اگه به درون آدم‌ها رجوع کنی اون‌ها پر از شکستگی و ترسن. ترس از چیزهایی که داره اون‌ها رو به نابودی میکشه. برای فرار از تنهایی به آدم‌های اشتباه پناه میبرن و در نتیجه پشیمون میشن. برای فرار از گذشته‌شون هر کاری میکنن و ترس از پشیمونی باعث میشه تصمیم های اشتباهی بگیرن. درون ادم ها پر از شکستگی‌هاییه که از بیرون مشخص نیست.

نـظری‌ بـه‌ کار‌ ِمن‌ کن‌ ك ز‌ دست‌ رفت‌ کارم ؛ به‌ کسم‌ مکن‌ حواله‌ ك به‌ جز‌تو‌ کس‌ ندارم / 133 .

_

. این انارِ حرم است، آه چرا ریخته است چقدر حضرتِ اکبر به عبا ریخته است - حسن لطفی شب‌هشتم‌محرم

انَا هاربٌ مِن کلِّ شی‌ءٍ نحوَ حبَّك * از همه‌چیز به سوی عشق تو می‌گریزم .