I am always waiting

ریرایِ من

سرانجام پایان رسید صدای جهیدن پروانه‌های زنده.

محبوب من، یا برو و دیگر نیا، و یا حال که مانده‌ ای جز تماشایم دستی بگیر، مگر نمی‌ بینی بر روی خاک سر فرو آورده ام؟

نمیدونم عزیزم، شاید تا ابد دلم برات تنگ موند.

دوستت دارم، آنقدر که میخوام اکسیژن بشم تو ریه هایت، گردنبند بشم روی گردنت، لباس بشم روی بدنت، موبایل بشم توی دستات، تبدیل به مولکول بشم و همه‌جا کنارت باشم، اما تو رفتی، نگفتی، شاید اگر میگفتی من هم با تو به اون سرزمین های پست و دور میومدم.

هرچی دلم خواست نشد تو ام یکیش.