عادی‌ترین جواب تو اهواز فرقی هم نمیکنه قومیتت چی باشه:

روضه خیلی خوبه عاشقشم

دلم برا خودمون سوخت.

*

پرچم های مورد علاقمون

روی دستام پر از جای زخماییه که نمیفهمم از کجا میان

من هیچوقت کانالمو به خانواده و دوستام نمیدم، یادداشت هایی که از احساساتم نوشته باشم همیشه پنهان میکنم، اجازه نمیدم کسی دفتر نقاشیم رو ببینه و کلا نمیذارم آدمای نزدیک زندگیم بعضی ابعاد شخصیتمو بشناسن. تازه متوجه این ساید شدم و یکمی ترسیدم چون حس میکنم این رفتار صادقانه و درستی نیست.

🕯

چه خوشبخت شدی که کنار روضه حسین ع روضه تو خونده میشه

باورم نمیشه هیچی