهرش این جمله رایج بود که: می‌توانید ساعتتان را با کارهای کانت تنظیم کنید. او بین ۱۰ شب تا ۵ صبح می‌خوابید و از شش صبح مشغول به کار می‌شد. خورد و خوراک و پیاده‌روی‌های او مطابق یک نظم خاص انجام می‌شد. مایا آنجلو: این شاعر و بازیگر آمریکایی عادت داشت که از اول صبح تا ساعت ۲ عصر در هتل‌ها و متل‌ها قلم بزند و عصر را صرف کارهای شخصی‌اش بکند. انوره دو بالزاک: تقویم کاری بالزاک، رمان‌نویس مشهور فرانسوی، بسیار متفاوت با بقیه بزرگانی است که تا حالا بررسی کردیم. او بین ساعت ۶ عصر تا یک شب می‌خوابید. بعد بین یک شب تا هشت صبح می‌نوشت. یک ساعت و نیم چرت می‌زد و بعد دوباره تا ۴ عصر می‌نوشت ویکتور هوگو: او صبحش را با خواندن نامه‌های معشوقه‌اش و خوردن دو تخم‌مرغ خام شروع می‌کرد حدود ظهر در وان آب یخ استحمام می‌کرد! و بین ۶ تا ۸ شب می‌نوشت. چارلز دیکنز: دیکنز هم صبح‌کار بود و عصرها کارهای شخصی‌اش را می‌کرد و با خانواده و دوستانش وقت می‌گذارند. چارلز داروین: داروین بین ۱۲ شب تا هفت صبح می‌خوابید. اول صبح قدم می‌زد و صبحانه‌ای را به تنهایی میل می‌کرد. بعد تا ظهر کار می‌کرد. عصرها بیشتر کارهای شخصی‌اش را می‌کرد و بعد بین ساعت ۱۰ تا ۱۲ شب، در رختخواب در مورد سؤالاتی که در ذهنش ایجاد شده بود، اندیشه می‌کرد و سعی می‌کرد آنها را حل کند. پیوتر ایلیچ چایکوفسکی: این آهنگساز مشهور روسی- در شبانه‌روز هشت ساعت می‌خوابید و در دو نوبت صبح و عصر، به مدت دو ساعت آهنگ‌های مشهورش را تصنیف می‌کرد. بنجامین فرانکلین: او یکی از بنیانگذاران ایالات متحده است. فرانکلین یک دانشمند، نویسنده برجسته و چاپخانه‌دار، طنزنویس، نظریه پرداز سیاسی، سیاستمدار، رئیس پست، مخترع، فعال مدنی و دیپلمات بود. او بین ۸ تا ۱۲ صبح و ۲ تا ۶ عصر کار می‌کرد. همان طور که می‌بینید ساعات زیاد و منظم خواب شبانه، یکی از رموز موفق این نوابع بود. بیشتر آنها هم از ساعات اول صبح به خوبی استفاده می‌کردند، به وعده غذایی صبحانه اهمیت خاصی می‌دادند و قسمت مهمی از کارهایشان یا تمام آن را در صبح انجام می‌دادند. چیز مهم دیگر، صرف ساعات زیاد به صورت متمرکز، روی کارهایشان بود. 📚🆔 @lib_mofid

🔺یکی از کتاب‌های بسیار مهم و تاثیر گذار در حوزه‌های موفقیت، مهارت‌های زندگی، رشد و ارتقاء شخصی، کتاب «هفت عادت مردمان موثر» است. این کتاب تا به حال به ۳۸ زبان ترجمه شده و ۱۵ میلیون نسخه از آن در تمام دنیا به فروش رفته است. ویدئوی فوق، خلاصه‌ای از کتاب هفت عادت مردمان موثر یا هفت عادت افراد بسیار کارآمد است. این ویدئوی فوق العاده با ارزش را ذخیره نمایید و بارها و بارها ببینید. تکرار موثر است. 📚 هفت عادت مردمان موثر 👤 استیون آر. کاوی 🆔 @lib_mofid

نه گفتن موهبت بزرگیست که یاد گرفتنش جهانت را امن‌تر می‌کند. و روانت را آسوده‌تر. همانقدر که نه گفتن را یاد می‌گیری گوش‌هایت را برای نه شنیدن آماده کن. بگذار دیگران هم این «نه» خاموش و بدنام را بر زبان آورند. بگذار «نه» از بدنامی و بدیُمنی در بیاید. «نه» در حقیقت موجود خوب و سربزیری است. اما اگر همین «نه» سربزیر پشت آری‌های ساختگی‌مان پنهان شود بزودی از ما موجودی نقاب‌دار و بیمار می‌سازد که یک گردان عصبانی از «نه»های سرکوب شده روانش را اِشغال کرده است. یاد بگیر نه بگویی و نه بشنوی. کار سختی نیست، من توانستم. 📕 #یادداشت‌های_یک_دیوانه ✍🏻 #نیکلای_گوگول 📚 شماره بازیابی ۱۳۲۹ ۲ی ۹گ/۲۰۰۱ PG 🆔 @lib_mofid