تمام شده ام، اما هنوز حضور دارم، انگار نقشم در نمایش زندگی به پایان رسیده است و حالا در میان تماشگران خیالی نشسته ام و به صحنه خالی خیره شده ام اما رنجی در ذهنم مرا رها نمیکند!
فک کنم نوجوون بودن توی ایران فقط آنلاکه، هرکی اینجا نیست داره بهش خوش میگذره انگار 🙏