بعضی چیزا هضمش برام واقعا سخته و حس میکنم از شدت دوری و عجیب بودن قلبم میخواد بترکه.. مثلا اینکه خیلیا مشرف شدن مکه و واقعا فو‌ق‌العاده میتونه باشه دانشحویی از طرف دانشگاه.. ولی واقعا از درک من خارجه ک برم مثلا عربستان؟ میفهمید چی میگم؟ من مثلا راهیان نور ثبت نام نکردم چون رفیقام با من نیستن و نمیتونم بدون اونا اسمش وابستگیه یا هرچی میدونم خوب نیست میدونم بعدها این منم که آسیب میبینم و کلی دیدم و ناراحتی ها و عذابایی ک نکشیدم.. ولی برام سخته همین بعد دارم فکرمیکنم رفتن مکه وای چطور ممکنه تنهایی بدون خاتواده بدون دوستا بری عربستان زیارت خانه‌ی‌ خدا مثلا همین ک تو دوران جوونی و قبل ۲۰ سالگی حاجیه خانوم حساب میشی ک مکه رفتی چیز عجیبیه و اینکه تنهایی نیری با کاروان و اینا یچیز عجیب تر

وای نمیدونم چی میگم..

امسالم مثل اینکه راهیانم نمیتونم برم

ب یکی زنگ زدم بابت راهیان‌نور و ب نتیجه نرسید ولی مشهد بود:]]]]] و سوختم:))) و دلم تنگ رفت:)))

نمیدونم چرا همش من..؟

بیخیال ولی تقصیر خودمه

کاش انقد فکرنکنم.

رندوم‌ترین سریالی که میتونستم انتخاب‌کنم رو شروع کردم. و باید بگم که جالببود تا اینجاش؛ هیچ‌‌جاهیچ‌کسی راجبش خیلی نگفته بود و اینه که خاص‌ترش کرده برام شاید؟!

-

-

-

-