دلم برا خودمون سوخت.

*

پرچم های مورد علاقمون

روی دستام پر از جای زخماییه که نمیفهمم از کجا میان

من هیچوقت کانالمو به خانواده و دوستام نمیدم، یادداشت هایی که از احساساتم نوشته باشم همیشه پنهان میکنم، اجازه نمیدم کسی دفتر نقاشیم رو ببینه و کلا نمیذارم آدمای نزدیک زندگیم بعضی ابعاد شخصیتمو بشناسن. تازه متوجه این ساید شدم و یکمی ترسیدم چون حس میکنم این رفتار صادقانه و درستی نیست.

🕯

چه خوشبخت شدی که کنار روضه حسین ع روضه تو خونده میشه

باورم نمیشه هیچی

دلم طاقت نمیاره کاش بتونم برم وداع

نرگس میگفت چند سال پیش خواب دیده باهم دیگه رفتیم دیدار آقا، صف اول هم نشسته بودیم. بعد آقا اشاره میکنه بهمون که بیاین پیشم بیاین.. ای خدا