‌

همیشه یه نقطه‌‌اتصالی بین ما و حضرت‌دوست هست که باید خیلی مراقبش باشیم؛ مراقب‌باش که این رشته‌ی‌نور مبادا قطع بشه… هرجور که شده، با هر تلنگرِکوچیکی باید تقویتش کنیم؛ پررنگش کنیم و نذاریم غبارِ روزگار روش بشینه:)! [یادت باشه ما همه‌جوره برای زنده موندن به این اتصال احتیاج داریم]

هوا سرررده چراااا اینقددد.

چرا انقدر زود شنبه میشه؟

کاش بارون میومد؛

درونم پر از نگرانی و حسِ‌عجیبه؛

کارای بانکی و اداری واقعا<<<<<

اینقدر بدم‌میاد هرکی از هرجا اعصابش خورده میاد سر من خالی میکنه. خیلی حرکت زشتیه واقعا. دیوار کوتاه‌تر از من پیدا نکردین خب تقصیر من چیه؛(

جلسه‌ی‌امروز ته عجایب بود؛

ولی ناراحتم چندتا دونه لیوان موند تو پایگاه نشد بشورم.

نارَنگی دوسدارم؛ نارَنگییی خوشمزس.🤏🏻