متنفرم وقتی که صد صدتو میذاری برای کسی و اون نهایتا شصت درصد ذوق نشون میده و تلاش می‌کنه برای این رابطه

حتی نمیتونی اون ادم رو حذف کنی. حذف شدن واسه کسیه که ده بیست درصدیه تو رابطه

Anyway بِیس دنیا رنجه

گاهی فکر میکنم شادی گذراست و اون چیزی که دائمیه غمه. غم اصل کاریه اونه که نمیره و همیشه هست

ساعتها آشپزی کردیم، سن پطرزبورگ و ورود اقایان ممنوع ریواچ کردیم، 24h نخوابیدیم و ساعت پنج صبح میکاپ کردیم. کافیه حالا به زندگی خاورمیانه ایمون میپردازیم

*

این اربعین گذشت ولی من حتی یه گوشه از این جریان عظیم نبودم

پارسال یه روز قبل اربعین بیمار و بدحال و افسرده تو خونه نشسته بودم. ظهر دوستم پیام داد که باباش داره میره موکب رفیقش سر بزنه. بش گفتم زن التماست میکنم راضیش کن ما دوتارم ببره. اون روزا خونه خودمون نبودیم و من حتی کفش راحت نداشتم .تو دو_سه ساعت از بابام که کربلا بود اذن گرفتم، یه کوله برداشتم چارتا وسیله ریختم توش یه روسری خنک هم از مامان بزرگم گرفتم و با کفشای پاشنه بلند رفتیم سمت شلمچه. وقتی رسیدیم اونجا دیگه موکبا مشغول جمع و جور کردن بودن که فرداش بعد ده بیست روز برن سمت خونه هاشون. موکبی که ما رفتیم مال ماهشهری ها بود. خانوماشون خسته و داغون بودن مارو که دیدن اومدیم کمک چشماشون برق میزد. سهم ما دوتا از کل جریان اربعین شستن اخرین دیگ‌ها و ظروف یه موکب بود که همونم برام اندازه کل دنیا ارزش داشت.

امسال همونم نشد